GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2024/856 VAN DE COMMISSIE van 1 december 2023 tot aanvulling van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad met technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van schokscenario’s voor toezichtdoeleinden, de gemeenschappelijke aannames voor modellering en parameters en de vraag wat een “grote daling” is (Voor de EER relevante tekst)

(1)

Het Bazels Comité voor bankentoezicht (“BCBS”) heeft de schokscenario’s voor toezichtdoeleinden bepaald (2) en deze vonden hun neerslag in de richtsnoeren van de Europese Bankautoriteit voor het beheer van renterisico dat voortvloeit uit activiteiten buiten de handelsportefeuille (3) die sinds 30 juni 2019 van toepassing zijn. Het is passend dat de in deze verordening beschreven schokscenario’s voor toezichtdoeleinden voortbouwen op die specificering en methodologie.

(2)

Ten behoeve van de berekening van de economische waarde van het eigen vermogen en van de nettorentebaten moeten gemeenschappelijke aannames voor modellering en parameters worden bepaald die de instellingen moeten gebruiken. Daartoe moet, voor het berekenen van de nettorentebaten, een aanname van een constante balans op een tijdshorizon van één jaar worden gebruikt, terwijl voor het berekenen van de economische waarde van het eigen vermogen een aanname van een run-off-balans moet worden gebruikt waarbij aflopende posities niet worden vervangen. Deze aannames moeten voor een goed evenwicht zorgen in termen van nauwkeurigheid van de berekening, betrouwbaarheid van schattingen en operationele complexiteit.

(3)

Om tot een correct evenwicht te komen tussen het zorgen voor vergelijkbaarheid van de resultaten en het bieden van de vanwege een langetermijnhorizon en de inherente operationele complexiteit vereiste flexibiliteit, moeten commerciële marges en spreadcomponenten in de berekening van de nettorentebaten worden opgenomen, maar moeten instellingen voor het berekenen van de economische waarde van het eigen vermogen hun interne beheer- en meetbenadering voor renterisico buiten de handelsportefeuille volgen.

(4)

Volgens de BCBS-normen moeten uitbijtertests die worden opgelegd naast de test van de economische waarde van het eigen vermogen, ten behoeve van de identificatie van uitbijters onder de banken gebruikmaken van een drempel die ten minste even strikt is als die welke wordt gebruikt voor het testen van de economische waarde van het eigen vermogen (15 % van het tier 1-kapitaal). Die drempel moet op een prudentieel verantwoorde en evenredige wijze een daadwerkelijke afspiegeling zijn van de actuele omgeving, en zodoende bijdragen aan de rechtszekerheid en het tot stand brengen van harmonisatie binnen de Unie, mede gelet op het feit dat het overschrijden van de drempels voor uitbijtertests wat betreft economische waarde van het eigen vermogen en nettorentebaten niet noodzakelijk zal inhouden dat instellingen hun interne regelingen, processen of mechanismen en de overeenkomstige modellen en benaderingen opnieuw moeten kalibreren, en evenmin inhouden dat automatisch toezichtbevoegdheden worden uitgeoefend, wanneer het beheer door de instelling van het renterisico dat uit haar activiteiten buiten de handelsportefeuille voortvloeit, adequaat is, evenredig aan het bedrijfsmodel en de instelling niet buitensporig aan dit soort risico is blootgesteld.

(5)

Om bij uitbijtertests voor toezichtdoeleinden (SOT’s) tot geharmoniseerde methodologieën te komen wat betreft de vraag wat een “grote daling” van nettorentebaten als gevolg van een plotselinge en onverwachte verandering in rentetarieven is, moet de referentiedrempel ten minste even streng zijn als de drempel voor de uitbijtertests voor toezichtdoeleinden wat betreft de economische waarde van het eigen vermogen, en moet daarnaast de berekening van de nettorentebaten nader worden bepaald.

(6)

Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die de Europese Bankautoriteit bij de Commissie heeft ingediend.

(7)

De Europese Bankautoriteit heeft een open publieke consultatie gehouden over de ontwerpen van technische reguleringsnormen waarop deze verordening is gebaseerd, heeft de mogelijke daaraan verbonden kosten en baten geanalyseerd en heeft het advies ingewonnen van de bij artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (4) opgerichte Stakeholdergroep bankwezen,