|
10.
|
Metoda referencyjna pobierania próbek i analizy depozycji arsenu, kadmu, ołowiu, niklu, rtęci i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych
Metoda referencyjna określania depozycji arsenu, kadmu, ołowiu i niklu odpowiada metodzie opisanej w normie EN 15841:2009 „Jakość powietrza atmosferycznego – Standardowa metoda oznaczania arsenu, kadmu, ołowiu i niklu w depozycji atmosferycznej”.
Metoda referencyjna określania depozycji rtęci odpowiada metodzie opisanej w normie EN 15853:2010 „Jakość powietrza atmosferycznego – Standardowa metoda oznaczania depozycji rtęci”.
Metoda referencyjna określania depozycji benzo(a)pirenu i innych wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych, o których mowa w art. 9 ust. 8, odpowiada metodzie opisanej w normie EN 15980:2011 „Jakość powietrza – Oznaczanie depozycji benzo[a]antracenu, benzo[b]fluorantenu, benzo[j]fluorantenu, benzo[k]fluorantenu, benzo[a]pirenu, dibenzo[a,h]antracenu i indeno[1,2,3-cd]pirenu”.
|