7.3.3 Poprawa sytuacji/ zakończenie statusu ekspozycji zagrożonej

Instytucje kredytowe powinny przeklasyfikowywać NPE, w tym FBE, uznając je za niezagrożone, zgodnie z załącznikiem V rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 680/2014. Instytucje kredytowe powinny przeprowadzić analizę finansową kredytobiorcy, aby ustalić brak zagrożeń, które wpływałyby negatywnie na możliwość spłaty zobowiązań kredytowych.

Zasady zmian klasyfikacji zagrożonych FBE instytucji kredytowych powinny obejmować praktyki wykorzystywane do rozwiania obaw, czy kredytobiorca zdoła spełnić warunki mające zastosowanie po udzieleniu zwłoki zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 680/2014. W tych zasadach należy ustanowić kryteria w formie spłat dokonywanych w okresie karencji o przynajmniej rocznej długości i określić zdolność kredytobiorcy do spełnienia warunków mających zastosowanie po udzieleniu zwłoki (w takim stopniu, że prawdopodobna jest spłata zadłużenia w całości) bez konieczności polegania na realizacji zabezpieczenia przynajmniej przez wykazanie spłat części kapitału, która nie jest nieznaczna. Te zasady powinny zawierać wymóg spłaty kwoty głównej i odsetek.

Gdy kredytobiorca ma inne ekspozycje na instytucję kredytową, nieobjęte środkami wstrzymującymi instytucja kredytowa powinna ponadto uwzględnić wpływ i przebieg spłat tych ekspozycji w swojej ocenie możliwości spełnienia przez kredytobiorcę warunków mających zastosowanie po udzieleniu zwłoki. Zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 680/2014 zapłata zaległości nie powinna prowadzić do zmiany stopnia zastosowania statusu zagrożenia i tylko ekspozycje, wobec których zastosowano środki wstrzymujące, powinny być uznane za FBE.

Istnienie warunków umowy powodujących wydłużenie okresu spłaty, np. okresów odroczenia rozpoczęcia spłaty kapitału, powinno potwierdzać zasadność zaklasyfikowania tych FBE do ekspozycji zagrożonych do czasu spełnienia warunków z załącznika V do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 680/2014. Upływ rocznej karencji nie powinien automatycznie powodować przeklasyfikowania ekspozycji i uznania jej za niezagrożoną, chyba że w tych 12 miesiącach regularnie spłacano zobowiązania, a w ocenie prawdopodobieństwa spłaty konkludowano, że nie ma oznak prawdopodobieństwa niewywiązania się z płatności.