Artykuł 449 Ujawnianie informacji na temat ekspozycji na pozycje sekurytyzacyjne

opis ich działalności sekurytyzacyjnej i resekurytyzacyjnej, w tym ich celów zarządzania ryzykiem i celów inwestycyjnych powiązanych z tymi rodzajami działalności, ich roli w transakcjach sekurytyzacyjnych i resekurytyzacyjnych, informacje na temat tego, czy stosują one ramy prostej, przejrzystej i standardowej (STS) sekurytyzacji, zdefiniowanej w art. 242 pkt (10) oraz zakres, w jakim stosują one transakcje sekurytyzacyjne, aby przenieść na osoby trzecie ryzyko kredytowe z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji, w stosownych przypadkach wraz z odrębnym opisem ich polityki w zakresie przenoszenia ryzyka z tytułu sekurytyzacji syntetycznej;

rodzaj ryzyk, na które są narażone w związku ze swoją działalnością sekurytyzacyjną i resekurytyzacyjną w podziale według stopnia uprzywilejowania odnośnych pozycji sekurytyzacyjnych, wraz z rozróżnieniem na pozycje będące sekurytyzacjami STS i na pozycje niebędące sekurytyzacjami STS oraz:

ich metody obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które stosują wobec swojej działalności sekurytyzacyjnej, w tym wyszczególnienie typów pozycji sekurytyzacyjnych, do których mają zastosowanie poszczególne metody, i z rozróżnieniem na pozycje będące sekurytyzacjami STS i na pozycje niebędące sekurytyzacjami STS;

wykaz SSPE należących do dowolnej z poniższych kategorii, wraz z opisem rodzajów swoich ekspozycji wobec tych SSPE, łącznie z kontraktami na instrumenty pochodne:

wykaz wszelkich podmiotów prawnych, w odniesieniu do których instytucje ujawniły informacje o tym, że udzieliły wsparcia zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 5;

wykaz podmiotów prawnych, które są jednostkami powiązanymi instytucji i które inwestują w sekurytyzacje zapoczątkowane przez instytucje lub w pozycje sekurytyzacyjne emitowane przez SSPE sponsorowane przez instytucje;

skrótowy opis zasad rachunkowości stosowanych przez instytucje w odniesieniu do działalności sekurytyzacyjnej, w tym – w stosownych przypadkach – rozróżnienie między pozycjami sekurytyzacyjnymi i resekurytyzacyjnymi;

nazwy instytucji ECAI, których oceny są stosowane na potrzeby sekurytyzacji, i rodzaje ekspozycji, do których stosuje się oceny poszczególnych agencji;

w stosownych przypadkach, opis metody wewnętrznych oszacowań określonej w przepisach części trzeciej tytuł II rozdział 5, w tym struktury procesu oceny wewnętrznej oraz związku pomiędzy oceną wewnętrzną a ratingiem zewnętrznym nadanym przez właściwą ECAI i ujawnionym zgodnie z lit. h), mechanizmów kontroli dotyczących procesu oceny wewnętrznej, w tym omówienie niezależności, odpowiedzialności oraz przeglądu procesu oceny wewnętrznej, rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie proces oceny wewnętrznej, oraz czynniki skrajne, które są wykorzystywane do określania poziomów wsparcia jakości kredytowej;

oddzielnie dla portfela handlowego i bankowego – wartość bilansową ekspozycji sekurytyzacyjnych, w tym informacje na temat tego, czy instytucje przeniosły istotną część ryzyka kredytowego zgodnie z art. 244 i 245, w odniesieniu do których instytucje działają jako instytucja inicjująca, sponsorująca lub jako inwestor, oddzielnie dla sekurytyzacji tradycyjnych i syntetycznych, oraz dla transakcji będących sekurytyzacjami STS i niebędących sekurytyzacjami STS i w podziale na rodzaj ekspozycji sekurytyzacyjnych;

w odniesieniu do działalności w ramach portfela bankowego następujące informacje:

w odniesieniu do ekspozycji sekurytyzowanych przez instytucję – kwotę ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania, i kwotę korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego dokonanych przez instytucję w bieżącym okresie, obie kwoty w podziale według rodzaju ekspozycji.