Artykuł 5 8

8.   Na wniosek CDPW prowadzącego SS oparty na DLT właściwy organ może zwolnić ten CDPW ze stosowania art. 40 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, pod warunkiem że ten CDPW rozlicza w oparciu o dostawę za płatność.

Rozrachunku płatności dokonuje się za pomocą pieniądza banku centralnego, w tym w formie tokenów, gdy jest to praktyczne i dostępne, lub – gdy jest to niepraktyczne i niedostępne – za pomocą rachunku CDPW zgodnie z tytułem IV rozporządzenia (UE) nr 909/2014 lub za pomocą pieniądza banku komercyjnego, w tym w formie tokenów, zgodnie z tym tytułem, lub przy użyciu „tokenów będących pieniądzem elektronicznym”.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego niniejszego ustępu tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 909/2014 nie ma zastosowania do instytucji kredytowej w przypadku gdy dokonuje ona rozrachunku płatności z wykorzystaniem pieniądza banku komercyjnego na rzecz infrastruktury rynkowej opartej na DLT, która rejestruje instrumenty finansowe obsługiwane przez DLT, których całkowita wartość rynkowa w momencie początkowego rejestrowania nowego instrumentu finansowego obsługiwanego przez DLT, obliczona zgodnie z art. 3 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, nie przekracza 6 mld EUR.

W przypadku gdy rozrachunek dokonywany jest z wykorzystaniem pieniądza banku komercyjnego przekazanego przez instytucję kredytową, do której nie ma zastosowania tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 909/2014 na podstawie akapitu trzeciego niniejszego ustępu, lub w przypadku gdy rozrachunek płatności odbywa się z wykorzystaniem „tokenów będących pieniądzem elektronicznym”, CDPW prowadzący SS oparty na DLT identyfikuje, mierzy, monitoruje, zarządza i minimalizuje wszelkie ryzyka wynikające z korzystania z takich środków.

Usługi związane z „tokenami będącymi pieniądzem elektronicznym”, które są równoważne z usługami wymienionymi w sekcji C lit. b) i c) załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014, świadczone są przez CDPW prowadzący SS oparty na DLT zgodnie z tytułem IV rozporządzenia (UE) nr 909/2014 lub przez instytucję kredytową.