|
+Artykuł 11 12a. |
Artykuł 11 12a.EUNB ustanawia centralną funkcję zatwierdzania elementów i ogólnych aspektów modeli pro forma oraz zmian w nich, stosowanych lub do stosowania przez kontrahentów finansowych i kontrahentów niefinansowych, o których mowa w art. 10, do celów spełnienia wymogów określonych w ust. 3 niniejszego artykułu. EUNB gromadzi informacje zwrotne od ESMA, EIOPA i właściwych organów odpowiedzialnych za nadzór nad kontrahentami stosującymi modele pro forma podlegające zatwierdzeniu, w tym informacje o wydajności tych modeli pro forma, oraz koordynuje ich opinie, by wypracować konsensus w sprawie elementów i ogólnych aspektów modeli pro forma. EUNB pełni rolę głównego punktu kontaktowego w dyskusjach z uczestnikami rynku i twórcami tych modeli pro forma. Pełniąc rolę centralnego podmiotu zatwierdzającego, EUNB zatwierdza elementy i ogólne aspekty tych modeli pro forma, w tym ich kalibrację, projekt i zakres instrumentów, klasy aktywów i czynniki ryzyka. EUNB dokonuje zatwierdzenia lub odmawia go w terminie sześciu miesięcy od otrzymania wniosku o zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 3 akapit czwarty, dotyczącego nowego modelu pro forma oraz w terminie trzech miesięcy od otrzymania wniosku o zmianę w już zatwierdzonym modelu. Aby ułatwić EUNB prace walidacyjne, podmioty opracowujące modele pro forma przedkładają EUNB, na jego wniosek, wszystkie niezbędne informacje i dokumentację. EUNB wspiera właściwe organy w prowadzonych przez nie procesach udzielania zezwoleń w odniesieniu do ogólnych aspektów wdrażania tych modeli na podstawie ust. 3. W tym celu EUNB sporządza roczne sprawozdanie na temat istotnych aspektów swoich prac walidacyjnych, w tym z weryfikacji kalibracji modeli na podstawie akapitu drugiego niniejszego ustępu oraz z analizy zgłoszonych problemów. Jeżeli EUNB uzna to za niezbędne, wydaje we współpracy z ESMA i EIOPA zalecenia skierowane do tych właściwych organów zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Aby pomóc EUNB w sporządzaniu sprawozdań i zaleceń, właściwe organy przekazują EUNB na jego wniosek informacje zgromadzone w trakcie pierwszego i bieżącego procesu udzielania zezwolenia danemu podmiotowi w odniesieniu do modeli, o których mowa w ust. 3, lub do zmian w tych modelach. Właściwe organy ponoszą wyłączną odpowiedzialność za zezwolenie nadzorowanemu podmiotowi na stosowanie tych modeli na podstawie ust. 3 lub na wprowadzenie w nich zmian. EUNB pobiera jednostkową roczną opłatę za każdy model pro forma od kontrahentów finansowych i kontrahentów niefinansowych, o których mowa w art. 10 ust. 1, wykorzystujących modele pro forma zatwierdzone przez EUNB na mocy akapitu drugiego niniejszego ustępu. Właściwe organy zgłaszają EUNB kontrahentów finansowych i kontrahentów niefinansowych, którzy wdrażają modele podlegające procedurze zatwierdzenia zgodnie z akapitem pierwszym. Opłata ta jest proporcjonalna do średniej miesięcznej wartości nominalnej nierozliczonych instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym rozliczanych niecentralnie w ciągu ostatnich 12 miesięcy u danych kontrahentów wykorzystujących modele pro forma zatwierdzone przez EUNB i przeznacza się ją na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych przez EUNB w związku z wykonywaniem jego zadań zgodnie z akapitem pierwszym. Do celów niniejszego artykułu „model pro forma” oznacza model początkowego depozytu zabezpieczającego tworzony, publikowany i zmieniany w drodze inicjatyw rynkowych. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 82 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie:
a)
metody ustalania wysokości opłat; oraz
b)
sposobów uiszczania opłat. 1. Przegląd
1.1 Odwołania1.2 Zidentyfikowane wymagania1.3 Powiązane normy2. Zidentyfikowane wymagania
3. Powiązane normy
|