Procedura mapowania

Koordynator powinien przeprowadzić proces mapowania we współpracy z pozostałymi właściwymi organami, które wydały zezwolenie podmiotom regulowanym wchodzącym w skład konglomeratu finansowego. Właściwe organy powinny wykorzystać wynik procesu mapowania do określenia odpowiedniego zakresu nadzoru uzupełniającego, biorąc pod uwagę organizacj ę, zakres i złożoność konglomeratu finansowego.

Podczas przeprowadzania procesu mapowania należy odpowiednio uwzględnić proces identyfikacji opisany w art. 4 dyrektywy 2002/87/WE. W podobny sposób wynik procesu mapowania powinien zostać również wykorzystany w corocznych aktualizacjach procesu identyfikacji konglomeratu finansowego.

Proces mapowania powinien obejmować gromadzenie i analizowanie informacji nie zbędnych do określenia właściwych organów, które zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 2002/87/WE muszą wprowadzić ustalenia koordynacyjne.

Koordynator powinien dopilnować, aby proces mapowania został przeprowadzony przy uwzględnieniu poniższych warunków :

• a) k onglomerat finansowy został już zidentyfikowany zgodnie z art. 4 dyrektywy 2002/87/WE oraz w ramach współpracy właściwych organów,
• b) kolegium sektorowe zostało ustanowione zgodnie z art. 116 dyrektywy 2013/36/UE lub art. 248 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE i wyznaczono koordynatora zgodnie z art. 10 dyrektywy 2002/87/WE.

W procesie mapowania należy:

• a) uwzględnić wynik procesu mapowania przeprowadzonego na poziomie sektorowym,
• b) skoncentrować się na powiązaniach międzysektorowych, takich jak bliskie powiązania i udziały, między podmiotami regul owanymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego , finansową spółką holdingową o działalności mieszanej lub pozostałymi podmiotami należącymi do konglomeratu finansowego podlegającymi nadzorowi.

Aby przygotować projekt mapowania i przesłać go odpowiednim właściwym organom celem uzyskania od nich uwag, koordynator powinien podjąć rozmowy z podmiotem regulowanym , który podlega jego nadzorowi i stoi na czele konglomeratu finansowego; jeżeli konglomeratowi finansowemu nie przewodzi podmiot regulowany , koordynator powinien podjąć rozmowy nie tylko z podmiotem stojącym na czele konglomeratu, lec z również z podmiotem regul owanym , który podlega jego nadzorowi zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2002/87/WE.

Mapowanie należy regularnie, co najmniej raz do roku, aktualizować z uwzględnieniem zmian w strukturze konglomeratu finansowego. Wszelkie aktualizacje wstępnego mapowania powinny zostać przesłane do wszystkich odpowiednich właściwych organów.

W mapowaniu należy uwzględnić wszystkie podmioty podlegające nadzorowi w ramach grupy , jak również n ależy w nim wskazać, któremu z następujących sektorów finansowych podlega każdy z podmiotów regul owanych:

• a) zakłady ubezpieczeń i reasekuracji lub
• b) instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne.

W przypadku podmiotów podlegających nadzorowi, o którym mowa w pkt 14, w mapowaniu należy zidentyfikować :

• a) wszystkie podmioty zależne z EOG,
• b) wszystkie oddziały z EOG, które mają znaczenie albo dla rynku lokalnego, albo dla grupy sektorowej, zgodnie z definicją oddziałów przewidzianą w odpowiednich dyrektywach sektorowych ,
• c) oddziały i podmioty zależne spoza EOG, które podlegają grupie sektorowej oraz
• d) wykaz odpowiednich udziałów kapitałowych wewnątrzgrupowych w rozumieniu art. 2 pkt 11 i 12 dyrektywy 2002/87/WE.

Koordynator powinien przeprowadzić mapowanie przy użyciu szablonu znajdującego się w załączniku 1.