Artykuł 6 Europejskie ramy interoperacyjności oraz wyspecjalizowane ramy interoperacyjności

1.   Rada ds. Interoperacyjnej Europy opracowuje europejskie ramy interoperacyjności (EIF). Przedkłada EIF Komisji do przyjęcia. W przypadku gdy Komisja przyjmie EIF, publikuje EIF w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   EIF zapewnia model i zestaw zaleceń dotyczących interoperacyjności prawnej, organizacyjnej, semantycznej i technicznej, a także zaleceń dotyczących zarządzania takimi rodzajami interoperacyjności, które są skierowane do wszystkich podmiotów objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia na potrzeby ułatwienia wzajemnych kontaktów między tymi podmiotami za pośrednictwem ich sieci i systemów informatycznych. EIF uwzględnia się w ocenie interoperacyjności, o której mowa w art. 3 oraz w załączniku.

3.   Komisja, po konsultacji z Radą ds. Interoperacyjnej Europy, może przyjąć inne ramy interoperacyjności (zwane dalej „wyspecjalizowanymi ramami interoperacyjności”) ukierunkowane na potrzeby konkretnych sektorów lub szczebli administracji. Wyspecjalizowane ramy interoperacyjności opierają się na EIF. Rada ds. Interoperacyjnej Europy ocenia poziom zgodności wyspecjalizowanych ram interoperacyjności z EIF. Komisja publikuje wyspecjalizowane ramy interoperacyjności na portalu Interoperacyjna Europa.

4.   W przypadku gdy państwo członkowskie opracowuje krajowe ramy interoperacyjności oraz inne odpowiednie krajowe polityki, strategie lub wytyczne, w najwyższym możliwym stopniu uwzględnia EIF.