Artykuł 67 Zagraniczne podmioty prawne i zagraniczne porozumienia prawne

1.   Podmioty prawne utworzone poza Unią oraz powiernicy trustów, które powstały w drodze czynności prawnej, lub osoby zajmujące równoważne stanowisko w podobnym porozumieniu prawnym zarządzane poza Unią lub mające miejsce zamieszkania lub siedzibę poza Unią przekazują informacje o beneficjentach rzeczywistych na podstawie art. 62 do centralnego rejestru państwa członkowskiego, w którym:

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a), w przypadku gdy podmioty prawne utworzone poza Unią nawiązują stosunki gospodarcze z podmiotem zobowiązanym, przekazują one informacje o beneficjentach rzeczywistych do centralnego rejestru wyłącznie w przypadku gdy:

3.   Do informacji o beneficjentach rzeczywistych dołącza się oświadczenie określające, w odniesieniu do których z tych działań informacje są przekazywane, oraz wszelkie stosowne dokumenty, i przekazuje się je:

4.   Do celów ust. 1 lit. a) podmioty zobowiązane informują podmioty prawne, jeżeli spełnione są warunki określone w ust. 2, i wymagają zaświadczenia potwierdzającego rejestrację lub wyciągu z informacji o beneficjentach rzeczywistych przechowywanych w centralnym rejestrze w celu podjęcia dalszych kroków w stosunkach gospodarczych lub transakcji sporadycznej.

5.   W przypadkach objętych ust. 1 podmioty prawne utworzone poza Unią i powiernicy trustów, które powstały w drodze czynności prawnej, lub osoby zajmujące równoważne stanowisko w podobnym porozumieniu prawnym zarządzane poza Unią lub mające miejsce zamieszkania lub siedzibę poza Unią zgłaszają wszelkie zmiany w informacjach o beneficjentach rzeczywistych przekazanych do centralnego rejestru zgodnie z ust. 1 bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie w ciągu 28 dni kalendarzowych.

Akapit pierwszy stosuje się:

6.   W przypadku gdy podmiot prawny, powiernik trustu, który powstał w drodze czynności prawnej, lub osoba zajmująca równoważne stanowisko w podobnym porozumieniu prawnym spełniają warunki określone w ust. 1 w różnych państwach członkowskich, zaświadczenie potwierdzające rejestrację informacji o beneficjentach rzeczywistych w centralnym rejestrze prowadzonym przez jedno państwo członkowskie uznaje się za wystarczający dowód rejestracji.

7.   W przypadku gdy w dniu 10 lipca 2027 r. podmioty prawne utworzone poza Unią lub porozumienia prawne zarządzane poza Unią lub których powiernik lub osoba zajmująca równoważne stanowisko w podobnym porozumieniu prawnym mają miejsce zamieszkania lub siedzibę poza Unią posiada, bezpośrednio lub przez pośredników, nieruchomość, informacje o beneficjentach rzeczywistych tych podmiotów prawnych i porozumień prawnych przekazuje się do centralnego rejestru wraz z uzasadnieniem tego przekazania do dnia 10 stycznia 2028 r.

Akapit pierwszy nie ma jednak zastosowania do podmiotów prawnych lub porozumień prawnych, które nabyły nieruchomość w Unii przed dniem 1 stycznia 2014 r.

Państwa członkowskie mogą zdecydować, na podstawie ryzyka, że zastosowanie ma wcześniejsza data, i powiadomić o tym Komisję. Komisja informuje o takich decyzjach pozostałe państwa członkowskie.

8.   Państwa członkowskie mogą rozszerzyć, na podstawie ryzyka, obowiązek określony w ust. 1 lit. a) na stosunki gospodarcze z zagranicznymi podmiotami prawnymi trwające w dniu 10 lipca 2027 r. i powiadomić o tym Komisję. Komisja informuje o takich decyzjach pozostałe państwa członkowskie.