1. Οποιοδήποτε μέτρο πρόληψης κρίσεων ή μέτρο διαχείρισης κρίσεων λαμβάνεται σχετικά με μια οντότητα, συμπεριλαμβανομένης της επέλευσης οποιουδήποτε γεγονότος άμεσα συνδεόμενου με την εφαρμογή αυτού του μέτρου, δεν θεωρείται αφ’ εαυτού, σε πλαίσιο σύμβασης που έχει συνάψει η οικεία οντότητα, ότι συνιστά γεγονός που συνεπάγεται αναγκαστική εκτέλεση κατά την έννοια της οδηγίας 2002/47/ΕΚ ή διαδικασία αφερεγγυότητας κατά την έννοια της οδηγίας 98/26/ΕΚ, υπό τον όρο ότι εξακολουθούν να τηρούνται οι ουσιαστικές υποχρεώσεις δυνάμει της σύμβασης, μεταξύ των οποίων οι υποχρεώσεις πληρωμής και παράδοσης, καθώς και η παροχή εξασφάλισης.
Επιπροσθέτως, ένα μέτρο πρόληψης κρίσεων ή μέτρο διαχείρισης κρίσεων δεν θεωρείται αφ’ εαυτού ότι συνιστά γεγονός που συνεπάγεται αναγκαστική εκτέλεση κατά την έννοια της οδηγίας 2002/47/ΕΚ ή ως διαδικασία αφερεγγυότητας κατά την έννοια της οδηγίας 98/26/ΕΚ στο πλαίσιο σύμβασης που συνάφθηκε από:
|
α)
|
θυγατρική επιχείρηση, όταν η μητρική επιχείρηση ή οποιαδήποτε οντότητα του ομίλου εγγυάται ή υποστηρίζει με άλλο τρόπο τις υποχρεώσεις βάσει της εν λόγω σύμβασης· ή
|
|
β)
|
οποιαδήποτε οντότητα ομίλου, όταν η σύμβαση περιλαμβάνει ρήτρες διασταυρούμενης αθέτησης υποχρέωσης.
|