Artykuł 1 Definicje

„sprawozdające państwo członkowskie” – państwo członkowskie, którego walutą jest euro; państwa członkowskie, których walutą nie jest euro, mogą podjąć decyzję o zostaniu sprawozdającym państwem członkowskim poprzez włączenie postanowień niniejszego rozporządzenia do prawa krajowego lub poprzez nałożenie odpowiednich obowiązków sprawozdawczych w inny sposób, zgodnie z prawem krajowym; w szczególności może to dotyczyć państw członkowskich uczestniczących w Jednolitym Mechanizmie Nadzorczym poprzez bliską współpracę zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 (6);

„rezydent” ma znaczenie nadane w definicji zawartej w art. 1 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;

„instytucja kredytowa” ma znaczenie nadane w pkt 2.12 i 2.13 załącznika A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (7);

„oddział zagraniczny” – jednostkę instytucjonalną stanowiącą prawnie zależną część podmiotu prawnego będącego rezydentem w innym państwie niż to, w którym ten podmiot prawny jest zarejestrowany, na podstawie pojęcia „jednego oddziału”, o którym mowa w art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98;

„podmiot prawny” – podmiot, który na podstawie prawa krajowego, któremu podlega, może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania;

„identyfikator podmiotu prawnego (LEI)” – alfanumeryczny kod referencyjny zgodny ze standardem ISO 17442 (8) nadany podmiotowi prawnemu;

„identyfikator krajowy” – powszechnie używany kod identyfikacyjny umożliwiający jednoznaczną identyfikację kontrahenta w kraju jego siedziby;

„podmiot sprawozdający” – podmiot prawny lub oddział zagraniczny będący rezydentem w państwie członkowskim objętym obowiązkami sprawozdawczymi, który podlega wymogom sprawozdawczym EBC na podstawie niniejszego rozporządzenia;

„podmiot obserwowany” – jednostkę instytucjonalną, której działalność jako kredytodawcy lub jednostki obsługującej jest przedmiotem działalności sprawozdawczej podmiotu sprawozdającego. Podmiotem obserwowanym jest:

„kontrahent” – jednostkę instytucjonalną będącą stroną instrumentu lub mającą powiązanie ze stroną instrumentu;

„kredytodawca” – kontrahenta ponoszącego ryzyko kredytowe instrumentu, innego niż dostawca ochrony;

„kredytodawca” – kontrahenta, który posiada bezwarunkowe zobowiązanie do dokonywania spłat wynikających z instrumentu;

„dostawca ochrony” – kontrahenta dostarczającego ochronę przed określonym umownie negatywnym zdarzeniem kredytowym oraz ponoszącego ryzyko kredytowe negatywnego zdarzenia kredytowego;

„jednostka obsługująca” – kontrahenta odpowiedzialnego za zarządzanie instrumentem od strony administracyjnej i finansowej;

„krajowe banki centralne” lub „KBC” – krajowe banki centralne państw członkowskich Unii Europejskiej;

„właściwy KBC” – KBC sprawozdającego państwa członkowskiego, którego rezydentem jest dany podmiot sprawozdający;

„centralny rejestr kredytowy” (CRK) – rejestr kredytowy prowadzony przez KBC będący członkiem ESBC, który otrzymuje raporty od kredytodawców z sektora finansowego i udziela im wsparcia poprzez przekazywanie informacji na temat ekspozycji kredytowych i ryzyka kredytowego;

„instytucja kredytowa” ma znaczenie nadane w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (9);

„instytucja” ma znaczenie nadane w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

„aktywo” ma znaczenie nadane w pkt 7.15 załącznika A do rozporządzenia (UE) nr 549/2013;

„ryzyko kredytowe” – ryzyko, że kontrahent nie dokona płatności, do dokonania których jest zobowiązany na podstawie kontraktu;

„kontrakt” – prawnie wiążące porozumienie pomiędzy przynajmniej dwiema stronami, na podstawie którego dochodzi do utworzenia jednego lub wielu instrumentów;

„instrument” – pozycja określona w atrybucie produktu „typ instrumentu” w rozumieniu załącznika IV;

„ochrona” – ochronę lub pokrycie negatywnego zdarzenia kredytowego za pomocą któregokolwiek ze środków wymienionych w atrybucie danych „rodzaj ochrony” w rozumieniu załącznika IV;

„wartość zobowiązania” – sumę atrybutów produktów „wartość nominalna” i „wartość pozabilansowa” w rozumieniu załącznika IV;

„na zasadzie jednostkowej” – odniesienie do pojedynczej jednostki instytucjonalnej, w tym do jednostek instytucjonalnych będących częścią podmiotu prawnego.