13. Het bepalen van hogere uitstromen

13.1. Instellingen dienen de volgende methodiek te volgen om deposito's met hogere uitstromen in categorieën in te delen:

13.2. De in het voorgaande deel 2 van deze richtsnoeren beschreven factoren vallen uiteen in twee categorieën:

• a) Hoog risico, bepaald door de volgende factoren:
• i) de valuta van deposito's;
• ii) aan een product gekoppelde deposito's;
• iii) producten die door rentepercentage worden bepaald of waarvoor preferentiële voorwaarden gelden;
• iv) risicovolle distributiekanalen, zoals deposito's met uitsluitend ingang via internet en bemiddelde deposito's;
• v) deposito's met een hoge waarde;
• vi) overige kenmerken die de instelling als risicovol beschouwt overeenkomstig artikel 13 van deze richtsnoeren.
• b) Zeer hoog risico, bepaald door de volgende factoren:
• i) vervallende deposito's met een vaste looptijd of een opzegtermijn;
• ii) deposito's van niet-ingezetenen;
• iii) zeer hoge waarde van het deposito.

13.3. Instellingen dienen retaildeposito's te beoordelen volgens de hierboven beschreven factoren.

Blz. 9 van 10 13.4. Instellingen dienen retaildeposito's in te delen in een van de drie volgende gelaagde segmenten die zijn gedefinieerd op basis van het aantal risicofactoren dat is toegekend aan het onderliggende deposito:

• a) deposito's met twee factoren uit categorie 1;
• b) deposito's met drie factoren uit categorie 1, of met één factor uit categorie 1 en één factor uit categorie 2;
• c) deposito's met twee factoren uit categorie 2, of met twee factoren uit categorie 1 en één factor uit categorie 2, of met een andere combinatie van factoren.

13.5. Instellingen dienen per segment een schatting te maken van de hogere uitstroompercentages volgens de beoordeling van de historische en de verwachte volatiliteit.

1. Overzicht

1.1 Referenties

1.2 Geïdentificeerde eisen

1.3 Gerelateerde standaarden

2. Geïdentificeerde eisen

3. Gerelateerde standaarden

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/