11. Source of ratings

Metody narzutu z tytułu dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i migracji stosowane przez instytucje mogą opierać się na wewnętrznych lub zewnętrznych ocenach ratingowych. Sposób generowania wewnętrznych ocen ratingowych wykorzystywanych dla potrzeb narzutu z tytułu dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i migracji powinien być zgodny ze sposobem ich generowania w ramach metody IRB.

Instytucje powinny dysponować procedurami ustalania oceny ratingowej dla pozycji nieobjętych ratingiem. W przypadku, gdy dostępne są spready kredytowe, fakt ich wykorzystania do ustalenia oceny ratingowej drogą wnioskowania powinien zostać w jasny sposób udokumentowany. Udokumentować należy również fakt wykorzystania „awaryjnej” oceny ratingowej (np. „rezerwowa” ocena ratingowa w przypadku pozycji, gdzie nie są dostępne dające się zaobserwować dane, które mogłyby posłużyć do ustalenia oceny ratingowej drogą wnioskowania). Wszelkie stosowane systemy ocen ratingowych powinny, w miarę możliwości, różnicować poszczególne grupy pozycji.

Instytucja powinna dysponować udokumentowaną hierarchią źródeł ocen ratingowych dla ustalenia oceny ratingowej indywidualnej pozycji. W przypadku wykorzystania innych źródeł oceny ratingowej (np. wewnętrznych i zewnętrznych ocen ratingowych lub innych oszacowań zewnętrznej agencji ratingowych) instytucja powinna konsekwentnie przyporządkować oceny ratingowe do wspólnej jednolitej skali ratingowej (ang. masterscale ).

12. Źródło PD i LGD