+Artykuł 201 1.

Artykuł 201 1.

Instytucje mogą uznać następujące strony za uznanych dostawców ochrony kredytowej nierzeczywistej:

a) 

rządy centralne i banki centralne;

b) 

samorządy regionalne lub władze lokalne;

c) 

wielostronne banki rozwoju;

▼M17

d) 

organizacje międzynarodowe, którym zgodnie z art. 118 przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %;

▼B

e) 

podmioty sektora publicznego, należności od których traktuje się zgodnie z art. 116;

f) 

instytucje i instytucje finansowe, których ekspozycje wobec instytucji finansowych traktuje się jak ekspozycje wobec instytucji zgodnie z art. 119 ust. 5;

▼M17

fa) 

regulowane podmioty sektora finansowego;

▼M17

g) 

w przypadku gdy ochrona kredytowa nie jest udzielana ekspozycji sekurytyzacyjnej – inne przedsiębiorstwa, które mają ocenę kredytową wydaną przez wyznaczoną ECAI, w tym jednostki dominujące, jednostki zależne lub podmioty powiązane dłużnika, jeżeli ekspozycji bezpośredniej wobec tych jednostek dominujących, jednostek zależnych lub podmiotów powiązanych przypisuje się niższą wagę ryzyka niż ekspozycji wobec dłużnika;

▼M8

h) 

kwalifikujący się kontrahenci centralni.

Do celów akapitu pierwszego lit. fa) niniejszego artykułu „regulowany podmiot sektora finansowego” oznacza podmiot sektora finansowego spełniający warunek określony w art. 142 ust. 1 pkt 4 lit. b).

1. Przegląd

,

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania

3. Powiązane normy

Normy