2. Οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου τρίτης χώρας και οποιαδήποτε απόφαση διοικητικής αρχής τρίτης χώρας που απαιτεί από αρχή ψηφιακής υγείας, φορέα πρόσβασης σε δεδομένα υγείας ή χρήστες δεδομένων υγείας να διαβιβάσουν ή να παράσχουν πρόσβαση σε μη προσωπικά ηλεκτρονικά δεδομένα υγείας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και τηρούνται στην Ένωση αναγνωρίζεται ή είναι εκτελεστή με οποιονδήποτε τρόπο, μόνο εάν βασίζεται σε διεθνή συμφωνία, όπως σύμβαση αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, η οποία ισχύει μεταξύ της αιτούσας τρίτης χώρας και της Ένωσης ή σε οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία μεταξύ της αιτούσας τρίτης χώρας και κράτους μέλους.