Artykuł 29 Traktowanie ryzyka

Strategie, polityki, procesy i systemy muszą być proporcjonalne do złożoności, profilu ryzyka i zakresu działalności firmy inwestycyjnej oraz do tolerancji ryzyka określonej przez organ zarządzający, a także odzwierciedlać znaczenie firmy inwestycyjnej w każdym państwie członkowskim, w którym prowadzi ona działalność.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) oraz akapitu drugiego właściwe organy uwzględniają przepisy prawa krajowego regulujące wyodrębnianie mające zastosowanie do środków pieniężnych klientów.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) firmy inwestycyjne biorą pod uwagę wykupienie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej jako skutecznego narzędzia w zarządzaniu przez nie ryzykiem.

Do celów akapitu pierwszego lit. c) istotne źródła ryzyka dla samej firmy inwestycyjnej obejmują, stosownie do przypadku, istotne zmiany wartości księgowej aktywów, w tym wszelkich roszczeń należnych od agentów, roszczeń z tytułu niewykonania zobowiązań przez klientów lub kontrahentów, pozycji w instrumentach finansowych, walutach obcych i towarach oraz zobowiązań na rzecz programów emerytalnych o zdefiniowanych świadczeniach.

Do celów akapitu pierwszego lit. e) państwa członkowskie zapewniają, by organ zarządzający opracował szczegółowe plany i wymierne cele, zgodnie z wymogami określonymi w art. 7a rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w zakresie monitorowania ryzyka koncentracji z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, którzy oferują usługi o istotnym znaczeniu systemowym dla Unii lub co najmniej jednego jej państwa członkowskiego, oraz przeciwdziałania takiemu ryzyku.

Firmy inwestycyjne należycie uwzględniają wszelkie istotne skutki dla funduszy własnych, w przypadku gdy takie ryzyka nie są w odpowiedni sposób pokryte wymogami w zakresie funduszy własnych obliczonymi zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033.