1. Każde państwo członkowskie ustanawia co najmniej jedną superstację monitoringu na każde 10 mln mieszkańców na obszarze tła miejskiego. Państwa członkowskie, które mają mniej niż 10 mln mieszkańców, ustanawiają co najmniej jedną superstację monitoringu na obszarze tła miejskiego.
Państwa członkowskie, których terytorium obejmuje więcej niż 10 000 km2, ale nie więcej niż 100 000 km2, ustanawiają co najmniej jedną superstację monitoringu na obszarze tła pozamiejskiego. Każde państwo członkowskie, którego terytorium obejmuje więcej niż 100 000 km2, ustanawia co najmniej jedną superstację monitoringu na obszarze tła pozamiejskiego na każde 100 000 km2.