Άρθρο 89 Διεθνής κυβερνητική πρόσβαση σε μη προσωπικά ηλεκτρονικά δεδομένα υγείας

1.   Οι αρχές ψηφιακής υγείας, οι φορείς πρόσβασης σε δεδομένα υγείας, οι εξουσιοδοτημένοι συμμετέχοντες στις διασυνοριακές υποδομές που προβλέπονται στα άρθρα 23 και 75 και οι χρήστες δεδομένων υγείας λαμβάνουν όλα τα εύλογα τεχνικά, νομικά και οργανωτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των συμβατικών ρυθμίσεων, ώστε να αποτρέψουν τη διαβίβαση μη προσωπικών ηλεκτρονικών δεδομένων υγείας που τηρούνται στην Ένωση σε τρίτη χώρα ή σε διεθνή οργανισμό, συμπεριλαμβανομένης της κυβερνητικής πρόσβασης σε τρίτη χώρα, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω διαβίβαση θα δημιουργούσε σύγκρουση με το ενωσιακό δίκαιο ή το εθνικό δίκαιο του οικείου κράτους μέλους.

2.   Οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου τρίτης χώρας και οποιαδήποτε απόφαση διοικητικής αρχής τρίτης χώρας που απαιτεί από αρχή ψηφιακής υγείας, φορέα πρόσβασης σε δεδομένα υγείας ή χρήστες δεδομένων υγείας να διαβιβάσουν ή να παράσχουν πρόσβαση σε μη προσωπικά ηλεκτρονικά δεδομένα υγείας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και τηρούνται στην Ένωση αναγνωρίζεται ή είναι εκτελεστή με οποιονδήποτε τρόπο, μόνο εάν βασίζεται σε διεθνή συμφωνία, όπως σύμβαση αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, η οποία ισχύει μεταξύ της αιτούσας τρίτης χώρας και της Ένωσης ή σε οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία μεταξύ της αιτούσας τρίτης χώρας και κράτους μέλους.

3.   Ελλείψει διεθνούς συμφωνίας όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2, όταν μια αρχή ψηφιακής υγείας, ένας φορέας πρόσβασης σε δεδομένα υγείας ή ένας χρήστης δεδομένων υγείας είναι ο αποδέκτης απόφασης δικαστηρίου τρίτης χώρας ή απόφασης διοικητικής αρχής τρίτης χώρας η οποία απαιτεί από αυτούς να διαβιβάσουν ή να παράσχουν πρόσβαση σε δεδομένα μη προσωπικού χαρακτήρα εντός του πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού τα οποία τηρούνται στην Ένωση και η συμμόρφωση με την εν λόγω απόφαση θα μπορούσε να θέσει τον αποδέκτη σε σύγκρουση με το δίκαιο της Ένωσης ή με το εθνικό δίκαιο του οικείου κράτους μέλους, η διαβίβαση στα εν λόγω δεδομένα ή η πρόσβαση σ’ αυτά από το εν λόγω δικαστήριο ή διοικητική αρχή τρίτης χώρας πραγματοποιείται ή παρέχεται μόνο όταν:

4.   Εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2 ή 3, η αρχή ψηφιακής υγείας, ο φορέας πρόσβασης σε δεδομένα υγείας ή ο οργανισμός αλτρουισμού δεδομένων παρέχει τον ελάχιστο επιτρεπόμενο όγκο δεδομένων σε απάντηση σε αίτημα, βάσει εύλογης ερμηνείας του αιτήματος.

5.   Οι αρχές ψηφιακής υγείας, οι φορείς πρόσβασης σε δεδομένα υγείας και οι χρήστες δεδομένων υγείας ενημερώνουν τον κάτοχο δεδομένων υγείας σχετικά με την ύπαρξη αιτήματος διοικητικής αρχής τρίτης χώρας για πρόσβαση στα δεδομένα του προτού συμμορφωθεί με το εν λόγω αίτημα, εκτός εάν το αίτημα εξυπηρετεί σκοπούς επιβολής του νόμου και για όσο χρονικό διάστημα η συμμόρφωση είναι αναγκαία για τη διατήρηση της αποτελεσματικότητας της δραστηριότητας επιβολής του νόμου.