Artykuł 2 Próg istotności w odniesieniu do ekspozycji innych niż ekspozycje detaliczne

1.   Właściwy organ ustanawia dla wszystkich instytucji w swojej jurysdykcji jeden próg istotności w odniesieniu do ekspozycji innych niż ekspozycje detaliczne.

2.   Próg istotności, o którym mowa w ust. 1, ustanawia się zgodnie z warunkami określonymi w art. 1 ust. 2, z tą tylko różnicą, że składnik bezwzględny tego progu istotności nie przekracza kwoty 500 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej.

3.   Przy ustanawianiu progu istotności zgodnie z niniejszym artykułem właściwy organ uwzględnia charakterystykę ryzyka ekspozycji innych niż ekspozycje detaliczne.

4.   Przy ustanawianiu progu istotności zgodnie z niniejszym artykułem właściwy organ przyjmuje, że dłużnik nie wykonał zobowiązania, jeżeli zarówno limit wyrażony jako składnik bezwzględny progu istotności, jak i limit wyrażony jako składnik względny tego progu są przekroczone przez 90 kolejnych dni lub przez 180 kolejnych dni, jeżeli ekspozycje uwzględnione w obliczeniu przeterminowanego zobowiązania kredytowego są ekspozycjami wobec podmiotu sektora publicznego, a termin 90 dni zastąpiono terminem 180 dni zgodnie z art. 178 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do tych ekspozycji.