Artykuł 7 System oceny

1.   W odniesieniu do dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu, pyłu zawieszonego (PM10 i PM2,5), benzenu, tlenku węgla, arsenu, kadmu, ołowiu, niklu, benzo(a)pirenu i ozonu zastosowanie mają progi oszacowania określone w załączniku II.

Każda strefa podlega klasyfikacji w zależności od progów oszacowania.

2.   Państwa członkowskie dokonują przeglądu klasyfikacji, o której mowa w ust. 1, co najmniej raz na pięć lat, zgodnie z procedurą określoną w ustępie 3. Klasyfikacja podlega jednak częstszym przeglądom w przypadku wystąpienia znacznych zmian w działalnościach mających wpływ na stężenia w powietrzu dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu, pyłu zawieszonego (PM10, PM2,5), benzenu, tlenku węgla, arsenu, kadmu, ołowiu, niklu, benzo(a)pirenu lub ozonu.

3.   W przypadku gdy dostępne są wystarczające dane, przekroczenia progów oszacowania określonych w załączniku II definiuje się na podstawie stężeń w ciągu poprzednich pięciu lat. Próg oszacowania uznaje się za przekroczony, jeżeli został przekroczony przynajmniej w ciągu trzech odrębnych lat w okresie tych poprzednich pięciu lat.

Jeżeli dostępne dane nie obejmują całego okresu pięciu lat, państwa członkowskie mogą w celu stwierdzenia, czy progi oszacowania zostały przekroczone, łączyć krótkie okresy pomiarów przeprowadzanych w ciągu roku w miejscach, które powinny być typowe dla najwyższych poziomów zanieczyszczeń, z informacjami uzyskanymi z inwentaryzacji emisji i wynikami otrzymanymi na podstawie modelowania.