2. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ nadzoru nakładał na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wymogi dotyczące planowania naprawy prewencyjnej na podstawie ich wielkości, modelu biznesowego, profilu ryzyka, wzajemnych powiązań i substytucyjności, ich znaczenia dla gospodarki państw członkowskich, w których prowadzą działalność, oraz ich działalności transgranicznej, w szczególności istotnej działalności transgranicznej.
Organy nadzoru zapewniają, aby co najmniej 60 % rynku ubezpieczeń na życie oraz reasekuracji w zakresie ubezpieczeń na życie w danym państwie członkowskim oraz co najmniej 60 % jego rynku ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie oraz reasekuracji w zakresie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie – przy czym udział w rynku ubezpieczeń na życie opiera się na rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych brutto, a udział w rynku ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie opiera się na składkach przypisanych brutto – podlegało wymogom dotyczącym planowania naprawy prewencyjnej zgodnie z niniejszym artykułem.
Przy obliczaniu poziomu zasięgu rynkowego, o którym mowa w akapicie drugim, można uwzględnić będące jednostkami zależnymi zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji grupy, w przypadku gdy te zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji będące jednostkami zależnymi należą do grupy, dla której jednostka dominująca najwyższego szczebla sporządza i utrzymuje grupowy plan naprawy prewencyjnej.