Άρθρο 55 Διασυνοριακός συντονισμός όσον αφορά την ποιότητα του υδρογόνου

1.   Οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς υδρογόνου συνεργάζονται για την αποφυγή των περιορισμών στις διασυνοριακές ροές υδρογόνου λόγω των διαφορών στην ποιότητα του υδρογόνου προκειμένου να εκπληρώσουν τις απαιτήσεις ποιότητας των διαφόρων εφαρμογών τελικής χρήσης σύμφωνα με τα εφαρμοστέα πρότυπα ποιότητας υδρογόνου.

2.   Όταν ο περιορισμός των διασυνοριακών ροών λόγω διαφορών στην ποιότητα του υδρογόνου δεν μπορεί να αποφευχθεί από τους ενδιαφερόμενους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς υδρογόνου κατά τις συνήθεις λειτουργίες τους, ενημερώνουν αμελλητί τις οικείες ρυθμιστικές αρχές. Οι πληροφορίες περιλαμβάνουν περιγραφή και αιτιολόγηση τυχόν μέτρων που έχουν ήδη λάβει οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς υδρογόνου.

3.   Οι οικείες ρυθμιστικές αρχές συμφωνούν από κοινού, εντός έξι μηνών από την παραλαβή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 2, αν θα αναγνωρίσουν τον περιορισμό.

4.   Στις περιπτώσεις στις οποίες οι οικείες ρυθμιστικές αρχές αναγνωρίζουν τον περιορισμό σύμφωνα με την παράγραφο 3, ζητούν από τους ενδιαφερόμενους διαχειριστές δικτύων μεταφοράς υδρογόνου να προβούν, εντός 12 μηνών από την αναγνώριση του περιορισμού που αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο, στις ακόλουθες διαδοχικές ενέργειες:

5.   Εφόσον οι ενδιαφερόμενοι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς υδρογόνου δεν καταλήξουν σε συμφωνία για την υποβολή κοινής πρότασης σύμφωνα με την παράγραφο 4 στοιχείο ε), κάθε διαχειριστής δικτύου μεταφοράς υδρογόνου ενημερώνει αμελλητί τη ρυθμιστική αρχή του.

6.   Οι οικείες ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν κοινή συντονισμένη απόφαση για την άρση του αναγνωρισμένου περιορισμού, συνεκτιμώντας την ανάλυση κόστους-οφέλους που διεξάγουν οι ενδιαφερόμενοι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς υδρογόνου και τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης που διενεργείται δυνάμει της παραγράφου 4 στοιχείο δ) του παρόντος άρθρου εντός έξι μηνών από την παραλαβή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942.

7.   Η κοινή συντονισμένη απόφαση των οικείων ρυθμιστικών αρχών που αναφέρονται στην παράγραφος 6 περιλαμβάνει απόφαση σχετικά με τον επιμερισμό του επενδυτικού κόστους που θα βαρύνει κάθε διαχειριστή δικτύου μεταφοράς υδρογόνου για την εφαρμογή της συμφωνηθείσας λύσης, καθώς και σχετικά με τη συμπερίληψή του στα τιμολόγια, μετά την 1η Ιανουαρίου 2033, λαμβάνοντας υπόψη το οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος και τα αντίστοιχα οφέλη της λύσης στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

8.   Ο ACER δύναται να απευθύνει συστάσεις προς τις ρυθμιστικές αρχές σχετικά με τις λεπτομέρειες των εν λόγω αποφάσεων επιμερισμού του κόστους, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 7.

9.   Εάν οι οικείες ρυθμιστικές αρχές δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, ο ACER αποφασίζει σχετικά με τον περιορισμό, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942. Όταν ο ACER αναγνωρίζει τον περιορισμό, ζητεί από τους ενδιαφερόμενους διαχειριστές δικτύων μεταφοράς υδρογόνου να εκτελέσουν διαδοχικά, εντός 12 μηνών, τις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου.

10.   Στις περιπτώσεις όπου οι οικείες ρυθμιστικές αρχές δεν μπορούν να λάβουν κοινή συντονισμένη απόφαση, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 6 και 7 του παρόντος άρθρου, ο ACER αποφασίζει σχετικά με τη λύση για την άρση του αναγνωρισμένου περιορισμού και σχετικά με τον επιμερισμό του επενδυτικού κόστους που θα βαρύνει κάθε διαχειριστή δικτύου μεταφοράς υδρογόνου για την εφαρμογή της συμφωνηθείσας λύσης, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942.

11.   Περαιτέρω λεπτομέρειες που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερειών σχετικά με μια κοινή δεσμευτική προδιαγραφή ποιότητας υδρογόνου για τις διασυνοριακές γραμμές διασύνδεσης υδρογόνου, αναλύσεων κόστους-οφέλους για την άρση των περιορισμών στις διασυνοριακές ροές λόγω διαφορών στην ποιότητα του υδρογόνου, κανόνων διαλειτουργικότητας για τις διασυνοριακές υποδομές υδρογόνου, συμπεριλαμβανομένων συμφωνιών διασύνδεσης, μονάδων, ανταλλαγής δεδομένων, επικοινωνίας και παροχής πληροφοριών μεταξύ των σχετικών συμμετεχόντων στην αγορά, καθορίζονται σε κώδικα δικτύου που θεσπίζεται δυνάμει του άρθρου 72 παράγραφος 1 στοιχείο β).