Artykuł 2 Definicje

„interoperacyjność transgraniczna” oznacza zdolność podmiotów unijnych i organów sektora publicznego państw członkowskich do współdziałania ponad granicami poprzez udostępnianie danych, informacji i wiedzy za pośrednictwem procesów cyfrowych zgodnie z wymogami prawnymi, organizacyjnymi, semantycznymi i technicznymi dotyczącymi takiego transgranicznego współdziałania;

„transeuropejskie cyfrowe usługi publiczne” oznaczają usługi cyfrowe świadczone przez podmioty unijne lub organy sektora publicznego na rzecz siebie nawzajem lub na rzecz osób fizycznych lub prawnych w Unii i wymagające współdziałania ponad granicami państw członkowskich, między podmiotami unijnymi lub między podmiotami unijnymi a organami sektora publicznego, za pośrednictwem ich sieci i systemów informatycznych;

„sieci i systemy informatyczne” oznaczają sieci i systemy informatyczne zdefiniowane w art. 6 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2555 (14);

„rozwiązanie interoperacyjne” oznacza nadające się do ponownego wykorzystania aktywa związane z wymogami prawnymi, organizacyjnymi, semantycznymi lub technicznymi w celu umożliwienia interoperacyjności transgranicznej, takie jak ramy koncepcyjne, wytyczne, architektury referencyjne, specyfikacje techniczne, normy, usługi i aplikacje, a także udokumentowane komponenty techniczne, takie jak kod źródłowy;

„podmioty unijne” oznaczają instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii ustanowione TUE, Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, lub na podstawie tych traktatów;

„organ sektora publicznego” oznacza organ sektora publicznego zdefiniowany w art. 2 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1024 (15);

„dane” oznaczają dane zdefiniowane w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/868 (16);

„format nadający się do odczytu maszynowego” oznacza format nadający się do odczytu maszynowego zdefiniowany w art. 2 pkt 13 dyrektywy (UE) 2019/1024;

„GovTech” oznacza opartą na technologii współpracę między podmiotami sektora publicznego i prywatnego wspierającą transformację cyfrową sektora publicznego;

„norma” oznacza normę zdefiniowaną w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (17);

„specyfikacja techniczna ICT” oznacza specyfikację techniczną TIK zdefiniowaną w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

„licencja otwartego oprogramowania” oznacza licencję, w przypadku której na podstawie jednostronnej deklaracji podmiotu praw autorskich dozwolone jest ponowne wykorzystywanie, rozpowszechnianie i modyfikacja oprogramowania do wszystkich celów i która może podlegać określonym warunkom, a w jej ramach wszystkim użytkownikom bez rozróżnienia udostępniany jest kod źródłowy oprogramowania;

„kierownictwo najwyższego szczebla” oznacza kierownika, organ zarządzający lub organ ds. koordynacji i nadzoru na najwyższym szczeblu administracyjnym, z uwzględnieniem ustaleń dotyczących zarządzania na wysokim szczeblu w każdym podmiocie unijnym;

„piaskownica regulacyjna interoperacyjności” oznacza kontrolowane środowisko utworzone przez podmiot unijny lub organ sektora publicznego w celu tworzenia, trenowania, testowania i walidacji innowacyjnych rozwiązań interoperacyjnych, w stosownych przypadkach w warunkach rzeczywistych, wspierające przez ograniczony okres pod nadzorem regulacyjnym interoperacyjność transgraniczną transeuropejskich cyfrowych usług publicznych;

„wiążący wymóg” oznacza obowiązek, zakaz, warunek, kryterium lub ograniczenie o charakterze prawnym, organizacyjnym, semantycznym lub technicznym, ustanowione przez podmiot unijny lub organ sektora publicznego w odniesieniu do jednej transeuropejskiej cyfrowej usługi publicznej lub większej ich liczby i mające wpływ na interoperacyjność transgraniczną.