Artykuł 14 Sprawdzenie przeszłości

1.   Państwa członkowskie określają warunki, na podstawie których podmiot krytyczny może – w należycie uzasadnionych przypadkach i z uwzględnieniem oceny ryzyka państwa członkowskiego – składać wnioski o sprawdzenie przeszłości osób, które:

2.   Wnioski, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, są rozpatrywane w rozsądnym terminie i przetwarzane zgodnie z krajowymi przepisami i procedurami oraz z odpowiednim i mającym zastosowanie prawem Unii, w tym z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 i dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 (37). Sprawdzanie przeszłości musi być proporcjonalne i ściśle ograniczone do tego, co jest konieczne. Przeprowadza się je wyłącznie w celu oceny potencjalnego ryzyka dla bezpieczeństwa odnośnego podmiotu krytycznego.

3.   W ramach sprawdzenia przeszłości, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się co najmniej:

Podczas przeprowadzania sprawdzenia przeszłości państwa członkowskie wykorzystują europejski system przekazywania informacji z rejestrów karnych zgodnie z procedurami określonymi w decyzji ramowej 2009/315/WSiSW oraz, w razie potrzeby i w stosownych przypadkach, w rozporządzeniu (UE) 2019/816 w celu uzyskania informacji z rejestrów karnych prowadzonych przez inne państwa członkowskie. Organy centralne, o których mowa w art. 3 ust. 1 decyzji ramowej 2009/315/WSiSW oraz w art. 3 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2019/816, udzielają odpowiedzi na wnioski o przekazanie takich informacji w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku zgodnie z art. 8 ust. 1 decyzji ramowej 2009/315/WSiSW.