Artykuł 7 Usługi związane z dostępem stron trzecich dotyczące operatorów sieci wodorowych

1.   Operatorzy sieci wodorowych oferują swoje usług wszystkim użytkownikom bez dyskryminacji, na równoważnych warunkach umownych za te same usługi. Operatorzy sieci wodorowych publikują na swoich stronach internetowych warunki umowne i taryfy pobierane za dostęp do sieci oraz, w stosownych przypadkach, opłaty za bilansowanie.

2.   Uczestnikom rynku udostępnia się maksymalną zdolność sieci wodorowej, biorąc pod uwagę integralność systemu i jego efektywną i bezpieczną eksploatację.

3.   Maksymalny okres obowiązywania umów dotyczących zdolności przesyłowych wynosi 20 lat w przypadku infrastruktury ukończonej przed dniem 1 stycznia 2028 r. i 15 lat w przypadku infrastruktury ukończonej w tym dniu lub później. Organy regulacyjne mają prawo narzucać krótsze okresy maksymalne, jeżeli wymaga tego zapewnienie funkcjonowania rynku wodoru, ochrony konkurencji oraz przyszłej integracji transgranicznej. Przyjmując decyzję o narzuceniu krótszego okresu maksymalnego, organy regulacyjne biorą pod uwagę między innymi zobowiązanie użytkowników sieci do zagwarantowania finansowania sieci, negatywne skutki dla harmonogramu oraz możliwości refinansowania.

4.   Operatorzy sieci przesyłowej wodorowej wdrażają i publikują niedyskryminacyjne i przejrzyste procedury zarządzania ograniczeniami, które ułatwiają również transgraniczną wymianę wodoru na niedyskryminacyjnych zasadach.

5.   Operatorzy sieci wodorowych regularnie oceniają zapotrzebowanie rynkowe na nowe inwestycje, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo dostaw i efektywność końcowych zastosowań wodoru.

6.   Od dnia 1 stycznia 2033 r. sieci wodorowe organizuje się jako systemy wejścia-wyjścia.

7.   Państwa członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu ust. 6 do sieci wodorowych, które korzystają z odstępstwa na podstawie art. 52 dyrektywy (UE) 2024/1788 i które nie są połączone z inną siecią wodorową.

8.   Od dnia 1 stycznia 2033 r. lub w przypadku gdy państwo członkowskie zadecyduje o stosowaniu przed dniem 1 stycznia 2033 r. regulowanego dostępu stron trzecich do sieci wodorowych zgodnie z art. 35 dyrektywy (UE) 2024/1788, do taryf za dostęp do sieci wodorowych stosuje się art. 17 niniejszego rozporządzenia, a do operatorów sieci wodorowych mają zastosowanie obowiązki operatorów systemów przesyłowych określone w art. 17 ust. 1, 2, 4 i 5 niniejszego rozporządzenia. Art. 18 i 19 niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do sieci wodorowych. Artykuły te mają zastosowanie wyłącznie do sieci gazu ziemnego.

Organy regulacyjne konsultują się z organami regulacyjnymi bezpośrednio połączonych państw członkowskich oraz odpowiednimi zainteresowanymi stronami, zanim podejmą decyzję o metodyce ustalania taryf za dostęp do sieci wodorowej dla punktów wejścia i wyjścia w punktach transgranicznych połączeń międzysystemowych między tymi bezpośrednio połączonymi państwami członkowskimi, w tym w odniesieniu do wszelkich wirtualnych punktów połączeń międzysystemowych. Planowaną metodykę ustalania taryf organy regulacyjne przedkładają również ACER. Na zasadzie odstępstwa od art. 17 organy regulacyjne mogą zadecydować, że nie nałożą taryf za dostęp do sieci wodorowych lub – jeżeli zdolności przydzielane są na aukcjach – ustalą zerową cenę wywoławczą.

Podejmując decyzję o metodyce ustalania taryf za dostęp do sieci wodorowej w punkcie połączenia międzysystemowego między państwami członkowskimi, zainteresowane organy regulacyjne stosują zasady taryfowe, o których mowa w art. 17 ust. 1, 2, 4 i 5, oraz uwzględniają wyniki konsultacji, o których mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, w szczególności konsultacji z organami regulacyjnymi bezpośrednio połączonych państw członkowskich, oraz wpływ wybranych taryf za dostęp do sieci na handel transgraniczny i funkcjonowanie rynku w bezpośrednio połączonych państwach członkowskich.

Organy regulacyjne bezpośrednio połączonych państw członkowskich mogą zwrócić się do ACER o opartą na faktach opinię na temat metodyki ustalania taryf za dostęp do sieci wodorowej lub cen wywoławczych dla punktów wejścia i wyjścia w transgranicznych punktach połączeń międzysystemowych między tymi państwami członkowskimi, zgodnie z art. 6 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/942. W stosownych przypadkach ACER informuje o tym Komisję zgodnie z art. 6 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2019/942. Wydając opartą na faktach opinię, ACER przeprowadza swoją ocenę z należytym uwzględnieniem zasad taryfowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia.

Dalsze szczegółowe informacje niezbędne do wykonywania niniejszego ustępu, w szczególności procedurę konsultacji transgranicznych lub zwracania się do ACER o opinię, określa się w kodeksie sieci ustanowionym na podstawie art. 72 ust. 1.

9.   Od dnia 1 stycznia 2033 r. operatorzy sieci przesyłowych wodorowych muszą spełniać wymogi dotyczące operatorów systemów przesyłowych zgodnie z art. 5, 10 i 13, gdy oferują swoje usługi, oraz muszą publikować taryfy dla każdego punktu sieci na platformie internetowej obsługiwanej przez europejską sieć operatorów sieci wodorowych (ENNOH). Do czasu przyjęcia kodeksu sieci dotyczącego alokacji zdolności przesyłowych dla sieci przesyłowych wodorowych na podstawie art. 72 ust. 1 lit. d) i do czasu jego wejścia w życie taka publikacja może mieć formę linków do publikacji taryf na stronach internetowych operatorów sieci przesyłowych wodorowych.