8.4 Calculation of IRB shortfall or excess

W przypadku gdy instytucje stosują do celów wewnętrznych oszacowania parametrów ryzyka, które są inne od tych stosowanych do obliczania wymogów dotyczących funduszy własnych, powinny one okresowo uwzględniać to w wewnętrznych sprawozdaniach przed kadrą kierowniczą, przekazując informacje o obydwu grupach parametrów. W każdym przypadku wewnętrzne sprawozdania powinny zawierać wszystkie elementy określone w art. 189 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w oparciu o oszacowania parametrów ryzyka stosowane w celu obliczenia wymogów dotyczących funduszy własnych.

Dla celu niniejszego rozdziału różnica pomiędzy ogólną i szczególną korektą ryzyka kredytowego, korektą dodatkowej wartości i innymi redukcjami funduszy własnych dotyczącymi danych ekspozycji z jednej strony a oczekiwaną kwotą straty zgodnie z art. 159 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 z drugiej strony powinna być uważana za niedobór IRB, jeśli jest ujemna, oraz nadwyżkę IRB, jeśli jest dodatnia.

W przypadku gdy zgodnie z obliczeniem ogólnego portfela wykonania zobowiązania, o którym mowa w art. 159 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uzyskuje się nadwyżkę IRB, instytucje mogą użyć tą nadwyżkę IRB do pokrycia niedoboru IRB uzyskanego z wyliczenia dokonanego zgodnie z tym artykułem dla ogólnego portfela niewykonania zobowiązania.

Do celów dodawania nadwyżki IRB do Tier 2 zgodnie z art. 62 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy zgodnie z wyliczeniem, o którym mowa w art. 159 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uzyskuje się nadmiar IRB zarówno dla portfolio niewykonania zobowiązania i wykonania zobowiązania, suma tych dwóch nadwyżek IRB powinna być uwzględniona i dodana do Tier 2 zgodnie z limitem, o którym mowa w art. 62 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.