+DYREKTYWA RADY z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (91/676/EWG)
---+Artykuł 1
---+Artykuł 2
---+Artykuł 3
------+Artykuł 3 1.
------+Artykuł 3 2.
------+Artykuł 3 3.
------+Artykuł 3 4.
------+Artykuł 3 5.
---+Artykuł 4
------+Artykuł 4 1.
------+Artykuł 4 2.
---+Artykuł 5
------+Artykuł 5 1.
------+Artykuł 5 2.
------+Artykuł 5 3.
------+Artykuł 5 4.
------+Artykuł 5 5.
------+Artykuł 5 6.
------+Artykuł 5 7.
---+Artykuł 6
------+Artykuł 6 1.
------+Artykuł 6 2.
---+Artykuł 7
---+Artykuł 8
---+Artykuł 9
------+Artykuł 9 1.
------+Artykuł 9 2.
------+Artykuł 9 3.
---+Artykuł 10
------+Artykuł 10 1.
------+Artykuł 10 2.
---+Artykuł 11
---+Artykuł 12
------+Artykuł 12 1.
------+Artykuł 12 2.
------+Artykuł 12 3.
---+Artykuł 13
---+ZAŁĄCZNIK I KRYTERIA WYZNACZANIA WÓD OKREŚLONYCH W ART. 3 UST. 1
---+ZAŁĄCZNIK II ZBIÓR (ZBIORY) ZASAD DOBREJ PRAKTYKI ROLNICZEJ
---+ZAŁĄCZNIK III ŚRODKI, KTÓRE NALEŻY WŁĄCZYĆ DO PROGRAMÓW DZIAŁANIA, JAK OKREŚLONO W ART. 5 UST. 4 LIT. A)
---+ZAŁĄCZNIK IV REFERENCYJNE METODY POMIARU
---+ZAŁĄCZNIK V INFORMACJE, KTÓRE POWINNY BYĆ ZAWARTE W SPRAWOZDANIACH OKREŚLONYCH W ART. 10

English - European Union - Environment -

DYREKTYWA RADY z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (91/676/EWG)

DYREKTYWA RADY

z dnia 12 grudnia 1991 r.

dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego

(91/676/EWG)

1. Przegląd

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ma na celu:

—

zmniejszenie zanieczyszczenia wody spowodowanego lub wywołanego przez azotany pochodzące ze źródeł rolniczych, oraz

—

zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu.

Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy:

„wody podziemne” oznaczają wszelkie wody znajdujące się pod powierzchnią ziemi w warstwie wodonośnej oraz w bezpośredniej styczności z gruntem lub podglebiem;

„wody słodkie” oznaczają naturalnie występujące wody o niskim stężeniu soli, które są często akceptowane jako odpowiednie do poboru i uzdatniania w celu wyprodukowania wody pitnej;

„związek azotu” oznacza każdą substancję zawierającą azot z wyjątkiem gazowego azotu cząsteczkowego;

„inwentarz żywy” oznacza wszystkie zwierzęta hodowane w celu użytkowym lub na sprzedaż;

„nawóz” oznacza każdą substancję zawierającą związek azotu lub związki azotu rolniczo wykorzystywaną w celu zwiększania wzrostu roślinności; może on także obejmować odchody zwierzęce, pozostałości z gospodarstw rybackich oraz osady ściekowe;

„nawóz chemiczny” oznacza każdy nawóz, który jest produkowany w wyniku procesu przemysłowego;

„odchody zwierzęce” oznaczają wszelkie odchody wydalane przez inwentarz żywy lub mieszaninę ściółki i odchodów wydalanych przez inwentarz żywy, nawet w formie przetworzonej;

„rolnicze wykorzystanie” oznacza dodanie materiałów do gleby albo przez rozprowadzenie na powierzchni, albo przez wstrzykiwanie do gruntu, umieszczenie pod powierzchnią gruntu lub mieszanie z warstwami powierzchniowymi gruntu;

„eutrofizacja” oznacza wzbogacenie wody związkami azotu, powodujące przyspieszony wzrost glonów i wyższych form życia roślinnego i w wyniku tego niepożądane zaburzenie równowagi organizmów obecnych w wodzie oraz niekorzystne zmiany jakości danej wody;

„zanieczyszczenie” oznacza zrzucanie przez ludzi, bezpośrednio lub pośrednio, związków azotu pochodzące ze źródeł rolniczych do środowiska wodnego, którego skutkiem może być zagrożenie zdrowia ludzkiego, szkody w zasobach żywych i ekosystemach wodnych, pogorszenie walorów rekreacyjnych lub zakłócenia innych sposobów wykorzystania wody;

„strefa zagrożenia” oznacza obszar terenu wyznaczony zgodnie z art. 3 ust. 2.

Artykuł 3

Artykuł 4

Artykuł 5

Artykuł 6

Artykuł 7

Komisja może sporządzić wytyczne dotyczące monitorowania określonego w art. 5 i 6 zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 9 ust. 2.

Artykuł 8

Komisja może dostosowywać załączniki do niniejszej dyrektywy do postępu naukowego i technicznego.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 9 ust. 3.

Artykuł 9

Artykuł 10

Artykuł 11

Na podstawie informacji otrzymanych na mocy art. 10 Komisja publikuje sprawozdania zbiorcze w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania sprawozdań od Państw Członkowskich i przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie. W świetle wykonania niniejszej dyrektywy, oraz w szczególności przepisów załącznika III, Komisja przedkłada Radzie do dnia 1 stycznia 1998 r. sprawozdanie, któremu, gdzie stosowne, towarzyszą propozycje dotyczące zmian niniejszej dyrektywy.

Artykuł 12

Artykuł 13

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

ZAŁĄCZNIK I KRYTERIA WYZNACZANIA WÓD OKREŚLONYCH W ART. 3 UST. 1

ZAŁĄCZNIK I

KRYTERIA WYZNACZANIA WÓD OKREŚLONYCH W ART. 3 UST. 1

Wody określone w art. 3 ust. 1 są wyznaczane między innymi przy zastosowaniu następujących kryteriów:

czy powierzchniowe wody słodkie, w szczególności te wykorzystywane lub przeznaczone do pozyskiwania wody pitnej, zawierają lub mogłyby zawierać, jeśli nie podjęto działania na mocy art. 5, stężenie azotanów większe niż ustanowione zgodnie z dyrektywą 75/440/EWG;

czy wody podziemne zawierają więcej niż 50 mg/l azotanów lub mogłyby zawierać więcej niż 50 mg/l, jeśli nie zostanie podjęte działanie na mocy art. 5;

czy stwierdzono, że naturalne jeziora słodkowodne, inne zbiorniki słodkiej wody, ujścia rzek, wody przybrzeżne i wody morskie są eutroficzne lub mogą stać się eutroficzne w bliskiej przyszłości, jeśli nie zostaje podjęte działanie na mocy art. 5.

Stosując te kryteria, Państwa Członkowskie biorą również pod uwagę:

właściwości fizyczne i cechy środowiska wód i gleb;

obecną wiedzę w zakresie zachowywania się związków azotu w środowisku naturalnym (w wodzie i glebie);

obecną wiedzę o skutkach działania podejmowanego na mocy art. 5.

ZAŁĄCZNIK II ZBIÓR (ZBIORY) ZASAD DOBREJ PRAKTYKI ROLNICZEJ

ZAŁĄCZNIK II

ZBIÓR (ZBIORY) ZASAD DOBREJ PRAKTYKI ROLNICZEJ

Zbiór lub zbiory zasad dobrej praktyki rolniczej, mające na celu zmniejszenie zanieczyszczenia azotanami i uwzględniające warunki w różnych regionach Wspólnoty, powinny zawierać niektóre przepisy obejmujące następujące pozycje w zakresie, w jakim są one istotne:

okresy, kiedy rolnicze wykorzystanie nawozu jest niewłaściwe;

rolnicze wykorzystanie nawozu w terenie o dużym nachyleniu;

rolnicze wykorzystanie nawozu na gruntach nasyconych wodą, zatopionych, przemarzniętych lub pokrytych śniegiem;

warunki rolniczego wykorzystania nawozu w pobliżu cieków wodnych;

pojemność i konstrukcja pojemników do składowania odchodów zwierzęcych, w tym środki mające na celu zapobieganie zanieczyszczeniu wody przez spływ i przesiąkanie do wód podziemnych i powierzchniowych płynów zawierających odchody zwierzęce i ścieki z przechowywanych materiałów roślinnych, takich jak kiszonka;

procedura rolniczego wykorzystania, w tym dawki i równomierność rozprowadzania, zarówno nawozu chemicznego, jak i odchodów zwierzęcych, które zapewniają utrzymanie strat substancji odżywczych wody na dopuszczalnym poziomie.

Państwa Członkowskie mogą uwzględniać w zbiorze (zbiorach) zasad dobrej praktyki rolniczej następujące zagadnienia:

gospodarowanie wykorzystaniem gruntów, w tym stosowanie systemów płodozmianu oraz stosunku powierzchni gruntów przeznaczonych na trwałe użytki zielone do upraw jednorocznych;

utrzymanie podczas okresów (deszczowych) minimalnej okrywy roślinnej pobierającej z gleby azot, który mógłby w innym przypadku spowodować zanieczyszczenie wody azotanami;

ustalenie planów nawożenia dla każdego gospodarstwa rolnego oddzielnie oraz prowadzenie rejestru wykorzystania nawozu;

10.

zapobieganie zanieczyszczeniu wody przez spływ powierzchniowy oraz przesączenia poza zasięg korzeni roślin uprawnych w systemach nawadniających.

ZAŁĄCZNIK III ŚRODKI, KTÓRE NALEŻY WŁĄCZYĆ DO PROGRAMÓW DZIAŁANIA, JAK OKREŚLONO W ART. 5 UST. 4 LIT. A)

ZAŁĄCZNIK III

ŚRODKI, KTÓRE NALEŻY WŁĄCZYĆ DO PROGRAMÓW DZIAŁANIA, JAK OKREŚLONO W ART. 5 UST. 4 LIT. A)

Środki obejmują zasady odnoszące się do:

okresów, kiedy rolnicze wykorzystanie niektórych rodzajów nawozu jest zakazane;

pojemności zbiorników do przechowywania odchodów zwierzęcych; pojemność ta musi przekraczać pojemność wymaganą do przechowywania w najdłuższym okresie, podczas którego rolnicze wykorzystanie w strefie zagrożenia jest zabronione, z wyjątkiem przypadków, gdy może zostać dowiedzione właściwym władzom, iż wszelkie ilości odchodów zwierzęcych nadmierne w stosunku do rzeczywistej pojemności przechowywania zostaną usunięte w sposób, który nie będzie szkodliwy dla środowiska;

ograniczenie rolniczego wykorzystania nawozów, zgodne z dobrą praktyką rolniczą i uwzględniające cechy danej strefy zagrożenia, w szczególności;

warunki glebowe, rodzaj gleby i nachylenie terenu;

warunki klimatyczne, opady i nawadnianie;

zagospodarowanie gruntów oraz praktyki rolnicze, w tym system płodozmianu;

które mają być oparte na równowadze między:

możliwym do przewidzenia zapotrzebowaniem upraw na azot;

ii)

zasilaniem upraw azotem z gleby oraz z nawożenia, z uwzględnieniem:

—

ilości azotu obecnego w glebie w czasie, kiedy uprawa zaczyna wykorzystywać go w znaczącym stopniu (ilości pozostające w końcu zimy),

—

dopływu azotem przez mineralizację netto rezerw azotu organicznego w glebie,

—

uzupełniania związków azotu z odchodów zwierzęcych,

—

uzupełniania związków azotu pochodzącego z chemicznych nawozów i innych.

Środki te zapewniają, że dla każdego gospodarstwa rolnego lub hodowlanego ilość odchodów zwierzęcych, wykorzystywanych rolniczo każdego roku, w tym wprost od zwierząt, nie przekraczy określonej ilości na hektar.

Ilość ta to ilość odchodów zwierzęcych zawierająca do 170 kg N. Jednakże:

dla pierwszego czteroletniego programu działania Państwa Członkowskie mogą zezwolić na ilość odchodów zawierającą do 210 kg N;

w trakcie i po pierwszym czteroletnim programie działania Państwa Członkowskie mogą ustalić ilości różne od ilości określonych powyżej. Ilości te muszą być ustalone tak, by nie stanowiły przeszkody w realizacji celów określonych w art. 1 i muszą być uzasadnione na podstawie obiektywnych kryteriów, na przykład:

—

długich okresów wegetacji,

—

upraw o wysokim poborze azotu,

—

wysokim opadzie netto w strefie zagrożenia,

—

gleb o wyjątkowo wysokiej zdolności denitryfikacji.

▼M2

Jeśli państwo członkowskie zezwala na podstawie akapitu drugiego lit. b) na inną ilość, powiadamia Komisję, która zbada uzasadnienie zgodnie z procedurą regulacyjną, przewidzianą w art. 9 ust. 2.;

▼M3

państwa członkowskie mogą zezwolić na stosowanie określonych materiałów nawozowych pochodzących z nawozu naturalnego, które zostały poddane przetwarzaniu, w ilości przekraczającej 170 kg azotu na hektar rocznie określonej w niniejszym akapicie, oraz do oddzielnego dodatkowego limitu 80 kg azotu na hektar rocznie, z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich następujących warunków:

(i)

składnik nawozu naturalnego materiału nawozowego został poddany procesowi obróbki, który zwiększa stężenie azotu w postaci mineralnej, azotu mocznikowego lub azotu związanego w sieci krystalicznej, wyrażone jako procent masowy azotu całkowitego w porównaniu z wsadem do procesu obróbki, w wyniku czego wytworzono:

sól amoniową (sól płuczkową) pochodzącą z procesu oczyszczania gazu lub kontroli emisji mających na celu usunięcie amoniaku z gazów wylotowych;

koncentrat mineralny otrzymany w wyniku osmozy odwróconej;

bogate w azot sole fosforanowe (struwit) wytrącone z nawozu naturalnego;

(ii)

materiały nawozowe charakteryzują się stałą jakością partii i ich stosunek azotu mineralnego do azotu ogólnego wynosi co najmniej 90 % lub stosunek węgla związanego organicznie do azotu ogólnego nie przekracza 3, w obu przypadkach z uwzględnieniem azotu pochodzącego z materiałów składowych, które nie pochodzą z obornika i zawierają więcej niż 3 % azotu w przeliczeniu na suchą masę;

(iii)

materiały nawozowe nie przekraczają następujących górnych limitów:

—

miedź (Cu): 300 mg kg-1 suchej masy;

—

cynk (Zn): 800 mg kg-1 suchej masy;

(iv)

patogeny w materiałach nawozowych zawierających więcej niż 1 % węgla organicznego nie przekraczają następujących górnych limitów:

Mikroorganizmy podlegające badaniu	Plany pobierania próbek			Limit
Mikroorganizmy podlegające badaniu	n	c	m	M
Bakterie Salmonella spp.	5	0	0	Nieobecne w 25 g lub 25 ml
Escherichia coli lub enterokoki	5	5	0	1 000 w 1 g lub 1 ml
Gdzie: n = liczba badanych próbek, c = liczba próbek, w których liczba bakterii wyrażona w jednostkach tworzących kolonię (jtk) mieści się między m a M, m = wartość progowa dla liczby bakterii, wyrażonej w jtk, którą uznaje się za zadowalającą, M = maksymalna wartość dla liczby bakterii wyrażonej w jtk.

(v)

państwa członkowskie wdrażają rygorystyczne normy jakości w celu zapewnienia spójnej zawartości składników odżywczych w materiałach nawozowych we wszystkich partiach produkcyjnych zgodnie z kryteriami określonymi w ppkt (ii);

(vi)

państwa członkowskie zapewniają, by do materiału nawozowego dołączona była dokumentacja zawierająca informację na temat zawartości azotu (N) i fosforanów (P2O5), jeśli stężenie jednego z tych elementów przekracza 1 % suchej masy z maksymalnym odchyleniem 25 % od zadeklarowanej wartości;

(vii)

państwa członkowskie zapewniają, aby liczba zwierząt gospodarskich i produkcja obornika nie wzrastały w wyniku zastosowania niniejszej litery, (i) na szczeblu krajowym, gdy zawartość azotu w całkowitej rocznej produkcji obornika na hektar wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych przekracza 75 % limitu 170 kg N na hektar określonego w niniejszym akapicie oraz (ii) na poziomie jednostek terytorialnych NUTS 2, w których udzielono zezwolenia, jeżeli zawartość azotu w całkowitej rocznej produkcji obornika na hektar wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych w tych jednostkach terytorialnych przekracza 75 % limitu 170 kg N na hektar określonego w niniejszym akapicie;

(viii)

państwa członkowskie zaostrzają ograniczenia rolniczego wykorzystania nawozów (poziomy nawożenia), określone w pkt 1 ust. 3 niniejszego załącznika, aby uwzględnić zwiększone ryzyko straty azotu do wody i powietrza wynikające ze stosowania materiałów nawozowych spełniających warunki określone w ppkt (i)–(iv) niniejszego punktu, przy jednoczesnym zastosowaniu współczynnika równoważności nawozów mineralnych wynoszącego 1 w odniesieniu do takich materiałów. Państwa członkowskie zapewniają w miarę możliwości utrzymanie żywej pokrywy roślinnej lub równoważnych środków na gruntach, na których stosowane są materiały nawozowe spełniające warunki określone w ppkt (i)–(iv) niniejszego punktu; państwa członkowskie zapewniają, w stosownych przypadkach, podejmowanie odpowiednich środków ostrożności, aby zapobiec stracie amoniaku z gleb rolniczych podczas rolniczego wykorzystania materiałów nawozowych spełniających warunki określone w ppkt (i)–(iv) niniejszej litery, w szczególności poprzez nawożenie wtryskowe, natychmiastową inkorporację w glebie materiałów stosowanych na jej powierzchni lub równoważne środki;

(ix)

państwa członkowskie wprowadzają środki, aby w miarę możliwości zapobiegać emisjom, w tym emisjom do powietrza, wynikającym ze składowania materiałów nawozowych spełniających warunki określone w ppkt (i)–(iv), poprzez określenie odpowiednich warunków i wymogów dotyczących składowania takich materiałów;

(x)

państwa członkowskie wprowadzają wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić, by stosowanie materiałów nawozowych spełniających warunki określone w ppkt (i) do (iv) niniejszego punktu nie miało negatywnego wpływu na osiągnięcie celów niniejszej dyrektywy, dyrektywy Rady 92/43/EWG ( 3 ) i dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE ( 4 ), (UE) 2016/2284 ( 5 ), (UE) 2020/2184 ( 6 ) i 2008/50/WE ( 7 ) w zakresie, w jakim środki tego programu działania odnoszą się do tych dyrektyw. Państwa członkowskie wprowadzają środki, aby zapobiec szkodliwym skutkom na obszarach Natura 2000 i wokół nich oraz w pobliżu punktów poboru wody pitnej, zgodnie z, odpowiednio, dyrektywą 92/43/EWG i dyrektywą (UE) 2020/2184.

W przypadku gdy państwa członkowskie stosują niniejszą literę akapitu drugiego, powiadamiają o tym Komisję. Ponadto, w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 10, informują one o jej stosowaniu, podając dane roczne dotyczące ilości wyprodukowanych materiałów spełniających warunki określone w ppkt (i)–(iv) niniejszej litery oraz dotyczące gęstości obsady i produkcji obornika na poziomie krajowym i na poziomie jednostek terytorialnych NUTS 2 ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 8 ).

▼B

Państwa Członkowskie mogą obliczyć ilości określone w ust. 2 na podstawie liczby zwierząt.

Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o sposobie, w jaki stosują przepisy ust. 2. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja może, jeśli uzna to za konieczne, przedstawić Radzie właściwe propozycje zgodnie z art. 11.

ZAŁĄCZNIK IV REFERENCYJNE METODY POMIARU

ZAŁĄCZNIK IV

REFERENCYJNE METODY POMIARU

Nawóz chemiczny

Związki azotu są mierzone przy zastosowaniu metody określonej w dyrektywie Komisji 77/535/EWG z dnia 22 czerwca 1977 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do metod pobierania próbek i analizowania nawozów ( 9 ), zmienionej dyrektywą 89/519/EWG ( 10 ).

Wody słodkie, wody przybrzeżne oraz wody morskie

Stężenie azotanów jest mierzone zgodnie z art. 4a ust. 3 decyzji Rady 77/795/EWG z dnia 12 grudnia 1977 r., ustanawiającej wspólną procedurę wymiany informacji w sprawie jakości słodkich wód powierzchniowych we Wspólnocie ( 11 ), zmienionej decyzją 86/574/EWG ( 12 ).

ZAŁĄCZNIK V INFORMACJE, KTÓRE POWINNY BYĆ ZAWARTE W SPRAWOZDANIACH OKREŚLONYCH W ART. 10

ZAŁĄCZNIK V

INFORMACJE, KTÓRE POWINNY BYĆ ZAWARTE W SPRAWOZDANIACH OKREŚLONYCH W ART. 10

Oświadczenie o działaniach zapobiegawczych podjętych na mocy art. 4.

Mapa przedstawiająca:

wody określone zgodnie z art. 3 ust. 1 i załącznikiem I, wskazująca, które kryteria z załącznika I zostały zastosowane do celów określenia każdej z wód;

lokalizację wyznaczonych stref zagrożenia, z rozróżnieniem między strefami istniejącymi a strefami wyznaczonymi w okresie od poprzedniego sprawozdania.

Podsumowanie wyników monitorowania uzyskanych na mocy art. 6, zawierające oświadczenie o rozważaniach, które doprowadziły do wyznaczenia każdej strefy zagrożenia oraz do każdej zmiany lub dodania do wyznaczonych stref zagrożenia.

Podsumowanie programów działania sporządzonych na mocy art. 5 oraz, w szczególności:

środków wymaganych art. 5 ust. 4 lit. a) i b);

informacji wymaganych załącznikiem III (4);

wszelkich dodatkowych środków lub wzmożonych działań podjętych na mocy art. 5 ust. 5;

podsumowanie wyników programów monitoringu realizowanych na mocy art. 5 ust. 6;

założeń poczynionych przez Państwa Członkowskie na temat prawdopodobnej długości okresu, w ramach którego oczekuje się, że wody określone zgodnie z art. 3 ust. 1 zareagują na dany środek programu działań, wraz ze wskazaniem poziomu niepewności związanego z tymi założeniami.

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania
Źródło	Wymaganie

3. Powiązane normy

Normy
Źródło	Wymaganie

Builddate: 02.03.2026 00:00:00 -Doknr: CELEX:31991L0676
EULAW -
EN: Legal acts of the European Union from EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © European Union. Re-use is authorised by Decision 2011/833/EU, provided the source is acknowledged; the consolidated texts are licensed under CC BY 4.0 (EUR-Lex legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the legislation published in the Official Journal of the European Union is deemed authentic.

DE: Rechtsakte der Europäischen Union aus EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © Europäische Union. Weiterverwendung nach Beschluss 2011/833/EU mit Quellenangabe gestattet; die konsolidierten Fassungen stehen unter CC BY 4.0 (Rechtlicher Hinweis von EUR-Lex). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Verbindlich sind allein die im Amtsblatt der Europäischen Union veröffentlichten Rechtsakte.