Artykuł 429c Obliczanie wartości ekspozycji instrumentów pochodnych

w przypadku transakcji, których nie rozlicza się za pośrednictwem kwalifikującego się kontrahenta centralnego, środków pieniężnych otrzymanych przez kontrahenta będącego odbiorcą nie wyodrębnia się z aktywów instytucji;

zmienny depozyt zabezpieczający oblicza się i wymienia przynajmniej raz dziennie na podstawie wyceny pozycji w instrumentach pochodnych według wartości rynkowej;

otrzymany zmienny depozyt zabezpieczający jest wyrażony w walucie określonej w kontrakcie na instrumenty pochodne, obowiązującej umowie ramowej o kompensowaniu zobowiązań, załączniku dotyczącym wsparcia jakości kredytowej do kwalifikującej się umowy ramowej o kompensowaniu zobowiązań lub określonej w jakiejkolwiek umowie o kompensowaniu zobowiązań z kwalifikującym się kontrahentem centralnym;

otrzymany zmienny depozyt zabezpieczający stanowi pełną kwotę, która byłaby konieczna do wygaszenia ekspozycji z tytułu kontraktu na instrumenty pochodne według wartości rynkowej, z zastrzeżeniem progu i minimalnych kwot transferu mających zastosowanie do kontrahenta;

kontrakt na instrumenty pochodne i zmienny depozyt zabezpieczający między instytucją a kontrahentem będącym stroną tego kontraktu objęte są jedną umową o kompensowaniu zobowiązań, którą instytucja może uznać za ograniczającą ryzyko zgodnie z art. 295.

zabezpieczenie otrzymano od klienta z tytułu instrumentu pochodnego rozliczanego przez instytucję w imieniu tego klienta;

instrument, o którym mowa w lit. a), jest rozliczany za pośrednictwem kwalifikującego się kontrahenta centralnego;

w przypadku gdy zabezpieczenie otrzymano w formie początkowego depozytu zabezpieczającego, zabezpieczenie to jest wyodrębnione z aktywów instytucji.

instrumentów pochodnych wymienionych w załączniku II i kredytowych instrumentów pochodnych, jeżeli korzystają z tej metody również w celu określenia wartości ekspozycji z tytułu tych instrumentów do celów spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 92 ust. 1 lit. a), b) i c);

kredytowych instrumentów pochodnych, do których stosują sposób ujmowania określony w art. 273 ust. 3 lub 5, w przypadku gdy spełnione są warunki stosowania tej metody.