|
+Artikel 10 bis 1. |
Artikel 10 bis 1.►M6 Indien een entiteit zich in een situatie bevindt waarin zij voldoet aan het gecombineerde buffervereiste, wanneer dit vereiste in beschouwing wordt genomen naast elk van de in artikel 141 bis, lid 1, punten a), b) en c), van Richtlijn 2013/36/EU bedoelde vereisten, maar niet voldoet aan het gecombineerde buffervereiste wanneer het in beschouwing wordt genomen naast de in de artikelen 12 quinquies en 12 sexies van deze verordening bedoelde vereisten, als berekend overeenkomstig artikel 12 bis, lid 2, punt a), van deze verordening, heeft de afwikkelingsraad de bevoegdheid, overeenkomstig de leden 2 en 3 van dit artikel, de nationale afwikkelingsautoriteit op te dragen een entiteit te verbieden uitkeringen voor een bedrag dat hoger is dan het maximaal uitkeerbare bedrag voor het minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva („M-MDA”), berekend overeenkomstig lid 4 van dit artikel, te verrichten door het stellen van een van de volgende handelingen: ◄
a)
een uitkering verrichten in verband met tier 1-kernkapitaal;
b)
een verplichting aangaan tot het betalen van variabele beloning of discretionaire pensioenuitkeringen, of tot het betalen van variabele beloning indien de betalingsverplichting is aangegaan op het ogenblik dat de entiteit niet aan het gecombineerde buffervereiste voldeed; of
c)
betalingen verrichten op instrumenten van het aanvullend tier 1-kapitaal. Indien een entiteit zich in de in de eerste alinea genoemde situatie bevindt, stelt zij de nationale afwikkelingsautoriteit en de afwikkelingsraad daarvan onmiddellijk in kennis. 1. Overzicht
1.1 Referenties1.2 Geïdentificeerde eisen1.3 Gerelateerde standaarden2. Geïdentificeerde eisen
3. Gerelateerde standaarden
|