CHAPTER III Other general provisions for the application of the basic Regulation

Άρθρο 8

Διοικητικές συμφωνίες μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών

1.  Οι διατάξεις του κανονισμού εφαρμογής αντικαθιστούν τις διατάξεις των συμφωνιών για την εφαρμογή των συμβάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, εκτός από τις διατάξεις των συμφωνιών σχετικά με τις συμβάσεις που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ του βασικού κανονισμού, εφόσον οι διατάξεις των εν λόγω συμφωνιών περιλαμβάνονται στο παράρτημα 1 του κανονισμού εφαρμογής.

2.  Εάν απαιτείται, τα κράτη μέλη μπορούν να συνάπτουν μεταξύ τους συμφωνίες για την εφαρμογή των συμβάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, υπό τον όρον ότι οι συμφωνίες αυτές δεν θίγουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ενδιαφερομένων και περιλαμβάνονται στο παράρτημα 1 του κανονισμού εφαρμογής.

Άρθρο 9

Άλλες διαδικασίες μεταξύ των αρχών και των φορέων

1.  Δύο ή περισσότερα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές τους μπορούν να συμφωνούν να εφαρμόζουν διαδικασίες διαφορετικές από εκείνες που προβλέπονται από τον κανονισμό εφαρμογής, υπό τον όρον ότι οι διαδικασίες αυτές δεν θίγουν τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις των ενδιαφερομένων.

2.  Τυχόν συμφωνίες που συνάπτονται για αυτόν το σκοπό κοινοποιούνται στη διοικητική επιτροπή και απαριθμούνται στο παράρτημα 1 του κανονισμού εφαρμογής.

3.  Οι διατάξεις που περιλαμβάνονται σε συμφωνίες εφαρμογής οι οποίες συνάπτονται μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών με τον ίδιο σκοπό, ή οι οποίες είναι παρόμοιες με εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 2, και οι οποίες ισχύουν την προηγουμένη της έναρξης ισχύος του κανονισμού εφαρμογής και περιλαμβάνονται στο παράρτημα 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72, εξακολουθούν να ισχύουν, καθόσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ αυτών των κρατών μελών, υπό τον όρον ότι περιλαμβάνονται και στο παράρτημα 1 του κανονισμού εφαρμογής.

Άρθρο 10

Απαράδεκτο συρροής παροχών

Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων του βασικού κανονισμού, εάν παροχές οφειλόμενες δυνάμει της νομοθεσίας δύο ή περισσότερων κρατών μελών μειώνονται, αναστέλλονται ή καταργούνται αμοιβαία, τα ποσά τα οποία δεν θα καταβάλλονταν σε περίπτωση αυστηρής εφαρμογής των ρητρών μείωσης, αναστολής ή κατάργησης που προβλέπονται από τη νομοθεσία των σχετικών κρατών μελών, διαιρούνται διά του αριθμού των παροχών οι οποίες υπόκεινται σε μείωση, αναστολή ή κατάργηση.

Άρθρο 11

Στοιχεία για τον προσδιορισμό της κατοικίας

1.  Σε περίπτωση διάστασης απόψεων μεταξύ των φορέων δύο ή περισσότερων κρατών μελών σχετικά με τον προσδιορισμό της κατοικίας ενός προσώπου για το οποίο εφαρμόζεται ο βασικός κανονισμός, οι φορείς αυτοί προσδιορίζουν με κοινή συμφωνία το κέντρο των συμφερόντων του εν λόγω προσώπου, βάσει συνολικής αξιολόγησης όλων των διαθέσιμων πληροφοριών που αφορούν συναφή στοιχεία, στα οποία μπορούν να περιλαμβάνονται ανάλογα με την περίπτωση:

2.  Εάν η εφαρμογή των διαφόρων κριτηρίων βάσει συναφών στοιχείων όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν επιτρέπει στους σχετικούς φορείς να καταλήξουν σε συμφωνία, η βούληση του προσώπου, όπως προκύπτει από αυτά τα στοιχεία και τις περιστάσεις, και ιδίως οι λόγοι που το οδήγησαν στην απόφαση να μετακινηθεί, θεωρούνται καθοριστικά για τον προσδιορισμό του πραγματικού κράτους μέλους κατοικίας του.

Άρθρο 12

Συνυπολογισμός περιόδων

1.  Για την εφαρμογή του άρθρου 6 του βασικού κανονισμού, ο αρμόδιος φορέας απευθύνεται στους φορείς του κράτους μέλους στη νομοθεσία του οποίου είχε επίσης υπαχθεί ο ενδιαφερόμενος, για να καθορισθούν όλες οι περίοδοι που πραγματοποιήθηκαν βάσει αυτής της νομοθεσίας.

2.  Οι οικείες περίοδοι ασφάλισης, μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας ή κατοικίας που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της νομοθεσίας κράτους μέλους προστίθενται στις περιόδους που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της νομοθεσίας κάθε άλλου κράτους μέλους, εφόσον είναι αναγκαίο για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 6 του βασικού κανονισμού, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω περίοδοι δεν αλληλεπικαλύπτονται.

3.  Αν περίοδος ασφάλισης ή κατοικίας που έχει πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο υποχρεωτικής ασφάλισης δυνάμει της νομοθεσίας κράτους μέλους συμπίπτει με περίοδο ασφάλισης που έχει πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο προαιρετικής ασφάλισης ή προαιρετικής συνέχισης της ασφάλισης δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους, λαμβάνεται υπόψη μόνο η περίοδος που πραγματοποιείται στο πλαίσιο υποχρεωτικής ασφάλισης.

4.  Εάν περίοδος ασφάλισης ή κατοικίας που έχει πραγματοποιηθεί δυνάμει της νομοθεσίας κράτους μέλους και δεν είναι εξομοιούμενη περίοδος συμπίπτει με εξομοιούμενη περίοδο δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους, λαμβάνεται υπόψη μόνον η μη εξομοιούμενη περίοδος.

5.  Κάθε εξομοιούμενη περίοδος, δυνάμει των νομοθεσιών δύο ή περισσότερων κρατών μελών, λαμβάνεται υπόψη μόνον από το φορέα του τελευταίου κράτους μέλους στη νομοθεσία του οποίου είχε υπαχθεί υποχρεωτικά ο ενδιαφερόμενος πριν από την περίοδο αυτή. Εάν ο ενδιαφερόμενος δεν είχε υπαχθεί υποχρεωτικά στη νομοθεσία κράτους μέλους πριν από την περίοδο αυτή, η εξομοιούμενη περίοδος λαμβάνεται υπόψη από το φορέα του κράτους μέλους στη νομοθεσία του οποίου υπήχθη ο ενδιαφερόμενος υποχρεωτικά για πρώτη φορά μετά την περίοδο αυτή.

6.  Εάν δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθεί επακριβώς το χρονικό σημείο κατά το οποίο πραγματοποιήθηκαν ορισμένες περίοδοι ασφάλισης ή κατοικίας δυνάμει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, τεκμαίρεται ότι οι περίοδοι αυτές δεν συμπίπτουν με περιόδους ασφάλισης ή κατοικίας που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους και υπολογίζονται, εφόσον είναι επωφελείς για τον ενδιαφερόμενο, κατά το μέτρο που είναι ευλόγως δυνατόν να ληφθούν υπόψη.

Άρθρο 13

Κανόνες μετατροπής των περιόδων

1.  Αν οι περίοδοι που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους εκφράζονται με μονάδες διαφορετικές από εκείνες που χρησιμοποιούνται στη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους, η αναγκαία μετατροπή για το συνυπολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 6 του βασικού κανονισμού, πραγματοποιείται σύμφωνα με τους ακόλουθους κανόνες:

2.  Από την εφαρμογή της παραγράφου 1 δεν πρέπει να προκύπτει, για το συνολικό αριθμό των περιόδων που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους, σύνολο το οποίο να υπερβαίνει τον αριθμό των ημερών που αναγράφονται στην τελευταία στήλη του πίνακα στην παράγραφο 1 στοιχείο β), πενήντα δύο εβδομάδες, δώδεκα μήνες ή τέσσερα τρίμηνα.

Εάν οι προς μετατροπή περίοδοι αντιστοιχούν στο μέγιστο ετήσιο αριθμό περιόδων δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο έχουν πραγματοποιηθεί, από την εφαρμογή της παραγράφου 1 δεν πρέπει να προκύπτουν, εντός ενός ημερολογιακού έτους, περίοδοι βραχύτερες από το μέγιστο δυνατό ετήσιο αριθμό περιόδων που προβλέπονται από τη σχετική νομοθεσία.

3.  Η μετατροπή διενεργείται είτε με μια μόνον πράξη που καλύπτει όλες τις συγκεκριμένες περιόδους οι οποίες κοινοποιήθηκαν ως σύνολο, είτε για κάθε έτος χωριστά εάν οι περίοδοι κοινοποιήθηκαν για κάθε έτος χωριστά.

4.  Ο φορέας που κοινοποιεί περιόδους εκφραζόμενες σε ημέρες, δηλώνει συγχρόνως εάν το σύστημα που διαχειρίζεται έχει ως βάση τις πέντε, τις έξι ή τις επτά ημέρες.