|
+Artykuł 183 1. |
Artykuł 183 1.W odniesieniu do uznanych gwarantów oraz gwarancji stosuje się następujące wymogi:
a)
instytucje posiadają jasno sformułowane kryteria określające rodzaje gwarantów, których uznają do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem;
b)
do uznanych gwarantów stosuje się te same przepisy co do dłużników, określone w art. 171, 172 i 173;
c)
gwarancja jest potwierdzona na piśmie, nieodwołalna i niezmienna ze strony gwaranta, obowiązuje do chwili całkowitego uregulowania zobowiązania (w zakresie kwoty gwarancji i terminu jej obowiązywania) i jest możliwa do wyegzekwowania na drodze prawnej wobec gwaranta w jurysdykcji, w której posiada on aktywa, które mogą być przedmiotem zajęcia i wobec których możliwe jest wykonanie orzeczenia sądowego;
d)
gwarancja jest bezwarunkowa. Do celów akapitu pierwszego lit. d) „bezwarunkowa gwarancja” oznacza gwarancję, w przypadku której umowa o ochronę kredytową nie zawiera żadnej klauzuli, której spełnienie pozostaje poza bezpośrednią kontrolą instytucji kredytującej i która mogłaby uniemożliwić zobowiązanie gwaranta do terminowej wypłaty z tytułu gwarancji w przypadku stwierdzenia faktu niewykonania zobowiązania przez dłużnika lub nieuregulowania płatności przez pierwotnego dłużnika. Klauzula w umowie o ochronę kredytową przewidująca, że wadliwa procedura należytej staranności lub oszustwo ze strony instytucji kredytującej unieważnia lub zmniejsza zakres gwarancji udzielonej przez gwaranta, nie wyklucza uznania tej gwarancji za bezwarunkową. Za bezwarunkowe uznaje się gwarancje, w przypadku których płatność dokonywana przez gwaranta jest uzależniona od uprzedniego zażądania płatności od dłużnika przez instytucję kredytującą i które pokrywają jedynie straty pozostałe po zakończeniu przez instytucję procesu odzyskiwania należności. 1. Przegląd
1.1 Odwołania1.2 Zidentyfikowane wymagania1.3 Powiązane normy2. Zidentyfikowane wymagania
3. Powiązane normy
|