Sekcja I. Ocena „możliwości naprawy właściwej dla danego scenariusza”

Aby ocenić „możliwość naprawy właściwą dla danego scenariusza” zapewnianą przez instytucje w przypadku każdej bardzo trudnej sytuacji makroekonomicznej i finansowej, właściwe organy powinny dokonać przeglądu ogólnej adekwatności scenariuszy przedstawionych przez instytucje zgodnie z art. 5 ust. 6 i art. 7 ust. 6 dyrektywy 2014/59, jak określono w wytycznych EUNB w sprawie rodzajów scenariuszy, które należy uwzględnić w planach naprawy⁹ oraz zgodnie z tytułem 4 tych wytycznych.

⁹ EBA/GL/2014/06 z dnia 18 lipca 2014 r.

W szczególności właściwe organy powinny ocenić, czy scenariusze są wystarczająco niekorzystne w odniesieniu do kryteriów określonych w pkt 20. W wyjątkowym przypadku, o którym mowa w pkt 2 1 , właściwe organy powinny ocenić szczegółowe wyjaśnienie przedstawione przez instytucje (aby nadal uznać taki scenariusz za wystarczająco niekorzystny) i zdecydować, czy powaga scenariusza jest wystarczająca, biorąc pod uwagę m.in. ogólny profil ryzyka instytucji. Jeżeli właściwe organy uznają, że scenariusz przewidziany przez instytucje nie jest wystarczająco niekorzystny, mogą one w stosownych przypadkach zobowiązać instytucje do dokonania korekt, w tym do ponownego przedłożenia planu naprawy w wyniku oceny istotnych niedociągnięć zgodnie z art. 6 dyrektywy 2014/59/UE. Przy ocenie ORC właściwe organy nie powinny brać pod uwagę „możliwości naprawy właściwej dla scenariusza” instytucji opartej na takim scenariuszu.

Właściwe organy powinny ocenić wiarygodność i wykonalność, w tym harmonogram realizacji, skutki i wszelkie czynniki ograniczające wariantów naprawy wybranych przez instytucje, a także kwestionować – w kontekście bardzo trudnej sytuacji finansowej i makroekonomicznej – zakres, w jakim instytucje byłyby w stanie przywrócić swoją rentowność i sytuację finansową.

W stosownych przypadkach i w miarę możliwości właściwe organy powinny z weryfikować ocenę i obliczenia przeprowadzone przez instytucje, obejmujące w szczególności następujące obszary:

• a. wykonalność/prawdopodobieństwo pomyślnej realizacji wariantu naprawy, w tym poprzez dokonanie przeglądu wykonalności wariantów naprawy, jeżeli zakłada się, że są one nierealistyczne lub nie są oparte na odpowiedniej ocenie zgodnie z pkt 16 –1 8;
• b. harmonogram realizacji wariantów naprawy, w tym poprzez przedłużenie prognozowanego harmonogramu realizacji, jeżeli ocena instytucji zostanie uznana za nierealistyczną. W przypadkach, w których harmonogram realizacji wariantów naprawy przekroczyłby harmonogram określony w pkt 24, do celów oceny ORC przeprowadzanej przez właściwy organ należy uwzględnić wyłącznie skutki zaobserwowane w odpowiednich ramach czasowych;
• c. ocenę ilościowego wpływu wariantów naprawy, w tym poprzez skorygowanie wpływu w dół lub zastosowanie redukcji wartości do kwantyfikacji przedstawionych przez instytucje, w przypadku gdy prawdopodobny wpływ wariantów naprawy nie jest oparty na realistycznych i wiarygodnych założeniach i kwantyfikacjach;
• d. dodatkowe czynniki ograniczające związane z jednoczesną lub sekwencyjną realizacją wariantów naprawy, jak określono w pkt 29, w tym poprzez usunięcie lub skorygowanie wpływu określonych wariantów w dół w przypadku wykrycia wzajemnych powiązań między niektórymi z nich, dając pierwszeństwo między innymi wariantom o najwyższym poziomie wykonalności lub o najbardziej istotnym wpływie w danym okresie realizacji.

W stosownych przypadkach i w miarę dostępności właściwe organy powinny brać pod uwagę analizę grup rówieśniczych w celu ułatwienia między innymi:

• a. międzyinstytucjonalnego porównania rodzajów wariantów naprawy, które mają zostać zrealizowane w ramach różnych scenariuszy, a tym samym określenie, czy instytucja nie pominęła niektórych konkretnych rodzajów wariantów naprawy;
• b. porównania z podobnymi instytucjami oczekiwanych skutków finansowych każdego rodzaju wariantów naprawy w różnych scenariuszach warunków skrajnych;
• c. międzyinstytucjonalnego porównania prognozowanego czasu potrzebnego na realizację wariantu naprawy i osiągnięcie płynących z niego korzyści;
• d. międzyinstytucjonalnego porównania przewidywanych przeszkód i środków przygotowawczych dla każdego rodzaju wariantu naprawy.