English - European Union - Environment -

▼M1 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych i emisji pochodzących z chowu zwierząt gospodarskich (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) ▼B (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

▼M1

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2010/75/UE

z dnia 24 listopada 2010 r.

w sprawie emisji przemysłowych i emisji pochodzących z chowu zwierząt gospodarskich (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola)

▼B

(wersja przekształcona)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

1. Przegląd

ROZDZIAŁ I PRZEPISY WSPÓLNE

ROZDZIAŁ II PRZEPISY DOTYCZĄCE RODZAJÓW DZIAŁALNOŚCI WYMIENIONYCH W ZAŁĄCZNIKU I

ROZDZIAŁ IIA UŁATWIANIE I WSPIERANIE INNOWACYJNOŚCI

ROZDZIAŁ III PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE OBIEKTÓW ENERGETYCZNEGO SPALANIA

ROZDZIAŁ IV PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE SPALARNI ODPADÓW I WSPÓŁSPALARNI ODPADÓW

ROZDZIAŁ V PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE INSTALACJI I CZYNNOŚCI Z WYKORZYSTANIEM ROZPUSZCZALNIKÓW ORGANICZNYCH

ROZDZIAŁ VI PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE INSTALACJI PRODUKUJĄCYCH DWUTLENEK TYTANU

ROZDZIAŁ VIA PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE CHOWU DROBIU I ŚWIŃ

ROZDZIAŁ VII PRZEPISY DOTYCZĄCE KOMITETU, PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

ZAŁĄCZNIK I Rodzaje działalności, o których mowa w art. 10

ZAŁĄCZNIK I

Rodzaje działalności, o których mowa w art. 10

Wartości progowe przedstawione poniżej odnoszą się na ogół do zdolności produkcyjnych lub wielkości produkcji. Jeżeli kilka działań objętych tym samym opisem działalności zawierającym próg jest prowadzonych w tej samej instalacji, zdolności tych działań sumują się. W przypadku działań związanych z gospodarowaniem odpadami wyliczenie to obowiązuje na poziomie działań 5.1, 5.3. lit. a) i 5.3. lit. b).

Komisja sporządzi wskazówki dotyczące:

zależności pomiędzy działaniami związanymi z gospodarowaniem odpadami zgodnie z opisem w niniejszym załączniku a działaniami opisanymi w załącznikach I i II dyrektywy 2008/98/WE; oraz

interpretacji terminu „skala przemysłowa” w odniesieniu do opisu działalności w zakresie przemysłu chemicznego opisanych w niniejszym załączniku.

1. Przemysł energetyczny

1.1.	Spalanie paliw w instalacjach o całkowitej mocy dostarczonej w paliwie wynoszącej 50 MW lub więcej

1.2.	Rafinacja ropy naftowej i gazu

1.3.	Produkcja koksu

▼M1

1.4.	Zgazowanie, upłynnianie lub piroliza: a) węgla; b) innych paliw w instalacjach o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie wynoszącej przynajmniej 20 MW.

▼B

2. Produkcja i obróbka metali

2.1.	Prażenie lub spiekanie rudy metalu (łącznie z rudą siarczkową)

2.2.	Produkcja surówki lub stali (pierwotny i wtórny wytop), łącznie z odlewaniem ciągłym, z wydajnością powyżej 2,5 ton na godzinę

▼M1

2.3.

Obróbka metali żelaznych:

eksploatacja walcowni gorących o wydajności przekraczającej 20 ton surówki na godzinę;

aa)

eksploatacja walcowni zimnych o wydajności przekraczającej 10 ton surówki na godzinę;

eksploatacja kuźni z młotami o energii przekraczającej 50 kilodżuli na młot;

ba)

eksploatacja kuźni z prasami kuźniczymi o sile nacisku przekraczającej 30 meganiutonów na prasę;

nakładanie metalowych powłok ochronnych z wsadem przekraczającym 2 tony stali surowej na godzinę.

▼B

2.4.	Eksploatacja odlewni metali żelaznych z wydajnością produkcyjną przekraczającą 20 ton dziennie

2.5.

Obróbka metali nieżelaznych:

produkcja metali nieżelaznych z rud metali, koncentratów lub surowców wtórnych w wyniku procesów metalurgicznych, chemicznych lub elektrolitycznych;

topienie, łącznie ze stapianiem, metali nieżelaznych, łącznie z produktami z odzysku i eksploatacja odlewni metali nieżelaznych, o wydajności topienia przekraczającej 4 tony dziennie dla ołowiu i kadmu lub 20 ton dziennie dla wszystkich innych metali

2.6.	Powierzchniowa obróbka metalu lub materiałów z tworzyw sztucznych z wykorzystaniem procesów elektrolitycznych lub chemicznych, gdzie objętość zbiorników przekracza 30 m3

▼M1

2.7.	Wytwarzanie baterii, inne niż wyłącznie montaż, o zdolności produkcyjnej co najmniej 15 000 ton ogniw baterii (katoda, anoda, elektrolit, separator, osłona) rocznie.

▼B

3. Przemysł mineralny

3.1.

Produkcja cementu, wapna i tlenku magnezu

produkcja klinkieru cementowego w piecach rotacyjnych o wydajności przekraczającej 500 ton dziennie lub w innych piecach o wydajności powyżej 50 ton dziennie;

produkcja wapna w piecach o wydajności przekraczającej 50 ton dziennie;

produkcja tlenku magnezu w piecach o wydajności przekraczającej 50 ton dziennie.

3.2.	Produkcja azbestu lub produktów na bazie azbestu

3.3.	Wytwarzanie szkła, łącznie z włóknem szklanym, z wydajnością przetopu przekraczającą 20 ton dziennie

3.4.	Wytop substancji mineralnych, łącznie z produkcją włókien mineralnych, o wydajności przekraczającej 20 ton dziennie

▼M1

3.5.

Produkcja wyrobów ceramicznych przez wypalanie, w szczególności produkcja dachówek, cegieł, cegieł ognioodpornych, kafelków, wyrobów kamionkowych i porcelany:

o zdolności produkcyjnej powyżej 75 ton dziennie; lub

o pojemności pieca przekraczającej 4 m3 i o gęstości przekraczającej 300 kg/m3 na piec.

▼M1

3.6.	Wydobycie, w tym przetwarzanie na miejscu, takie jak rozdrabnianie, kontrola wielkości, wzbogacanie i uszlachetnianie, następujących rud na skalę przemysłową: boksyt, chrom, kobalt, miedź, złoto, żelazo, ołów, lit, mangan, nikiel, pallad, platyna, cyna, wolfram i cynk.

▼B

4. Przemysł chemiczny

Do celów niniejszej sekcji produkcja w rozumieniu kategorii działalności objętych niniejszą sekcją oznacza produkcję na skalę przemysłową, polegającą na chemicznej lub biologicznej obróbce substancji lub grup substancji wymienionych w pkt 4.1–4.6.

4.1.

Produkcja organicznych substancji chemicznych, takich jak:

węglowodory proste (łańcuchowe lub pierścieniowe, nasycone lub nienasycone, alifatyczne lub aromatyczne);

pochodne węglowodorów zawierające tlen, takie jak alkohole, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, estry i mieszaniny estrów, octany, etery, nadtlenki i żywice epoksydowe;

pochodne węglowodorów zawierające siarkę;

pochodne węglowodorów zawierające azot, takie jak aminy, amidy, związki azotawe, nitrozwiązki lub azotany, nitryle, cyjaniany, izocyjanki;

pochodne węglowodorów zawierające fosfor;

halogenopochodne;

związki metaloorganiczne;

tworzywa sztuczne (polimery, włókna syntetyczne i włókna na bazie celulozy);

kauczuki syntetyczne;

barwniki i pigmenty;

produkty i środki powierzchniowo czynne;

4.2.

Produkcja nieorganicznych substancji chemicznych, takich jak:

▼M1

gazy, takie jak amoniak, chlor lub chlorowodór, fluor lub fluorowodór, tlenki węgla, związki siarki, tlenki azotu, wodór, z wyjątkiem gdy jest produkowany w drodze elektrolizy wody, dwutlenek siarki, chlorek karbonylu;

▼B

kwasy, takie jak kwas chromowy, fluorowodorowy, fosforowy, azotowy, solny, siarkowy, oleum, kwasy siarkawe;

zasady, takie jak wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek sodu;

sole, takie jak chlorek amonu, chloran potasu, węglan potasu, węglan sodu, peroksoboran, azotan srebra;

niemetale, tlenki metali lub inne związki nieorganiczne, takie jak węglik wapnia, krzem, węglik krzemu.

4.3.	Produkcja nawozów na bazie fosforu, azotu i potasu (nawozy proste lub złożone)

4.4.	Produkcja środków ochrony roślin lub biocydów

4.5.	Produkcja produktów farmaceutycznych łącznie z produktami pośrednimi

4.6.	Produkcja materiałów wybuchowych

5. Gospodarka odpadami

5.1.

Unieszkodliwianie lub odzyskiwanie odpadów niebezpiecznych o wydajności przekraczającej 10 ton dziennie obejmujące co najmniej jeden z następujących rodzajów działalności:

obróbka biologiczna;

obróbka fizyczno-chemiczna;

mielenie lub mieszanie przed poddaniem innemu rodzajowi działań wyszczególnionych w pkt 5.1. i 5.2;

przepakowanie przed poddaniem innemu rodzajowi działań wyszczególnionych w pkt 5.1. i 5.2;

odzysk/regeneracja rozpuszczalników;

recykling/odzysk materiałów nieorganicznych innych niż metale lub związki metali;

regeneracja kwasów lub zasad;

odzyskiwanie składników stosowanych w celu ograniczenia zanieczyszczeń;

odzyskiwanie składników z katalizatorów;

powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego wykorzystania oleju;

retencja powierzchniowa.

5.2.	Unieszkodliwianie lub odzysk odpadów w spalarniach odpadów lub we współspalarniach odpadów a) odpadów innych niż niebezpieczne, o wydajności przekraczającej 3 tony na godzinę; b) odpadów niebezpiecznych, o wydajności przekraczającej 10 ton dziennie.

▼M1

5.3.

Unieszkodliwianie odpadów innych niż niebezpieczne, o wydajności przekraczającej 50 ton dziennie, obejmujące co najmniej jeden z następujących rodzajów działalności, z wyjątkiem działalności ujętej w dyrektywie Rady 91/271/EWG ( 23 ):

(i)

obróbka biologiczna, w tym fermentacja beztlenowa lub współfermentacja;

(ii)

obróbka fizyczno-chemiczna;

(iii)

obróbka wstępna odpadów przeznaczonych do spalenia lub współspalenia;

(iv)

obróbka żużlu i popiołów;

(v)

obróbka w strzępiarkach odpadów metalowych, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji i ich części.

Odzysk lub kombinacja odzysku i unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne o wydajności przekraczającej 75 ton dziennie z wykorzystaniem następujących działań i z wyłączeniem działań objętych przepisami dyrektywy 91/271/EWG:

(i)

obróbka biologiczna, w tym fermentacja beztlenowa;

(ii)

obróbka wstępna odpadów przeznaczonych do spalenia lub współspalenia;

(iii)

obróbka żużlu i popiołów;

(iv)

obróbka w strzępiarkach odpadów metalowych, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji i ich części.

Jeżeli jedynym rodzajem działalności w zakresie obróbki odpadów jest fermentacja beztlenowa, wartość progowa wydajności dla tej działalności wynosi 100 ton dziennie.

▼B

5.4.	Składowiska odpadów, określone w art. 2 lit. g) dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów ( 24 ), przyjmujące ponad 10 ton odpadów dziennie lub o całkowitej pojemności przekraczającej 25 000 ton, z wyjątkiem składowisk odpadów obojętnych.

5.5.	Czasowe magazynowanie odpadów niebezpiecznych nieujętych w pkt 5.4 w oczekiwaniu na działalność ujętą w pkt 5.1, 5.2, 5.4 i 5.6 o całkowitej pojemności przekraczającej 50 ton, z wyjątkiem czasowego magazynowania w oczekiwaniu na zbiórkę w miejscu wytworzenia odpadów.

5.6.	Podziemne składowiska odpadów niebezpiecznych o całkowitej pojemności przekraczającej 50 ton.

6. Inne rodzaje działalności

6.1.

Produkcja w instalacjach przemysłowych:

pulpy drzewnej lub innych materiałów włóknistych;

papieru lub tektury, o wydajności przekraczającej 20 ton dziennie;

płyt drewnopochodnych: płyt o wiórach zorientowanych (OSB), płyt wiórowych lub płyt pilśniowych o wydajności przekraczającej 600 m3 dziennie.

▼M1

6.2.	Obróbka wstępna (mycie, bielenie, merceryzacja), barwienie lub wykańczanie włókien lub materiałów włókienniczych, o wydajności przekraczającej 10 ton dziennie.

▼B

6.3.	Garbowanie skór, o wydajności przekraczającej 12 ton produktu końcowego dziennie

6.4.

Prowadzenie rzeźni, w których produkcja tusz przekracza 50 ton dziennie

Obróbka i przetwórstwo poza wyłącznym pakowaniem następujących surowców przetworzonych lub nieprzetworzonych do celów wytwarzania produktów spożywczych lub paszy z:

(i)

tylko surowców pochodzenia zwierzęcego (innych niż wyłącznie mleko), o wydajności dziennej przekraczającej 75 ton produktu końcowego

(ii)

tylko surowców roślinnych, o wydajności dziennej przekraczającej 300 ton produktu końcowego lub 600 ton dziennie, przy założeniu że instalacja jest eksploatowana przez najwyżej 90 kolejnych dni w danym roku;

(iii)

surowców pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, w produktach łączonych i osobnych, o wydajności dziennej produktu końcowego przekraczającej:

—

75 ton jeżeli A wynosi 10 lub więcej; lub

—

[300- (22,5 x A)] w pozostałych przypadkach

gdzie „A” oznacza część materiału zwierzęcego (w procentach wagi) w odniesieniu do wydajności produkcji produktu końcowego.

Końcowa waga produktu nie obejmuje opakowania.

Niniejsza podsekcja nie ma zastosowania, jeżeli surowcem jest samo mleko.

Obróbka i przetwórstwo samego mleka, o ilości otrzymywanego mleka przekraczającej 200 ton dziennie (średnia roczna).

▼M1

6.5.	Unieszkodliwianie lub recykling zwierząt padłych lub produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o wydajności przekraczającej 10 ton dziennie.

6.6.	Elektroliza wody do produkcji wodoru, w przypadku gdy zdolność produkcji przekracza 50 ton dziennie.

▼B

6.7.

Powierzchniowa obróbka substancji, przedmiotów lub produktów, z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych, w szczególności do zdobienia, drukowania, powlekania, odtłuszczania, impregnacji wodoodpornej, zaklejania, malowania, czyszczenia lub impregnowania za pomocą rozpuszczalnika organicznego, o wydajności przekraczającej 150 kg na godzinę lub przekraczającej 200 ton rocznie

6.8.	Produkcja węgla (twardego palonego) lub elektrografitu, w drodze spalania lub grafityzacji.

6.9.	Wychwytywanie strumieni CO2 z instalacji objętych niniejszą dyrektywą na użytek geologicznego składowania zgodnie z dyrektywą 2009/31/WE.

6.10.

Konserwacja drewna i produktów z drewna produktami chemicznymi o wydajności przekraczającej 75 m3 dziennie, innymi niż przeznaczonymi wyłącznie do stosowania w przypadku sinizny.

6.11.

oczyszczanie ścieków nieobjętych dyrektywą 91/271/EWG i pochodzących z instalacji objętych rozdziałem II, prowadzonych przez niezależnego operatora.

ZAŁĄCZNIK Ia Rodzaje działalności, o których mowa w art. 70a

ZAŁĄCZNIK Ia

Rodzaje działalności, o których mowa w art. 70a

Instalacje są objęte zakresem niniejszego załącznika, jeżeli należą do co najmniej jednej z następujących kategorii działalności:

Chów świń wynoszący co najmniej 350 DJP, z wyłączeniem działalności w zakresie chowu prowadzonej w ramach systemów produkcji ekologicznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/848, lub jeżeli gęstość obsady jest mniejsza niż 2 DJP/ha, wykorzystywanych wyłącznie do wypasu lub do uprawy paszy lub karmy wykorzystywanych do karmienia zwierząt, a zwierzęta pozostają na wolnym wybiegu przez znaczną część roku lub sezonowo.

Chów wyłącznie kur niosek wynoszący co najmniej 300 DJP lub chów wyłącznie innych kategorii drobiu wynoszący co najmniej 280 DJP. W instalacjach, w których chowana jest kombinacja drobiu, w tym kur niosek, wartość progowa wynosi 280 DJP, a wydajność oblicza się przy użyciu 0,93 jako współczynnika ważenia ( 25 ) dla kur niosek.

Chów wszelkiej kombinacji świń lub drobiu wynoszący co najmniej 380 DJP, z wyłączeniem chowu świń w instalacjach działających w ramach systemów produkcji ekologicznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/848, lub jeżeli gęstość obsady jest mniejsza niż 2 DJP/ha, wykorzystywanych wyłącznie do wypasu lub do uprawy paszy lub karmy wykorzystywanych do karmienia zwierząt, a zwierzęta pozostają na wolnym wybiegu przez znaczną część roku lub sezonowo.

Poziom DJP instalacji oblicza się przy użyciu następujących współczynników przeliczeniowych:

Świnie:

Lochy hodowlane ≥ 50 kg … 0,500

Warchlaki ≤ 20 kg … 0,027

Pozostałe świnie … 0,300

Drób:

Brojlery … 0,007

Kury nioski … 0,014

Indyki … 0,030

Kaczki … 0,010

Gęsi … 0,020

Strusie … 0,350

Inny drób… 0,001

ZAŁĄCZNIK II Zasady, których należy przestrzegać przy udzielaniu odstępstwa, o którym mowa w art. 15 ust. 5

ZAŁĄCZNIK II

Zasady, których należy przestrzegać przy udzielaniu odstępstwa, o którym mowa w art. 15 ust. 5

Odstępstwa udzielone zgodnie z art. 15 ust. 5 są zgodne z następującymi zasadami:

1. Koszty

1.1. Koszty, o których mowa w art. 15 ust. 5, są kosztami przestrzegania poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami i obejmują zarówno koszty kapitałowe, jak i koszty operacyjne. Nie uwzględnia się szerszych kosztów społecznych ani ekonomicznych.

1.2. Szacowanie kosztów ma charakter ilościowy i jest poparte oceną jakościową.

1.3. Koszty brane pod uwagę przy szacowaniu:

odpowiadają kosztom wartości netto, po odliczeniu wszelkich korzyści finansowych wynikających z zastosowania najlepszych dostępnych technik;

obejmują koszty dostępu do kapitału finansowego niezbędnego do sfinansowania najlepszych dostępnych technik;

są obliczane z zastosowaniem stopy dyskontowej w celu uwzględnienia różnic w wartości pieniężnej w czasie.

1.4. We wniosku o udzielenie odstępstwa wyraźnie określa się źródło kosztów i metody zastosowane do ich obliczenia, w tym stopę dyskontową, o której mowa w pkt 1.3 lit. c), oraz oszacowanie niepewności związanych z szacowaniem kosztów.

1.5. Koszty oszacowane przez operatora są oceniane przez właściwy organ na podstawie informacji z innych źródeł, takich jak dostawcy technologii, recenzowane badania naukowe, opinie ekspertów lub dane z innych instalacji, w których w ostatnim czasie zainstalowano najlepsze dostępne techniki.

2. Korzyści dla środowiska

2.1. Korzyści dla środowiska, o których mowa w art. 15 ust. 4, są korzyściami dla środowiska wynikającymi z przestrzegania poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami.

2.2. Szacowanie korzyści dla środowiska ma charakter ilościowy (w ujęciu pieniężnym) i jest poparta oceną jakościową. Jeżeli są dostępne, wykorzystuje się ustalone koszty szkód spowodowanych zanieczyszczeniem.

2.3. Szacując korzyści dla środowiska bierze się pod uwagę stopę dyskontową stosowaną do wszelkich korzyści pieniężnych, która uwzględnia różnice w wartościach dla społeczeństwa w czasie.

2.4. We wniosku o udzielenie odstępstwa wyraźnie określa się źródło informacji o korzyściach dla środowiska i metody zastosowane do ich obliczenia, w tym stopę dyskontową, o której mowa w pkt 1.3 lit. c), oraz oszacowanie niepewności związanych z szacowaniem korzyści dla środowiska.

2.5. Korzyści dla środowiska oszacowane przez operatora są oceniane przez właściwy organ na podstawie opinii ekspertów lub danych z innych instalacji, w których w ostatnim czasie zainstalowano najlepsze dostępne techniki.

3. Nieproporcjonalność kosztów względem korzyści dla środowiska

3.1. W celu określenia, czy występuje nieproporcjonalność, porównuje się koszty przestrzegania poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami z korzyściami wynikającymi z takiego przestrzegania.

3.2. Mechanizm porównania obejmuje następujące elementy:

metodę uwzględnienia niepewności w szacunkach kosztów i korzyści dla środowiska;

wskazanie marginesu, o jaki koszty powinny przewyższać korzyści dla środowiska.

ZAŁĄCZNIK III Kryteria ustalania najlepszych dostępnych technik

ZAŁĄCZNIK III

Kryteria ustalania najlepszych dostępnych technik

1.	wykorzystanie technologii o niskiej ilości odpadów;

▼M1

2.	wykorzystanie substancji stwarzających mniejsze zagrożenie, w tym mniejsze wykorzystanie substancji wzbudzających szczególnie duże obawy;

▼B

3.	zwiększanie odzysku i recyklingu substancji wytwarzanych i wykorzystywanych w procesie oraz odpadów, w stosownych przypadkach;

4.	porównywalne procesy, urządzenia lub metody działania, które zostały wypróbowane i odniosły sukces na skalę przemysłową;

▼M1

5.	postęp technologiczny, w tym narzędzia cyfrowe, i rozwój wiedzy;

▼B

6.	charakter, skutki i wielkość emisji;

7.	terminy przekazania do eksploatacji nowych lub istniejących instalacji;

8.	czas potrzebny do wprowadzenia najlepszych dostępnych technik;

▼M1

9.	zużycie oraz właściwości surowców, w tym wody, wykorzystywanych w procesie oraz efektywne wykorzystanie zasobów i ponowne użycie i dekarbonizacja;

10.	potrzeba zapobiegania lub ograniczania do minimum całościowego wpływu emisji na środowisko, w tym na różnorodność biologiczną, oraz zagrożeń dla środowiska;

11.	potrzeba zapobiegania wypadkom oraz minimalizowania skutków dla środowiska i zdrowia ludzi;

▼B

12.	informacje publikowane przez międzynarodowe organizacje publiczne.

ZAŁĄCZNIK IV Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji

ZAŁĄCZNIK IV

Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji

▼M1

Społeczeństwo jest informowane poprzez ogłoszenia publiczne i stronę internetową o następujących kwestiach w procedurze podejmowania decyzji lub, najpóźniej, kiedy tylko informacje mogą być należycie dostarczone:

▼B

wniosek o pozwolenie lub, jeżeli zaistnieją takie przypadki, propozycja uaktualnienia pozwolenia lub warunków pozwolenia zgodnie z art. 21, włączając opis elementów wymienionych w art. 12 ust. 1;

o ile to stosowne, fakt, że decyzja poddana jest krajowej lub transgranicznej ocenie wpływu na środowisko lub konsultacjom między państwami członkowskimi zgodnie z art. 26;

szczegółowe dane dotyczące właściwych organów odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji, tych, od których można uzyskać istotne informacje, tych, do których mogą być przedkładane komentarze i zapytania oraz szczegóły harmonogramu na przekazanie komentarzy lub zapytań;

charakter możliwych decyzji lub, jeżeli jest tylko jedna, projekt decyzji;

o ile to stosowne, szczegóły odnoszące się do propozycji dotyczącej aktualizacji pozwolenia lub warunków pozwolenia;

wskazanie czasu i miejsc, gdzie lub za pomocą których istotne informacje są udostępniane;

szczegóły uzgodnień dotyczących udziału społeczeństwa, wydane zgodnie z. pkt 5.

Państwa członkowskie zapewniają, że w odpowiednich ramach czasowych następujące informacje są podawane do wiadomości zainteresowanej społeczności:

zgodnie z ustawodawstwem krajowym, główne sprawozdania i porady wydane właściwemu organowi lub organom w czasie gdy zainteresowana społeczność była informowane zgodnie z pkt 1;

zgodnie z przepisami dyrektywy 2003/4/WE informacje inne niż te, o których mowa w pkt 1, które mają związek z decyzją zgodnie z art. 5 niniejszej dyrektywy oraz które są udostępniane dopiero po poinformowaniu zainteresowanej społeczności zgodnie z pkt 1.

▼M1

3.	Członkom zainteresowanej społeczności zapewnia się z odpowiednim wyprzedzeniem skuteczną możliwość do przekazania właściwym organom uwag i opinii, zanim podjęta zostanie decyzja.

▼B

4.	Rezultaty konsultacji przeprowadzonych zgodnie z niniejszym załącznikiem muszą być wzięte pod uwagę w momencie podejmowania decyzji.

▼M1

Przewidziane są odpowiednie ramy czasowe dla różnych faz, dające wystarczającą ilość czasu na poinformowanie społeczeństwa oraz członków zainteresowanej społeczności, aby przygotowali się i skutecznie uczestniczyli w podejmowaniu decyzji dotyczących środowiska, z zastrzeżeniem przepisów niniejszego załącznika.

▼B

ZAŁĄCZNIK V Przepisy techniczne dotyczące obiektów energetycznego spalania

ZAŁĄCZNIK V

Przepisy techniczne dotyczące obiektów energetycznego spalania

CZĘŚĆ 1

Dopuszczalne wielkości emisji dla obiektów energetycznego spalania, których mowa w art. 30 ust. 2

Wszystkie dopuszczalne wielkości emisji oblicza się w temperaturze 273,15 K, pod ciśnieniem 101,3 kPa i po odliczeniu zawartości pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla paliw stałych, 3 % dla obiektów energetycznego spalania innych niż turbiny gazowe i silniki gazowe wykorzystujących paliwa płynne i gazowe, oraz 15 % dla turbin i silników gazowych.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) SO2 dla obiektów energetycznego spalania wykorzystujących paliwa stałe lub płynne z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)	Węgiel kamienny i brunatny i inne paliwa stałe	Biomasa	Torf	Paliwa płynne
50–100	400	200	300	350
100–300	250	200	300	250
> 300	200	200	200	200

Obiekty energetycznego spalania, stosujące paliwa stałe, które uzyskały pozwolenie przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., oraz które w ciągu roku działają przez okres nie dłuższy niż 1 500 godzin czasu funkcjonowania (średnia krocząca z pięciu lat) podlegają dopuszczalnej wielkości emisji SO2 wynoszącej 800 mg/Nm3.

Obiekty energetycznego spalania stosujące paliwa płynne, które uzyskały pozwolenie przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., oraz które w ciągu roku działają przez okres nie dłuższy niż 1 500 godzin czasu funkcjonowania (średnia krocząca z pięciu lat), podlegają dopuszczalnej wielkości emisji SO2 wynoszącej 850 mg/Nm3 w przypadku obiektów o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nieprzekraczającej 300 MW oraz wynoszącej 400 mg/Nm3 w przypadku obiektów o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie większej niż 300 MW.

Część obiektu energetycznego spalania odprowadzająca gazy odlotowe jednym lub więcej niż jednym osobnym przewodem wspólnego komina, eksploatowana przez nie więcej niż 1 500 godzin czasu funkcjonowania rocznie (średnia krocząca z pięciu lat) może podlegać dopuszczalnym wielkościom emisji określonym w poprzednich dwóch akapitach w odniesieniu do całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie całego obiektu energetycznego spalania. W takich przypadkach emisje z każdego przewodu są monitorowane osobno.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) SO2 dla obiektów energetycznego spalania wykorzystujących paliwa gazowe z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych.

Ogółem	35
Gaz skroplony	5
Gazy niskokaloryczne z pieców koksowniczych	400
Niskokaloryczne gazy wielkopiecowe	200

Obiekty energetycznego spalania opalane niskokalorycznymi gazami pochodzącymi ze zgazowania pozostałości po destylacji, którym udzielono pozwolenia przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., podlegają dopuszczalnej wielkości emisji SO2 wynoszącej 800 mg/Nm3.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) NOx dla instalacji spalania wykorzystujących paliwa stałe lub płynne z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)	Węgiel kamienny i brunatny i inne paliwa stałe	Biomasa i torf	Paliwa płynne
50–100	300 450 w przypadku spalania sproszkowanego węgla brunatnego	300	450
100–300	200	250	200 (1)
> 300	200	200	150 (1)
(1) Dopuszczalna wielkość emisji wynosi 450 mg/Nm3 w przypadku opalania pozostałościami po destylacji i konwersji w procesie rafinacji ropy naftowej wykorzystywanymi na własne potrzeby w obiektach energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nieprzekraczającej 500 MW, którym udzielono pozwolenia przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.

Obiekty energetycznego spalania w instalacjach chemicznych, które wykorzystują na własne potrzeby płynne pozostałości poprodukcyjne jako paliwo niehandlowe, o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nieprzekraczającej 500 MW, którym udzielono pozwolenia przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., podlegają dopuszczalnej wielkości emisji NOx wynoszącej 450 mg/Nm3.

Obiekty energetycznego spalania stosujące paliwa stałe lub płynne, o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nieprzekraczającej 500 MW, które uzyskały pozwolenie przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., oraz które w ciągu roku działają przez okres nie dłuższy niż 1 500 godzin czasu funkcjonowania (średnia krocząca z pięciu lat) podlegają dopuszczalnej wielkości emisji NOx wynoszącej 450 mg/Nm3.

Obiekty energetycznego spalania stosujące paliwa stałe o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie wynoszącej ponad 500 MW, które uzyskały pozwolenie przed dniem 1 lipca 1987 r. oraz które w ciągu roku działają przez okres nie dłuższy niż 1 500 godzin czasu funkcjonowania (średnia krocząca z pięciu lat) podlegają dopuszczalnej wielkości emisji NOx wynoszącej 450 mg/Nm3.

Obiekty energetycznego spalania stosujące paliwa płynne, o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie wynoszącej powyżej 500 MW, które uzyskały pozwolenie przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., oraz które w ciągu roku działają przez okres nie dłuższy niż 1 500 godzin czasu funkcjonowania (średnia krocząca z pięciu lat) podlegają dopuszczalnej wielkości emisji NOx wynoszącej 400 mg/Nm3.

Część obiektów energetycznego spalania odprowadzająca gazy odlotowe jednym lub więcej niż jednym osobnym przewodem wspólnego komina, eksploatowana przez najwyżej 1 500 godzin czasu funkcjonowania rocznie (średnia krocząca z pięciu lat) może podlegać dopuszczalnym wielkościom emisji określonym w poprzednich trzech ustępach w odniesieniu do całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie całym obiekcie energetycznego spalania. W takich przypadkach emisje z każdego przewodu są monitorowane osobno.

Turbiny gazowe (w tym turbiny gazowe o cyklu złożonym (CCGT)) wykorzystujące lekkie i średnie destylaty jako paliwa płynne podlegają dopuszczalnej wielkości emisji NOx wynoszącej 90 mg/Nm3 oraz CO wynoszącej 100 mg/Nm3.

Turbiny gazowe do użytku w razie awarii, które działają krócej niż 500 godzin czasu funkcjonowania na rok, nie są objęte dopuszczalnymi wielkościami emisji określonymi w niniejszym punkcie. Operator takich instalacji rejestruje wykorzystany czas funkcjonowania.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) NOx oraz CO dla obiektów energetycznego spalania opalanych gazem

	NOx	CO
Obiekty energetycznego spalania opalane gazem ziemnym z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych	100	100
Obiekty energetycznego spalania opalane gazem wielkopiecowym, gazem koksowniczym lub niskokalorycznymi gazami pochodzącymi ze zgazowania pozostałości porafinacyjnych, z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych	200 (4)	—
Obiekty energetycznego spalania opalane innymi gazami z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych	200 (4)	—
Turbiny gazowe (łącznie z CCGT) wykorzystujące jako paliwo gaz ziemny (1)	50 (2) (3)	100
Turbiny gazowe (łącznie z CCGT) wykorzystujące jako paliwo inne gazy	120	—
Silniki gazowe	100	100
(1) Gaz ziemny jest naturalnie występującym metanem o zawartości nie większej niż 20 % (objętościowo) składników obojętnych i innych składników. (2) 75 mg/Nm3 w następujących przypadkach, gdy wydajność turbiny gazowej jest ustalona przy obciążeniu podstawowym według normy ISO: (i) turbiny gazowe wykorzystywane w połączonych systemach cieplnych i energii elektrycznej o ogólnej sprawności większej niż 75 %; (ii) turbiny gazowe wykorzystywane w obiektach cyklu łączonego o rocznej średniej ogólnej sprawności elektrycznej większej niż 55 %; (iii) turbiny gazowe dla urządzeń mechanicznych. (3) Dla turbin gazowych niepodlegających żadnej z kategorii wymienionych w pkt 2, ale o sprawności większej niż 35 % — ustalonej przy obciążeniu podstawowym według normy ISO — dopuszczalna wielkość emisji NOx wynosi 50xη/35, gdzie η jest wydajnością turbiny gazowej w warunkach obciążenia podstawowego według normy ISO, wyrażoną procentowo. (4) 300 mg/Nm3 dla obiektów energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nieprzekraczającej 500 MW którym udzielono pozwolenia przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.

Dla turbin gazowych (łącznie z CCGT) wielkości dopuszczalne emisji NOx i CO wymienione w tabeli znajdującej się w niniejszym punkcie stosuje się jedynie powyżej 70 % obciążenia.

Dla turbin gazowych (łącznie z CCGT), które otrzymały pozwolenie przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., oraz które w ciągu roku działają przez okres nie dłuższy niż 1 500 godzin czasu funkcjonowania (średnia krocząca z pięciu lat), dopuszczalna wielkość emisji NOx wynosi 150 mg/Nm3, gdy są opalane gazem ziemnym, oraz 200 mg/Nm3, gdy są opalane innymi gazami lub paliwami płynnymi.

Część obiektu energetycznego spalania odprowadzająca gazy odlotowe jednym lub więcej niż jednym osobnym przewodem wspólnego komina, eksploatowana przez nie więcej niż 1 500 godzin czasu funkcjonowania rocznie (średnia krocząca z pięciu lat) może podlegać dopuszczalnym wielkościom emisji określonym w poprzednim akapicie w odniesieniu do całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie całego obiektu energetycznego spalania. W takich przypadkach emisje z każdego przewodu są monitorowane osobno.

Turbiny gazowe i silniki gazowe do użytku na wypadek awarii, które działają krócej niż 500 godzin czasu funkcjonowania rocznie, nie są objęte wielkościami dopuszczalnymi emisji, określonymi w niniejszym punkcie. Operator takich obiektów zapisuje wykorzystany czas funkcjonowania.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) pyłu dla obiektów energetycznego spalania wykorzystujących paliwa stałe lub płynne z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)	Węgiel kamienny i brunatny i inne paliwa stałe	Biomasa i torf	Paliwa płynne (1)
50–100	30	30	30
100–300	25	20	25
> 300	20	20	20
(1) Dopuszczalna wielkość emisji wynosi 50 mg/Nm3 w przypadku opalania pozostałościami po destylacji i konwersji w procesie rafinacji ropy naftowej wykorzystywanymi na własne potrzeby w obiektach energetycznego spalania, którym udzielono pozwolenia przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) pyłu dla obiektów energetycznego spalania wykorzystujących paliwa gazowe z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych

Ogółem	5
Gaz wielkopiecowy	10
Gazy produkowane w przemyśle stalowym, które mogą być wykorzystywane gdzie indziej	30

CZĘŚĆ 2

Dopuszczalne wielkości emisji w odniesieniu do obiektów energetycznego spalania, o których mowa w art. 30 ust. 3.

Wszystkie dopuszczalne wielkości emisji oblicza się w temperaturze 273,15 K, pod ciśnieniem 101,3 kPa i po odliczeniu zawartości pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla paliw stałych, 3 % dla obiektów energetycznego spalania innych niż turbiny gazowe i silniki gazowe wykorzystujące paliwa płynne i gazowe oraz 15 % dla turbin i silników gazowych.

W przypadku turbin gazowych pracujących w cyklu łączonym z dodatkowym opalaniem znormalizowana zawartość O2 może zostać określona przez właściwy organ, z uwzględnieniem szczególnych cech danej instalacji.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) SO2 dla obiektów energetycznego spalania wykorzystujących paliwa stałe lub płynne z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)	Węgiel kamienny i brunatny i inne paliwa stałe	Biomasa	Torf	Paliwa płynne
50–100	400	200	300	350
100–300	200	200	300 250 w przypadku spalania w łożu fluidalnym	200
> 300	150 200 w przypadku spalania w cyrkulacyjnym lub ciśnieniowym łożu fluidalnym	150	150 200 w przypadku spalania w łożu fluidalnym	150

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) SO2 dla obiektów energetycznego spalania wykorzystujących paliwa gazowe z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych

Ogółem	35
Gaz skroplony	5
Niskokaloryczne gazy koksownicze	400
Niskokaloryczne gazy wielkopiecowe	200

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) NOx dla obiektu energetycznego spalania wykorzystujących paliwa stałe lub płynne z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)	Węgiel kamienny i brunatny i inne paliwa stałe	Biomasa i torf	Paliwa płynne
50–100	300 400 w przypadku spalania sproszkowanego węgla brunatnego	250	300
100–300	200	200	150
> 300	150 200 w przypadku spalania sproszkowanego węgla brunatnego	150	100

Turbiny gazowe (w tym CCGT) wykorzystujące lekkie i średnie destylaty jako paliwa płynne podlegają dopuszczalnej wielkości emisji NOx wynoszącej 50 mg/Nm3 oraz CO wynoszącej 100 mg/Nm3.

Turbiny gazowe do użytku w razie awarii, które działają krócej niż 500 godzin czasu funkcjonowania na rok nie są objęte dopuszczalnymi wielkościami emisji określonymi w niniejszym punkcie. Operator takich obiektów rejestruje wykorzystany czas funkcjonowania.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) NOx oraz CO dla obiektów energetycznego spalania opalanych gazem

	NOx	CO
Obiekty energetycznego spalania inne niż turbiny gazowe i silniki gazowe	100	100
Turbiny gazowe (łącznie z CCGT)	50 (1)	100
Silniki gazowe	75	100
(1) Dla turbin gazowych pracujących w pojedynczym cyklu, o sprawności większej niż 35 % — ust.alonej przy obciążeniu podstawowym według normy ISO — dopuszczalna wielkość emisji NOx wynosi 50xη/35, gdzie η jest wydajnością turbiny gazowej w warunkach obciążenia podstawowego według normy ISO, wyrażoną procentowo.

Dla turbin gazowych(łącznie z CCGT) wielkości dopuszczalne emisji NOx i CO wymienione w niniejszym punkcie stosuje się jedynie powyżej 70 % obciążenia.

Turbiny gazowe i silniki gazowe do użytku na wypadek awarii, które działają krócej niż 500 godzin czasu funkcjonowania rocznie, nie są objęte wielkościami dopuszczalnych emisji, określonymi w niniejszym punkcie. Operator takich obiektów zapisuje wykorzystany czas funkcjonowania.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) pyłu dla obiektów energetycznego spalania wykorzystujących paliwa stałe lub płynne z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych.

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)

50– 300

> 300

20 dla biomasy i torfu

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) pyłu dla obiektów energetycznego spalania wykorzystujących paliwa gazowe z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych

Ogółem	5
Gaz wielkopiecowy	10
Gazy produkowane w przemyśle stalowym, które mogą być wykorzystywane gdzie indziej	30

CZĘŚĆ 3

Monitorowanie emisji

Stężenia SO2, NOx i pyłu w gazach odlotowych z każdego obiektu energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie 100 MW lub większej podlegają ciągłym pomiarom.

Stężenie CO w gazach odlotowych z każdego obiektu energetycznego spalania opalanego paliwami gazowymi o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie 100 MW lub większej podlega ciągłym pomiarom.

Właściwy organ może zdecydować o niewymaganiu ciągłych pomiarów, o których mowa w pkt 1, w następujących przypadkach:

dla obiektów energetycznego spalania o żywotności mniejszej niż 10 000 godzin czasu funkcjonowania;

dla SO2 i pyłu z obiektów energetycznego spalania opalanych gazem ziemnym;

dla SO2 z obiektów energetycznego spalania opalanych olejem o znanej zawartości siarki, w przypadku gdy brak sprzętu odsiarczającego gazy odlotowe;

dla SO2 z obiektów energetycznego spalania opalanych biomasą, jeżeli operator może udowodnić, że emisje SO2 w żadnych warunkach nie mogą być wyższe od określonych przepisami dopuszczalnych wielkości emisji.

3.	W przypadku gdy nie są wymagane pomiary ciągłe, pomiary SO2, NOx, pyłu, oraz w przypadku obiektów opalanych gazem, również pomiary CO wymagane są przynajmniej raz na sześć miesięcy.

4.	W przypadku obiektów energetycznego spalania opalanych węglem kamiennym lub brunatnym, pomiar całkowitych emisji rtęci dokonywany jest przynajmniej raz na rok.

Alternatywnie do pomiarów SO2 i NOx, o których mowa w pkt 3, w celu określenia emisji SO2 i NOx można wykorzystywać inne procedury zweryfikowane i zatwierdzone przez właściwy organ. Takie procedury wykorzystują odpowiednie normy CEN, lub jeśli normy CEN nie są dostępne, normy ISO, normy krajowe lub inne normy międzynarodowe, które zapewniają dostarczenie danych równoważnej jakości naukowej.

6.	Właściwy organ jest informowany o znaczących zmianach w typie wykorzystanego paliwa lub sposobach działania obiektu. Właściwy organ decyduje, czy wymogi dotyczące monitorowania ustanowione w pkt 1–4 są wciąż odpowiednie, czy wymagają dostosowania.

Pomiary ciągłe przeprowadzane zgodnie z pkt 1 obejmują pomiar zawartości tlenu, temperatury, ciśnienia i zawartości pary wodnej gazów odlotowych. Ciągły pomiar zawartości pary wodnej w gazach odlotowych nie jest konieczny, pod warunkiem że zapewni się wysuszenie próbki gazu odlotowego przed analizą emisji.

Pobieranie próbek i analiza odpowiednich substancji zanieczyszczających i pomiary parametrów procesu, jak również zapewnienie jakości zautomatyzowanych systemów pomiarowych i referencyjne metody pomiarowe mające na celu kalibrację tych systemów przeprowadzane są zgodnie z normami CEN. Jeśli normy CEN nie są dostępne, stosuje się normy ISO, normy krajowe lub inne normy międzynarodowe, które zapewniają dostarczenie danych o równoważnej jakości naukowej.

Zautomatyzowane systemy pomiarowe podlegają kontroli za pomocą równoległych pomiarów przy zastosowaniu metod referencyjnych co najmniej raz w roku.

▼M1

Bez zbędnej zwłoki operator informuje właściwy organ o wynikach sprawdzania zautomatyzowanych systemów pomiarowych.

▼B

Przy poziomie dopuszczalnej wielkości emisji wartość 95 % przedziałów ufności pojedynczego zmierzonego wyniku nie przekracza następujących wartości procentowych dopuszczalnej wielkości emisji:

Tlenek węgla:	10 %
Dwutlenek siarki	20 %
Tlenki azotu	20 %
Pył	30 %

10.

Zatwierdzone godzinne i dzienne wartości średnie ustalane są ze zmierzonych ważnych średnich wartości godzinnych po odjęciu wartości przedziału ufności, określonego w pkt 9.

▼M1

Każdy dzień, w którym więcej niż trzy średnie wartości godzinne są nieważne z powodu niesprawności lub konserwacji zautomatyzowanego systemu pomiarowego, jest unieważniany. Jeżeli w ciągu roku więcej niż dziesięć dni jest nieważnych w odniesieniu do takich sytuacji, właściwy organ wymaga od operatora podjęcia bez zbędnej zwłoki odpowiednich środków w celu poprawy wiarygodności zautomatyzowanego systemu pomiarowego.

▼B

11.	W przypadku obiektów, które muszą przestrzegać stopni odsiarczania, o których mowa w art. 31, regularnemu monitorowaniu podlega także zawartość siarki w paliwie spalanym w obiekcie energetycznego spalania. Właściwe organy są informowane o istotnych zmianach w rodzaju stosowanego paliwa.

CZĘŚĆ 4

Ocena zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji

W przypadku pomiarów ciągłych uznaje się, że dopuszczalne wielkości emisji określone w częściach 1 i 2 są przestrzegane, jeżeli ocena wyników pomiarowych wskazuje – w odniesieniu do czasu funkcjonowania w ciągu roku kalendarzowego – że spełnione zostały wszystkie następujące warunki:

żadna z zatwierdzonych średnich wartości miesięcznych nie przekracza wielkości dopuszczalnych emisji określonych w częściach 1 i 2;

żadna z zatwierdzonych średnich wartości dziennych nie przekracza 110 % odpowiedniej wielkości dopuszczalnej emisji określonej w częściach 1 i 2;

w przypadku obiektów energetycznego spalania składających się jedynie z kotłów wykorzystujących węgiel, o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie poniżej 50 MW, żadna z zatwierdzonych średnich wartości dziennych nie przekracza 150 % odpowiednich wielkości dopuszczalnych emisji określonych w częściach 1 i 2;

95 % wszystkich zatwierdzonych średnich wartości godzinnych w ciągu roku nie przekracza 200 % odpowiednich wielkości dopuszczalnych emisji określonych w częściach 1 i 2.

Zatwierdzone wartości średnie określa się zgodnie z częścią 3 pkt 10.

Do celów obliczenia średnich wielkości emisji nie uwzględnia się wartości mierzonych w okresach, o których mowa w art. 30 ust 5 i 6 oraz art. 37, jak również w okresach rozruchu i wyłączenia.

W przypadku gdy nie są wymagane pomiary ciągłe, dopuszczalne wielkości emisji określone w części 1 i 2 uważa się za przestrzegane, jeśli wyniki każdej serii pomiarów lub innych procedur określonych i ustalonych zgodnie z zasadami przewidzianymi przez właściwe organy nie przekraczają dopuszczalnych wielkości emisji.

CZĘŚĆ 5

Minimalny stopień odsiarczania

Minimalny stopień odsiarczania dla obiektów energetycznego spalania, o których mowa w art. 30 ust. 2

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)	Minimalny stopień odsiarczania
Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)	Obiekty, które otrzymały pozwolenie przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.	Inne obiekty
50–100	80 %	92 %
100–300	90 %	92 %
> 300	96 % (1)	96 %
(1) W przypadku obiektów energetycznego spalania opalanych łupkiem bitumicznym minimalny stopień odsiarczania wynosi 95 %.

Minimalny stopień odsiarczania dla obiektów energetycznego spalania, o których mowa w art. 30 ust. 3

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie (MW)	Minimalny stopień odsiarczania
50–100	93 %
100–300	93 %
> 300	97 %

CZĘŚĆ 6

Stosowanie stopni odsiarczania

Minimalne stopnie odsiarczania, o których mowa w niniejszym załączniku część 5 mają zastosowanie jako średnia miesięczna dopuszczalna wielkość.

CZĘŚĆ 7

Średnie dopuszczalne wielkości emisji dla obiektów energetycznego spalania wielopaliwowego w obrębie rafinerii

Średnie dopuszczalne wielkości emisji SO2 (mg/Nm3) dla obiektów energetycznego spalania wielopaliwowego w obrębie rafinerii, z wyjątkiem turbin gazowych i silników gazowych, które wykorzystują na własne potrzeby pozostałości po destylacji i konwersji w procesie rafinacji ropy naftowej jako samodzielne paliwo lub razem z innymi paliwami:

dla obiektów energetycznego spalania, które uzyskały pozwolenie przed dniem 27 listopada 2002 r. lub których operatorzy złożyli kompletny wniosek o pozwolenie przed tym dniem, pod warunkiem że eksploatację obiektu rozpoczęto nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.: 1 000 mg/Nm3;

dla innych obiektów energetycznego spalania: 600 mg/Nm3.

Te dopuszczalne wielkości emisji oblicza się w temperaturze 273,15 K, pod ciśnieniem 101,3 kPa i po odliczeniu zawartości pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla paliw stałych i 3 % dla paliw płynnych i gazowych.

ZAŁĄCZNIK VI Przepisy techniczne dotyczące spalarni odpadów i współspalarni odpadów

ZAŁĄCZNIK VI

Przepisy techniczne dotyczące spalarni odpadów i współspalarni odpadów

CZĘŚĆ 1

Definicje

Na użytek niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:

„istniejąca spalarnia odpadów” oznacza jedną z następujących spalarni odpadów:

(i)

która była eksploatowana i która miała pozwolenie zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego przed dniem 28 grudnia 2002 r.,

(ii)

której zezwolono lub która została zarejestrowana do celów spalania odpadów i uzyskała pozwolenie przed dniem 28 grudnia 2002 r. zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, pod warunkiem że obiekt oddano do eksploatacji nie później niż w dniu 28 grudnia 2003 r.,

(iii)

która według opinii właściwego organu była przedmiotem pełnego wniosku o pozwolenie przed dniem 28 grudnia 2002 r., pod warunkiem że obiekt został oddany do eksploatacji nie później niż w dniu 28 grudnia 2004 r.;

„nowa spalarnia odpadów” oznacza każdą spalarnię odpadów nieobjętą lit. a).

CZĘŚĆ 2

Współczynniki toksyczności dla dibenzo-p-dioksyn i dibenzofuranów

W celu określenia całkowitego stężenia dioksyn i furanów przed dodaniem mnoży się stężenie masowe następujących dibenzo-p-dioksyn i dibenzofuranów przez następujące współczynniki toksyczności:

	Współczynnik toksyczności
2,3,7,8 — Tetrachlorodibenzodioksyna (TCDD)	1
1,2,3,7,8 — Pentachlorodibenzodioksyna (PeCDD)	0,5
1,2,3,4,7,8 — Heksachlorodibenzodioksyna (HxCDD)	0,1
1,2,3,6,7,8 — Heksachlorodibenzodioksyna (HxCDD)	0,1
1,2,3,7,8,9 — Heksachlorodibenzodioksyna (HxCDD)	0,1
1,2,3,4,6,7,8 — Heptachlorodibenzodioksyna (HpCDD)	0,01
Oktachlorodibenzodioksyna (OCDD)	0,001
2,3,7,8 — Tetrachlorodibenzofuran (TCDF)	0,1
2,3,4,7,8 — Pentachlorodibenzofuran (PeCDF)	0,5
1,2,3,7,8 — Pentachlorodibenzofuran (PeCDF)	0,05
1,2,3,4,7,8 — Heksachlorodibenzofuran (HxCDF)	0,1
1,2,3,6,7,8 — Heksachlorodibenzofuran (HxCDF)	0,1
1,2,3,7,8,9 — Heksachlorodibenzofuran (HxCDF)	0,1
2,3,4,6,7,8 — Heksachlorodibenzofuran (HxCDF)	0,1
1,2,3,4,6,7,8 — Heptachlorodibenzofuran (HpCDF)	0,01
1,2,3,4,7,8,9 — Heptachlorodibenzofuran (HpCDF)	0,01
Oktachlorodibenzofuran (OCDF)	0,001

CZĘŚĆ 3

Dopuszczalne wielkości emisji do powietrza dla spalarni odpadów

Wszystkie dopuszczalne wielkości emisji oblicza się w temperaturze 273,15 K, pod ciśnieniem 101,3 kPa i po odliczeniu zawartości pary wodnej w gazach odlotowych.

Są one normalizowane w warunkach 11 % zawartości tlenu w gazie odlotowym, z wyjątkiem przypadków spalania mineralnego oleju odpadowego zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 dyrektywy 2008/98/WE, kiedy są normalizowane w warunkach 3 % zawartości tlenu, oraz przypadków, o których mowa w części 6 pkt 2.7.

1.1.

Średnie dzienne dopuszczalne wielkości emisji następujących substancji zanieczyszczających (mg/Nm3)

Pył ogółem	10
Substancje organiczne w formie gazu i pary, wyrażone jako węgiel organiczny ogółem (TOC)	10
Chlorowodór (HCl)	10
Fluorek wodoru (HF)	1
Dwutlenek siarki (SO2)	50
Tlenek azotu (NO) i dwutlenek azotu (NO2) wyrażone jako NO2 dla istniejących spalarni odpadów o przepustowości nominalnej ponad 6 ton na godzinę lub nowych spalarni odpadów	200
Tlenek azotu (NO) i dwutlenek azotu (NO2) wyrażone jako NO2 dla istniejących spalarni odpadów o przepustowości nominalnej 6 ton na godzinę lub mniej	400

1.2.

Średnie półgodzinne dopuszczalne wielkości emisji następujących substancji zanieczyszczających (mg/Nm3)

	(100 %) A	(97 %) B
Pył ogółem	30	10
Substancje organiczne w formie gazu i pary, wyrażone jako węgiel organiczny ogółem (TOC)	20	10
Chlorowodór (HCl)	60	10
Fluorek wodoru (HF)	4	2
Dwutlenek siarki (SO2)	200	50
Tlenek azotu (NO) i dwutlenek azotu (NO2) wyrażone jako NO2 dla istniejących spalarni odpadów o przepustowości nominalnej ponad 6 ton na godzinę lub nowych spalarni odpadów	400	200

1.3.

Średnie dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) następujących metali ciężkich w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 30 minut, a maksymalnie 8 godzin

Kadm i jego związki, wyrażone jako kadm (Cd)	łącznie: 0,05
Tal i jego związki, wyrażone jako tal (Tl)	łącznie: 0,05
Rtęć i jej związki, wyrażone jako rtęć (Hg)	0,05
Antymon i jego związki, wyrażone jako antymon (Sb)	łącznie: 0,5
Arsen i jego związki, wyrażone jako arsen (As)
Ołów i jego związki, wyrażone jako ołów (Pb)
Chrom i jego związki, wyrażone jako chrom (Cr)
Kobalt i jego związki, wyrażone jako kobalt (Co)
Miedź i jej związki, wyrażone jako miedź (Cu)
Mangan i jego związki, wyrażone jako mangan (Mn)
Nikiel i jego związki, wyrażone jako nikiel (Ni)
Wanad i jego związki, wyrażone jako wanad (V)

Te średnie wartości obejmują także odpowiednie emisje metali ciężkich i ich związków w formie gazu i pary.

1.4.

Średnie dopuszczalne wielkości emisji (ng/Nm3) dioksyn i furanów w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 6 godzin, a maksymalnie 8 godzin. Dopuszczalna wielkość emisji odnosi się do całkowitego stężenia dioksyn i furanów obliczonego zgodnie z częścią 2.

Dioksyny i furany

0,1

1.5.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) tlenku węgla (CO) w gazach odlotowych:

50 jako średnia wartość dzienna;

100 jako średnia wartość półgodzinna.

150 jako średnia wartość 10-minutowa.

Właściwy organ może zezwolić na wyłączenia z dopuszczalnych wielkości emisji określonych w tym punkcie dla spalarni odpadów stosujących technologię łoża fluidalnego, pod warunkiem że pozwolenie określa dopuszczalną wielkość emisji tlenku węgla (CO) nie wyższą niż 100 mg/Nm3 jako średnia wartość godzinna.

Dopuszczalne wielkości emisji mające zastosowanie w okolicznościach opisanych w art. 46 ust. 6 i art. 47.

Całkowite stężenie pyłu w emisjach do powietrza ze spalarni odpadów nie może w żadnym przypadku przekroczyć 150 mg/Nm3 wyrażonych jako średnia półgodzinna. Nie wolno przekraczać dopuszczalnych wielkości emisji do powietrza TOC i CO określonych w pkt 1.2 i pkt 1.5 lit. b).

3.	Państwa członkowskie mogą ustanowić zasady rządzące wyłączeniami przewidzianymi w niniejszej części.

CZĘŚĆ 4

Określenie dopuszczalnych wielkości emisji do powietrza dla współspalania odpadów

W każdym przypadku, gdy w tabeli w niniejszej części nie została określona właściwa całkowita dopuszczalna wielkość emisji „C”, stosuje się następujący wzór (regułę mieszania).

Dopuszczalną wielkość emisji dla każdej odpowiedniej substancji zanieczyszczającej i CO w gazie odlotowym, powstających ze współspalania odpadów oblicza się w następujący sposób:

▼C1

▼B

Vodpady

Objętość gazów odlotowych powstających ze spalania odpadów ustala się tylko dla odpadów o najniższej wartości kalorycznej określonej w pozwoleniu i znormalizowanej w warunkach określonych w niniejszej dyrektywie.

Jeśli uwolnione w wyniku tego procesu ciepło ze spalania odpadów niebezpiecznych jest mniejsze od 10 % całkowitego ciepła uwolnionego w obiekcie, Vodpady musi być obliczone z (orientacyjnej) ilości odpadów, które w wyniku spalania uwalniałaby 10 % ciepła przy ustalonej ilości całkowitej uwalnianego ciepła.

Codpady

Dopuszczalna wielkość emisji dla spalarni odpadów określona w części 3.

Vproc

Objętość gazu odlotowego powstającego w wyniku procesu w obiekcie, włączając w to spalanie dozwolonych paliw zazwyczaj używanych w obiekcie (z wyłączeniem odpadów), ustalona na podstawie zawartości tlenu, przy których emisje muszą zostać znormalizowane jak określono w przepisach prawa unijnego lub prawa krajowego. W razie braku przepisów dla obiektu tego rodzaju stosuje się rzeczywistą zawartość tlenu w gazie odlotowym bez rozcieńczania powietrzem, które nie jest konieczne do procesu.

Cproc

Dopuszczalne wielkości emisji określone w niniejszej części dla niektórych rodzajów działalności przemysłowej lub w przypadku braku takich wartości, dopuszczalne wielkości emisji z obiektów, które są zgodne z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi dla takich obiektów przy spalaniu zwykle dozwolonych paliw (z wyłączeniem odpadów). W razie braku takich środków stosowane są dopuszczalne wielkości emisji określone w pozwoleniu. W razie braku takiego pozwolenia stosowane są rzeczywiste wartości stężeń masowych.

Całkowite dopuszczalne wielkości emisji przy zawartości tlenu określonej w niniejszej części dla niektórych rodzajów działalności przemysłowej i dla niektórych substancji zanieczyszczających, lub – w przypadku braku takich wartości – całkowite dopuszczalne wielkości emisji zastępujące dopuszczalne wielkości emisji określone w odpowiednich załącznikach do niniejszej dyrektywy. Całkowita zawartość tlenu mająca zastąpić zawartość tlenu dla normalizacji jest obliczana na podstawie powyższej zawartości przy uwzględnieniu wielkości cząstkowych.

Wszystkie dopuszczalne wielkości emisji oblicza się w temperaturze 273,15 K, pod ciśnieniem 101,3 kPa i po odliczeniu zawartości pary wodnej w gazach odlotowych.

Państwa członkowskie mogą ustanawiać zasady regulujące wyłączenia przewidziane w niniejszej części.

Szczególne przepisy dotyczące pieców cementowych do współspalania odpadów

2.1.

Dopuszczalne wielkości emisji określone w pkt 2.2 i 2.3 stanowią średnie wartości dzienne w przypadku pyłu ogółem, HCl, HF, NOx, SO2 i TOC (dla pomiarów ciągłych), wartości średnie w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 30 minut, a maksymalnie 8 godzin w przypadku metali ciężkich oraz wartości średnie w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 6 godzin, a maksymalnie 8 godzin w przypadku dioksyn i furanów.

Wszystkie wartości są znormalizowane przy zawartości tlenu 10 %.

Średnie wartości półgodzinne potrzebne są tylko w celu obliczenia średnich wartości dziennych.

2.2.

C – całkowite dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3 z wyjątkiem dioksyn i furanów) następujących substancji zanieczyszczających

Substancja zanieczyszczająca	C
Pył ogółem	30
HCl	10
HF	1
NOx	500 (1)
Cd + Tl	0,05
Hg	0,05
Sb + As + Pb + Cr + Co + Cu + Mn + Ni + V	0,5
Dioksyny i furany (ng/Nm3)	0,1
(1) Do dnia 1 stycznia 2016 r. właściwy organ może zezwolić na wyłączenie z dopuszczalnych wielkości emisji dla NOx w odniesieniu do pieców Lepola i długich pieców rotacyjnych, pod warunkiem że pozwolenie określa całkowitą dopuszczalną wielkość emisji dla NOx nie większą niż 800 mg/Nm3.

2.3.

C – całkowite dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla SO2 i TOC

Zanieczyszczenie	C
SO2	50
TOC	10

Właściwy organ może udzielić odstępstwa w odniesieniu do dopuszczalnych wielkości emisji określonych w niniejszym punkcie w przypadkach gdy TOC i SO2 nie powstają ze współspalania odpadów.

2.4.	C – całkowite dopuszczalne wielkości emisji CO Właściwy organ może ustalić dopuszczalne wielkości emisji CO.

Przepisy szczegółowe dla instalacji obiektów energetycznego prowadzących współspalanie odpadów

3.1.

Cproc wyrażone jako średnie wartości dzienne (mg/Nm3) obowiązujące do daty określonej w art. 82 ust. 5.

W celu określenia całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie obiektów energetycznego spalania stosuje się zasady łączenia określone w art. 29. Średnie wartości półgodzinne potrzebne są tylko w celu obliczenia średnich wartości dziennych.

Cproc dla paliw stałych z wyjątkiem biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	850	200	200
NOx	—	400	200	200
Pył	50	50	30	30

Cproc dla biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	200	200	200
NOx	—	350	300	200
Pył	50	50	30	30

Cproc dla paliw płynnych (zawartość O2 3 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	850	400 do 200 (liniowy spadek ze 100 do 300 MWth)	200
NOx	—	400	200	200
Pył	50	50	30	30

3.2.

Cproc wyrażone jako średnie wartości dzienne (mg/Nm3) obowiązujące od daty określonej w art. 82 ust. 6.

W celu określenia całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie instalacji spalania stosuje się zasady łączenia określone w art. 29. Średnie wartości półgodzinne potrzebne są tylko w celu obliczenia średnich wartości dziennych.

3.2.1.

Cproc w odniesieniu do obiektów energetycznego spalania, o których mowa w art. 30 ust. 2, oprócz turbin gazowych i silników gazowych

Cproc dla paliw stałych z wyjątkiem biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	400 dla torfu: 300	200	200
NOx	—	300 dla sproszkowanego węgla brunatnego: 400	200	200
Pył	50	30	25 dla torfu: 20	20

Cproc dla biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	200	200	200
NOx	—	300	250	200
Pył	50	30	20	20

Cproc dla paliw płynnych (zawartość O2 3 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	350	250	200
NOx	—	400	200	150
Pył	50	30	25	20

3.2.2.

Cproc w odniesieniu do obiektów energetycznego spalania, o których mowa w art. 30 ust. 3, oprócz turbin gazowych i silników gazowych

Cproc dla paliw stałych z wyjątkiem biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	400 dla torfu: 300	200 dla torfu: 300, z wyjątkiem spalania w łożu fluidalnym: 250	150 dla spalania w cyrkulacyjnym lub ciśnieniowym łożu fluidalnym lub, w przypadku spalania torfu, dla każdego spalania w łożu fluidalnym 200
NOx	—	300 dla torfu: 250	200	150 dla spalania sproszkowanego węgla brunatnego: 200
Pył	50	20	20	10 dla torfu: 20

Cproc dla biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	200	200	150
NOx	—	250	200	150
Pył	50	20	20	20

Cproc dla paliw płynnych (zawartość O2 3 %):

Substancja zanieczyszczająca	< 50 MWth	50–100 MWth	100–300 MWth	> 300 MWth
SO2	—	350	200	150
NOx	—	300	150	100
Pył	50	20	20	10

3.3.

C — całkowita dopuszczalna wielkość emisji dla metali ciężkich (mg/Nm3) wyrażone jako wartości średnie w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 30 minut a maksymalnie 8 godzin (6 % zawartości O2 dla paliw stałych, 3 % dla paliw płynnych):

Substancje zanieczyszczające	C
Cd + Tl	0,05
Hg	0,05
Sb + As + Pb + Cr + Co + Cu + Mn + Ni + V	0,5

3.4.

Całkowita dopuszczalna wielkość emisji (ng/Nm3) dla dioksyn i furanów wyrażona jako wartość średnia mierzona w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 6 a maksymalnie 8 godzin (6 % zawartości O2 dla paliw stałych, 3 % dla paliw płynnych).

Substancja zanieczyszczająca	C
Dioksyny i furany	0,1

Przepisy szczegółowe dotyczące współspalarni odpadów w sektorach przemysłowych nieobjętych pkt 2 i 3 niniejszej części

4.1.

C — całkowita dopuszczalna wielkość emisji (ng/Nm3) dla dioksyn i furanów wyrażona jako wartość średnia mierzona w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 6, a maksymalnie 8 godzin:

Substancja zanieczyszczająca	C
Dioksyny i furany	0,1

4.2.

C — całkowita dopuszczalna wielkość emisji (mg/Nm3) dla metali ciężkich wyrażona jako wartości średnie w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 30 minut, a maksymalnie 8 godzin:

Substancje zanieczyszczające	C
Cd + Tl	0,05
Hg	0,05

CZĘŚĆ 5

Dopuszczalna wielkość emisji dla zrzutów ścieków z oczyszczania gazów odlotowych

Substancje zanieczyszczające	Dopuszczalne wielkości emisji dla niefiltrowanych próbek (mg/l z wyjątkiem dioksyn i furanów)
1. Stałe zawiesiny ogółem zgodnie z definicją w załączniku I dyrektywy 91/271/EWG	(95 %)	(100 %)
	30	45
2. Rtęć i jej związki, wyrażone jako rtęć (Hg)	0,03
3. Kadm i jego związki, wyrażone jako kadm (Cd)	0,05
4. Tal i jego związki, wyrażone jako tal (Tl)	0,05
5. Arsen i jego związki, wyrażone jako arsen (As)	0,15
6. Ołów i jego związki, wyrażone jako ołów (Pb)	0,2
7. Chrom i jego związki, wyrażone jako chrom (Cr)	0,5
8. Miedź i jej związki, wyrażone jako miedź (Cu)	0,5
9. Nikiel i jego związki, wyrażone jako nikiel (Ni)	0,5
10. Cynk i jego związki, wyrażone jako cynk (Zn)	1,5
11. Dioksyny i furany	0,3 ng/l

CZĘŚĆ 6

Monitorowanie emisji

1. Techniki pomiarowe

1.1.	Pomiary mające na celu określenie stężenia substancji zanieczyszczających powietrze i wodę są przeprowadzane w sposób reprezentatywny.

▼M1

1.2.

Pobieranie próbek i analiza wszystkich substancji zanieczyszczających, łącznie z dioksynami i furanami, oraz zapewnienie jakości zautomatyzowanych systemów pomiarowych i referencyjne metody pomiarowe mające na celu ich skalibrowanie są przeprowadzane zgodnie z normami CEN. Jeśli normy CEN nie są dostępne, stosuje się normy ISO, normy krajowe lub inne normy międzynarodowe, które zapewniają dostarczenie danych o równoważnej jakości naukowej. Z tymi samymi normami jest również zgodny system zapewniania jakości w laboratorium pobierającym próbki i przeprowadzającym analizy. Zautomatyzowane systemy pomiarowe podlegają kontroli za pomocą równoległych pomiarów przy zastosowaniu metod referencyjnych co najmniej raz w roku.

▼B

1.3.

Przy poziomie dziennej dopuszczalnej wielkości emisji, wartość 95 % przedziałów ufności pojedynczego zmierzonego wyniku nie przekracza następujących wartości procentowych dopuszczalnej wielkości emisji:

Tlenek węgla:	10 %
Dwutlenek siarki:	20 %
Dwutlenek azotu:	20 %
Pył ogółem:	30 %
Węgiel organiczny ogółem:	30 %
Chlorowodór:	40 %
Fluorek wodoru:	40 %.

Okresowe pomiary emisji do powietrza i wody są wykonywane zgodnie z pkt 1.1 i 1.2.

2. Pomiary związane z substancjami zanieczyszczającymi powietrze

2.1.

Przeprowadza się następujące pomiary związane z substancjami zanieczyszczającymi powietrze:

ciągłe pomiary następujących substancji: NOx pod warunkiem że ustalono dopuszczalne wielkości emisji, CO, pył ogółem, TOC, HCl, HF, SO2;

ciągłe pomiary następujących parametrów działania procesu: temperaturę blisko ściany wewnętrznej lub innego, zaaprobowanego przez właściwy organ, reprezentatywnego punktu komory spalania, stężenie tlenu, ciśnienie, temperaturę i zawartość pary wodnej w gazie odlotowym;

co najmniej dwa pomiary metali ciężkich, dioksyn i furanów w ciągu roku; jednakże przez pierwsze dwanaście miesięcy eksploatacji należy wykonywać co najmniej jeden pomiar na trzy miesiące.

2.2.	Czas przebywania, jak również minimalna temperatura i zawartość tlenu w gazach odlotowych podlegają właściwej weryfikacji, co najmniej jeden raz kiedy spalarnia odpadów lub współspalarnia odpadów jest oddawana do eksploatacji oraz w najbardziej niekorzystnych przewidywanych warunkach działalności.

2.3.	Można pominąć ciągłe pomiary HF, jeśli używane są etapy oczyszczania dla HCl, które zapewniają, że nie są przekraczane dopuszczalne wielkości emisji dla HCl. W tym przypadku emisje HF podlegają okresowym pomiarom ustanowionym w pkt 2.1 lit. c).

2.4.	Ciągły pomiar zawartości pary wodnej nie jest wymagany, jeśli pobrany w próbce gaz odlotowy jest osuszany przed analizą emisji.

2.5.

Właściwy organ może zdecydować o niewymaganiu pomiarów ciągłych HCL, HF i SO2 w spalarniach odpadów lub współspalarniach odpadów i wymagać pomiarów okresowych określonych w pkt 2.1 lit. c) lub nie wymagać żadnych pomiarów, jeśli operator potrafi udowodnić, że emisje tych zanieczyszczeń w żadnych warunkach nie mogą być wyższe od określonych przepisami dopuszczalnych wielkości emisji.

Właściwy organ może zdecydować o niewymaganiu pomiarów ciągłych NOx i wymagać pomiarów okresowych określonych w pkt 2.1 lit. c) w istniejących spalarniach odpadów o przepustowości nominalnej poniżej 6 ton na godzinę lub w istniejących współspalarniach odpadów o przepustowości nominalnej poniżej 6 ton na godzinę, jeżeli operator potrafi udowodnić – na podstawie informacji dotyczących jakości danych odpadów, stosowanych technologii i wyników monitorowania emisji – że emisje NOx w żadnych warunkach nie mogą być wyższe od określonych przepisami dopuszczalnych wielkości emisji.

2.6.

W następujących przypadkach właściwy organ może zdecydować o wymaganiu jednego pomiaru metali ciężkich co dwa lata oraz jednego pomiaru dioksyn i furanów rocznie:

emisje powstające ze współspalania lub spalania odpadów wynoszą w każdych warunkach poniżej 50 % dopuszczalnych wielkości emisji;

odpady współspalane lub spalane składają się wyłącznie z niektórych segregowanych palnych frakcji odpadów innych niż niebezpieczne, które nie nadają się do recyklingu i posiadają określoną charakterystykę, i które są dalej określone w oparciu o ocenę, o której mowa w lit. c);

operator może udowodnić na podstawie informacji dotyczących jakości danych odpadów oraz monitorowania emisji że emisje są w każdych warunkach znacząco niższe od dopuszczalnych wielkości emisji dla metali ciężkich, dioksyn i furanów;

2.7.

Wyniki pomiarów są normalizowane przy wykorzystaniu standardowych stężeń tlenu określonych w części 3 lub obliczonych zgodnie z częścią 4 i z zastosowaniem wzoru podanego w części 7.

Kiedy odpady są spalane lub współspalane w powietrzu wzbogacanym tlenem, wyniki pomiarów mogą być normalizowane w zawartości tlenu przewidzianej przez właściwy organ w sposób odzwierciedlający szczególne okoliczności w indywidualnym przypadku.

Jeśli emisje substancji zanieczyszczających są zmniejszone przez oczyszczanie gazów odlotowych w spalarni odpadów lub współspalarni odpadów przetwarzającej odpady niebezpieczne, normalizacja w odniesieniu do zawartości tlenu, przewidziana w akapicie pierwszym, jest wykonywana tylko wtedy, gdy zawartość tlenu mierzona w tym samym okresie jak dla danej substancji zanieczyszczającej przekracza odpowiednią standardową zawartość tlenu.

3. Pomiary związane z substancjami zanieczyszczającymi wodę

3.1.

W punkcie zrzutu ścieków przeprowadzane są następujące pomiary:

ciągłe pomiary odczynu pH, temperatury i przepływu;

wyrywkowe dzienne pomiary próbki całkowitej ilości cząstek zawieszonych lub pomiary reprezentatywnej próbki, proporcjonalnej do przepływu ścieków; w okresie 24 godzin

co najmniej raz na miesiąc pomiary reprezentatywnej próbki zrzutu, proporcjonalnej do przepływu ścieków w okresie 24 godzin w odniesieniu do Hg, Cd, TI, As, Pb, Cr, Cu, Ni i Zn;

pomiary dioksyn i furanów co najmniej co sześć miesięcy; jednak w ciągu pierwszych 12 miesięcy eksploatacji wykonuje się co najmniej jeden pomiar co trzy miesiące.

3.2.

W przypadku gdy ścieki z oczyszczania gazów odlotowych są oczyszczane na miejscu, zbiorczo z innymi źródłami ścieków na miejscu, operator dokonuje pomiarów:

w strumieniu ścieków z procesów oczyszczania gazów odlotowych przed ich wprowadzeniem do zbiorczego urządzenia oczyszczającego ścieki;

w strumieniu/strumieniach innych ścieków przed ich wprowadzeniem do zbiorczego urządzenia oczyszczającego ścieki;

w punkcie końcowego zrzucenia ścieków, po oczyszczeniu, ze spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.

CZĘŚĆ 7

Wzór do obliczania stężenia emisji przy standardowym procentowym stężeniu tlenu

obliczone stężenie emisji przy standardowym procentowym stężeniu tlenu

zmierzone stężenie emisji

standardowe stężenie tlenu

zmierzone stężenie tlenu

CZĘŚĆ 8

Ocena zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji

1. Dopuszczalne wielkości emisji do powietrza

1.1.

Dopuszczalne wielkości emisji do powietrza uznaje się za przestrzegane, jeśli:

żadna ze średnich wartości dziennych nie przekracza którejkolwiek z dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w części 3 pkt 1.1 lub w części 4 lub obliczonej zgodnie z częścią 4;

żadna ze średnich wartości półgodzinnych nie przekracza którejkolwiek z dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w kolumnie A tabeli w części 3 pkt 1.2 lub, w stosownych przypadkach, 97 % średnich wartości półgodzinnych w okresie roku nie przekracza jakichkolwiek dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w kolumnie B tabeli w części 3 pkt 1.2;

żadna ze średnich wartości w okresie pobierania próbek określonych dla metali ciężkich, dioksyn i furanów nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w części 3 pkt 1.3 i 1.4 lub w części 4 lub obliczonych zgodnie z częścią 4;

w odniesieniu do tlenku węgla (CO):

(i)

w przypadku spalarni odpadów:

—

co najmniej 97 % średnich wartości dziennych w okresie roku nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w części 3 pkt 1.5 lit. a); oraz

—

co najmniej 95 % wszystkich średnich wartości 10-minutowych pobranych w dowolnym okresie 24 godzin lub wszystkich średnich wartości półgodzinnych pobranych w tym samym okresie nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w części 3 pkt 1.5 lit. b) i c); w przypadku spalarni odpadów, w których temperatura gazu powstałego na skutek procesu spalania wynosi co najmniej 1 100 °C przez co najmniej dwie sekundy, państwa członkowskie mogą zastosować okres siedmiodniowy dla dokonania oceny średnich wartości 10-minutowych;

(ii)

w przypadku współspalarni odpadów: spełnione są przepisy części 4.

1.2.

Średnie wartości półgodzinne i średnie 10-minutowe są określane w czasie efektywnej eksploatacji (z wyłączeniem czasu rozruchu i wyłączenia, kiedy nie są spalane żadne odpady) z wartości zmierzonych, po odjęciu wartości przedziału ufności określonego w części 6 pkt 1.3. Średnie wartości dzienne są ustalane na podstawie tych zatwierdzonych wartości średnich.

W celu uzyskania ważnej średniej wartości dziennej, w jakimkolwiek dniu nie można odrzucić więcej niż pięciu średnich wartości półgodzinnych z powodu awarii lub konserwacji systemu pomiarów ciągłych. Nie można odrzucić więcej niż dziesięciu średnich wartości dziennych z powodu awarii lub konserwacji systemu pomiarów ciągłych.

1.3.	Średnie wartości w okresie pobierania próbek oraz średnie wartości w przypadku pomiarów okresowych HF, HCl i SO2 są ustalane zgodnie z wymogami art. 45 ust. 1 lit. e) i art. 48 ust. 3 oraz części 6 pkt 1.

2. Dopuszczalne wielkości emisji do wody.

Uznaje się, że dopuszczalne wielkości emisji do wody są przestrzegane, jeśli:

dla stałych zawiesin ogółem, 95 % i 100 % zmierzonych wartości nie przekracza odpowiednich dopuszczalnych wielkości emisji określonych w części 5;

dla metali ciężkich (Hg, Cd, TI, As, Pb, Cr, Cu, Ni i Zn) nie więcej niż jeden pomiar na rok przewyższa dopuszczalne wielkości emisji ustalone w części 5; lub jeśli państwo członkowskie przewiduje więcej niż 20 próbek na rok, nie więcej niż 5 % tych próbek przekracza dopuszczalne wielkości emisji określone w części 5;

dla dioksyn i furanów, wyniki pomiarów nie przekraczają dopuszczalnych wielkości emisji określonych w części 5;

ZAŁĄCZNIK VII Przepisy techniczne dotyczące instalacji i czynności z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych

ZAŁĄCZNIK VII

Przepisy techniczne dotyczące instalacji i czynności z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych

CZĘŚĆ 1

Czynności

1.	Jeśli nie wskazano inaczej, w każdym z poniższych punktów czynność obejmuje czyszczenie wyposażenia, lecz nie obejmuje czyszczenia produktów.

2.	Nakładanie spoiwa Każda czynność, w toku której spoiwo nakłada się na powierzchnię, z wyjątkiem nakładania spoiwa i laminowania związanego z działalnością drukarską.

Czynność powlekania

Każda czynność, w toku której następuje jednorazowe lub wielokrotne nałożenie ciągłej warstwy powłoki na:

jakikolwiek z następujących pojazdów:

(i)

nowe samochody, określone w dyrektywie 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów ( 26 ) jako pojazdy kategorii M1, a także kategorii N1, w takim stopniu, w jakim są pokrywane przy użyciu tego samego urządzenia co pojazdy kategorii M1;

(ii)

kabiny samochodów ciężarowych, przeznaczone na pomieszczenie kierowcy oraz wszelkie inne pomieszczenia zintegrowane przeznaczone na wyposażenie techniczne w pojazdach kategorii N2 i N3 w dyrektywie 2007/46/WE;

(iii)

samochody dostawcze i samochody ciężarowe określone w dyrektywie 2007/46/WE jako pojazdy kategorii N1, N2 i N3, lecz z wyłączeniem kabin samochodów ciężarowych;

(iv)

autobusy, określone w dyrektywie 2007/46/WE jako pojazdy kategorii M2 i M3;

(v)

przyczepy, określone w dyrektywie 2007/46/WE w kategoriach O1, O2, O3 i O4;

powierzchnie metalowe i z tworzyw sztucznych, w tym powierzchnie samolotów, statków, pociągów itp.;

powierzchnie drewniane;

tkaniny, włókna, powierzchnie foliowe i papierowe;

skórę.

Czynność powlekania nie obejmuje operacji powlekania podłoża metalem technikami natrysku elektroforetycznego i chemicznego. Jeżeli czynność powlekania obejmuje etap, w toku którego dowolną techniką drukuje się ten sam przedmiot, ową czynność nadruku traktuje się jako część czynności powlekania. Jednakże czynności drukarskie dokonywane jako czynności odrębne nie są włączone, lecz mogą być objęte zakresem rozdziału V niniejszej dyrektywy, jeśli czynność drukarska podlega jej zakresowi.

4.	Powlekanie zwojów Każda czynność, w której w zwojach: stal, stal nierdzewna, stal powlekana, stopy miedzi lub taśmę aluminiową powleka się w procesie ciągłym powłoką foliową lub laminowaną.

5.	Czyszczenie na sucho Każda czynność przemysłowa lub handlowa, stosująca lotne związki organiczne w urządzeniu do czyszczenia odzieży, mebli i podobnych dóbr konsumpcyjnych, z wyjątkiem ręcznego usuwania brudu i plam w przemyśle tekstylnym i odzieżowym.

6.	Produkcja obuwia Każda czynność, w której wytwarza się kompletne obuwie lub jego części.

Produkcja mieszanin powlekających, lakierów, farb drukarskich i klejów

Wytwarzanie powyższych produktów końcowych, a także produktów pośrednich wytwarzanych w tym samym miejscu, drogą mieszania pigmentów, żywic i materiałów adhezyjnych z rozpuszczalnikiem organicznym lub z innym nośnikiem, w tym dyspersja i dyspersja wstępna, regulacja lepkości i zabarwienia oraz operacje napełniania pojemników produktem końcowym.

8.	Wytwarzanie produktów farmaceutycznych Synteza chemiczna, fermentacja, ekstrakcja, formowanie i wykańczanie artykułów farmaceutycznych oraz jeśli dokonywane w tym samym miejscu, wytwarzanie produktów pośrednich.

Drukarstwo

Każda czynność reprodukowania tekstu lub obrazów, w której, z zastosowaniem nośnika obrazu, przenosi się farbę drukarską na powierzchnie dowolnego rodzaju. Obejmuje ona również związane z tym techniki lakierowania, powlekania i laminowania. Jednakże rozdziałowi V podlegają tylko następujące procesy składowe:

fleksografia – rodzaj czynności drukarskiej stosującej nośnik obrazu z gumy lub z elastycznych fotopolimerów, na których powierzchnie drukujące znajdują się powyżej powierzchni niedrukujących, z zastosowaniem ciekłych farb drukarskich schnących poprzez odparowanie;

gorący offset rolowy – rolowa czynność drukarska stosująca nośnik obrazu, na którym powierzchnie drukujące i niedrukujące znajdują się w tej samej płaszczyźnie, przy czym materiał, na który nanosi się druk, jest podawany do maszyny z roli, w odróżnieniu od odrębnych arkuszy. Powierzchnia niedrukująca jest tak przygotowana, aby przyjmować wodę, a tym samym odrzucić farbę drukarską. Powierzchnia drukująca jest tak przygotowana, aby przyjmować i przenosić tusz na powierzchnię, która ma być zadrukowana. Odparowanie następuje w piecu, w którym gorące powietrze jest używane do podgrzewania nadrukowanego materiału;

laminowanie związane z czynnością drukarską – sklejanie razem dwóch lub większej liczby elastycznych materiałów w celu utworzenia laminatu;

rotograwiura publikacyjna – czynność drukarska stosująca rotograwiurę do drukowania na papierze, np. czasopism, broszur, katalogów lub podobnych produktów z zastosowaniem farb drukarskich na bazie toluenu;

rotograwiura – czynność drukarska stosująca cylindryczny nośnik obrazu, na którym powierzchnie drukujące znajdują się poniżej powierzchni niedrukujących, z zastosowaniem ciekłych farb drukarskich schnących poprzez odparowanie. Wgłębienia są wypełnione farbą drukarską, zaś jej nadmiar jest zbierany z powierzchni niedrukujących, zanim powierzchnia, która ma być zadrukowana, zetknie się z walcem i zbierze farbę z wgłębień;

sitodruk rotacyjny – rolowa czynność drukarska, w której farba drukarska jest nakładana na powierzchnię przeznaczoną do zadrukowania sposobem przetłaczania przez porowaty nośnik obrazu, w którym powierzchnie drukujące są otwarte, zaś powierzchnie niedrukujące są zaślepione przy użyciu ciekłej farby drukarskiej, która schnie tylko poprzez odparowanie. Materiał, na który nanosi się druk, jest podawany do maszyny z roli, w odróżnieniu od odrębnych arkuszy;

lakierowanie – czynność, za pomocą której nakłada się lakier lub spoiwo na materiał elastyczny do celów dalszego uszczelnienia materiału stanowiącego opakowanie.

10.	Przeróbka gumy Każda czynność polegająca na sporządzaniu mieszanek, mieszaniu, mieleniu, kalandrowaniu, wytłaczaniu i wulkanizacji gumy naturalnej lub sztucznej oraz obejmująca inne operacje pomocnicze przekształcania gumy naturalnej lub sztucznej w produkt gotowy.

11.

Czyszczenie powierzchni

Każda czynność, z wyjątkiem czyszczenia na sucho, polegająca na stosowaniu rozpuszczalników organicznych w celu usunięcia zanieczyszczeń z powierzchni materiału, łącznie z odtłuszczaniem. Czynność czyszczenia, na którą składa się więcej niż jedna operacja, przed jakimkolwiek innym rodzajem działalności lub po nim, jest traktowana jako jedna czynność czyszczenia powierzchni. Czynność ta nie dotyczy czyszczenia wyposażenia, lecz czyszczenia powierzchni produktów.

12.

Wytłaczanie oleju roślinnego lub tłuszczu zwierzęcego oraz rafinowanie oleju roślinnego

Są to rodzaje działalności polegającej na wytłaczaniu oleju roślinnego z nasion oraz innych surowców roślinnych, przetwarzaniu suchych pozostałości w celu wytworzenia pasz zwierzęcych, oczyszczeniu tłuszczów i olejów roślinnych otrzymanych z nasion, substancji roślinnych lub surowców zwierzęcych.

13.

Powtórna obróbka wykańczająca pojazdów

Każda przemysłowa lub handlowa czynność powlekania oraz związane z tym czynności odtłuszczania, w tym:

pierwotne powlekanie pojazdów drogowych określonych w dyrektywie 2007/46/WE lub ich części materiałami typu wykończeniowego, wykonywane na zewnątrz oryginalnej linii produkcyjnej;

powlekanie przyczep (w tym naczep) (kategoria O w dyrektywie 2007/46/WE).

14.	Powlekanie drutu nawojowego Każda czynność powlekania przewodników metalicznych stosowanych do nawijania cewek w transformatorach i silnikach itp.

15.	Impregnowanie drewna Każda czynność polegająca na wprowadzaniu środka konserwującego do drewna.

16.	Laminowanie drewna i tworzyw sztucznych Każda czynność polegająca na sklejaniu drewna lub tworzywa sztucznego w celu wyprodukowania laminatów.

CZĘŚĆ 2

Wartości progowe i dopuszczalne wielkości emisji

Dopuszczalne wielkości emisji w gazach odlotowych oblicza się w temperaturze 273,15 K i pod ciśnieniem 101,3 kPa.

	Czynność (próg zużycia rozpuszczalnika w tonach na rok)	Wartości progowe (próg zużycia rozpuszczalnika w tonach na rok)	Dopuszczalne wielkości emisji w gazach odlotowych (mg C/Nm3)	Dopuszczalne wielkości emisji ulotnych (procent wkładu rozpuszczalnika)		Całkowita dopuszczalna wielkość emisji		Przepisy szczególne
	Czynność (próg zużycia rozpuszczalnika w tonach na rok)			Nowe instalacje	Istniejące instalacje	Nowe instalacje	Istniejące instalacje	Przepisy szczególne
1	Gorący offset rolowy (> 15)	15—25 > 25	100 20	30 (1) 30 (1)				(1) Pozostałości rozpuszczalnika w wykończonym produkcie nie traktuje się jako emisji ulotnych.
2	Rotograwiura publikacyjna (> 25)		75	10	15
3	Inne maszyny rotograwiurowe, fleksograficzne, sitodruku rotacyjnego, laminujące lub lakiernicze (> 15) sitodruku rotacyjnego na tkaninie i/lub tekturze (> 30)	15—25 > 25 > 30 (1)	100 100 100	25 20 20				(1) Próg dla drukowania techniką sitodruku rotacyjnego na tkaninach i kartonie.
4	Czyszczenie powierzchni z zastosowaniem związków wyszczególnionych w art. 59 ust. 5 (> 1)	1—5 > 5	20 (1) 20 (1)	15 10				(1) Wielkość dopuszczalna dotyczy masy związków w mg/Nm3, zaś nie dotyczy węgla całkowitego.
5	Inne rodzaje czyszczenia powierzchni (> 2)	2—10 > 10	75 (1) 75 (1)	20 (1) 15 (1)				(1) Instalacje, w przypadku których wykaże się właściwemu organowi, że przeciętna zawartość rozpuszczalnika organicznego całego zużytego materiału czyszczącego nie przekracza (wagowo) 30 %, są wyłączone spod stosowania tych wartości.
6	Pokrywanie pojazdów (< 15) i powtórna obróbka wykańczająca pojazdów	> 0,5	50 (1)	25				(1) Należy wykazać zgodność z częścią 8 pkt 2 w oparciu o 15-minutowe pomiary średnie.
7	Powlekanie zwojów (> 25)		50 (1)	5	10			(1) W przypadku instalacji, które stosują techniki pozwalające na wtórne wykorzystanie odzyskanych rozpuszczalników, dopuszczalna wielkość emisji wynosi 150.
8	Inne powlekanie, w tym powlekanie metalu, tworzyw sztucznych, tkanin (5) włókien, folii i papieru (> 5)	5—15 > 15	100 (1) (4) 50/75 (2) (3) (4)	25 (4) 20 (4)				(1) Dopuszczalną wielkość emisji stosuje się do nakładania powłok i procesów suszenia prowadzonych w warunkach ograniczonych. (2) Pierwszą dopuszczalną wielkość emisji stosuje się do procesów suszenia, drugą – do procesów nakładania powłok.
								(3) W przypadku instalacji do powlekania tkanin, które stosują techniki pozwalające na wtórne wykorzystanie odzyskanych rozpuszczalników, dopuszczalna wielkość emisji stosowana do procesów nakładania powłok i suszenia razem wziętych wynosi 150. (4) Czynności powlekania, które nie mogą być przeprowadzane w warunkach ograniczonych (takie jak budowa okrętów, malowanie samolotów) mogą zostać wyłączone spod tych wartości, zgodnie z art. 59 ust. 3. (5) Sitodruk rotacyjny na tkaninach mieści się w czynności nr 3.
9	Powlekanie drutu nawojowego (> 5)					10 g/kg (1) 5 g/kg (2)		(1) Stosuje się do instalacji, w których przeciętna średnica drutu wynosi ≤ 0,1 mm. (2) Stosuje się do wszystkich pozostałych instalacji.
10	Powlekanie powierzchni drewnianych (> 15)	15—25 > 25	100 (1) 50/75 (2)	25 20				(1) Dopuszczalną wielkość emisji stosuje się do nakładania powłok i procesów suszenia prowadzonych w warunkach ograniczonych. (2) Pierwszą wartość stosuje się do procesów suszenia, drugą – do procesów nakładania powłok.
11	Czyszczenie na sucho					20 g/kg (1) (2)		(1) Wyrażone w masie rozpuszczalnika emitowanego na kilogram czystego i suchego produktu. (2) Do tej działalności nie stosuje się dopuszczalnej wielkości emisji z części 4 pkt 2.
12	Impregnowanie drewna (> 25)		100 (1)	45		11 kg/m3		(1) Dopuszczalnej wielkości emisji nie stosuje się do impregnowania kreozotem.
13	Powlekanie skóry (> 10)	10—25 > 25 > 10 (1)				85 g/m2 75 g/m2 150 g/m2		Dopuszczalne wielkości emisji są wyrażone w gramach wyemitowanego rozpuszczalnika na m2 wytworzonego produktu. (1) W przypadku powlekania skóry w meblarstwie i poszczególnych towarach skórzanych, których używa się jako dóbr konsumpcyjnych o niewielkich rozmiarach, jak torby, paski, portfele itp.
14	Produkcja obuwia (> 5)					25 g na parę		Całkowita dopuszczalna wielkość emisji jest wyrażona w gramach wyemitowanego rozpuszczalnika na parę kompletnego wyprodukowanego obuwia.
15	Laminowanie drewna i tworzyw sztucznych (> 5)					30 g/m2
16	Nakładanie spoiwa (> 5)	5—15 > 15	50 (1) 50 (1)	25 20				(1) Jeżeli stosuje się techniki, które pozwalają na wtórne wykorzystanie odzyskanego rozpuszczalnika, dopuszczalna wielkość emisji w gazach odlotowych wynosi 150.
17	Wytwarzanie mieszanin powlekających, lakierów, farb drukarskich i klejów (> 100)	100–1 000 > 1 000	150 150	5 3		5 % wkładu rozpuszczalnika 3 % wkładu rozpuszczalnika		Dopuszczalna wielkość emisji ulotnej nie obejmuje rozpuszczalnika sprzedanego jako część mieszaniny powlekającej w szczelnym pojemniku.
18	Przeróbka gumy (> 15)		20 (1)	25 (2)		25 % wkładu rozpuszczalnika		(1) Jeżeli stosuje się techniki, które pozwalają na wtórne wykorzystanie odzyskanego rozpuszczalnika, dopuszczalna wielkość emisji w gazach odlotowych wynosi 150. (2) Dopuszczalna wielkość emisji ulotnej nie obejmuje rozpuszczalnika sprzedanego jako część produktów lub mieszanin w szczelnym pojemniku.
19	Wytłaczanie oleju roślinnego lub tłuszczu zwierzęcego oraz rafinowanie oleju roślinnego (> 10)					Tłuszcz zwierzęcy: 1,5 kg/tonę Rycynus: 3 kg/tonę Nasiona rzepaku: 1 kg/tonę Nasiona słonecznika: 1 kg/tonę Soja: (zwykła miazga): 0,8 kg/tonę Soja: (białe łuski): 1,2 kg/tonę Inne nasiona i inna substancja roślinna: 3 kg/tonę (1) 1,5 kg/tonę (2) 4 kg/tonę (3)		(1) Całkowite dopuszczalne wielkości emisji dla instalacji przetwarzających poszczególne partie nasion i innej substancji roślinnej powinny zostać określone przez właściwy organ dla poszczególnych przypadków, z zastosowaniem najlepszych dostępnych technik. (2) Stosuje się do procesów frakcjonowania, z wyłączeniem procesu odgumowania (usuwania gum z olejów). (3) Stosuje się do odgumowania.
20	Wytwarzanie produktów farmaceutycznych (> 50)		20 (1)	5 (2)	15 (2)	5 % wkładu rozpuszczalnika	15 % wkładu rozpuszczalnika	(1) Jeżeli stosuje się techniki pozwalające na wtórne wykorzystanie odzyskanego rozpuszczalnika, dopuszczalna wielkość emisji w gazach odlotowych wynosi 150. (2) Dopuszczalna wielkość emisji ulotnej nie obejmuje rozpuszczalnika sprzedanego jako część produktów lub mieszanin w szczelnym pojemniku.

CZĘŚĆ 3

Dopuszczalne wielkości emisji dla instalacji przemysłu lakiernictwa pojazdów

1.	Całkowite dopuszczalne wielkości emisji wyraża się w gramach wyemitowanego rozpuszczalnika organicznego w stosunku do pola powierzchni produktu wyrażonego w metrach kwadratowych oraz w kilogramach wyemitowanego rozpuszczalnika organicznego w stosunku do nadwozia samochodu.

Pole powierzchni każdego produktu w tabeli w pkt 3 określa się jako pole powierzchni wyliczone z całkowitej powierzchni powleczonej elektroforetycznie i pole powierzchni wszelkich innych części, które mogą być dodane w kolejnych fazach procesu powlekania, a które są pokryte takimi samymi powłokami, jak zastosowane do danego produktu, lub pole powierzchni całkowitej produktu powleczonego w instalacji.

Pole powierzchni powleczonej elektroforetycznie oblicza się według następującego wzoru:

Metodę tę stosuje się również do innych części powlekanych, wykonanych z arkuszy metalu.

W celu obliczenia pola powierzchni pozostałych, dodanych części lub całkowitego pola powierzchni pokrytego w instalacji stosuje się komputerowe wspomaganie projektowania CAD lub inne równoważne metody.

Podane w poniższej tabeli całkowite dopuszczalne wielkości emisji dotyczą wszystkich etapów procesu prowadzonego w tej samej instalacji, od powlekania elektroforetycznego lub wszelkiego innego rodzaju procesu powlekania, aż do końcowego woskowania i polerowania wierzchniej powłoki włącznie, jak również rozpuszczalnika zużytego w czasie czyszczenia wyposażenia produkcyjnego, w tym komór natryskowych oraz innego wyposażenia stałego podczas okresów produkcji lub poza nimi.

Czynność (próg zużycia rozpuszczalnika w tonach na rok)	Próg produkcyjny (dotyczy rocznej produkcji pokrytego produktu)	Całkowita dopuszczalna wielkość emisji
Czynność (próg zużycia rozpuszczalnika w tonach na rok)		Nowe instalacje	Istniejące instalacje
Pokrywanie nowych samochodów (> 15)	> 5 000	45 g/m2 lub 1,3 kg/nadwozie + 33 g/m2	60 g/m2 lub 1,9 kg/nadwozie + 41 g/m2
Pokrywanie nowych samochodów (> 15)	≤ 5 000 konstrukcji skorupowej > 3 500 konstrukcji podwozia	90 g/m2 lub 1,5 kg/nadwozie + 70 g/m2	90 g/m2 lub 1,5 kg/nadwozie + 70 g/m2
		Całkowita dopuszczalna wielkość emisji (g/m2)
Pokrywanie nowych kabin samochodów ciężarowych (> 15)	≤ 5 000	65	85
Pokrywanie nowych kabin samochodów ciężarowych (> 15)	> 5 000	55	75
Pokrywanie nowych samochodów ciężarowych i dostawczych (> 15)	≤ 2 500	90	120
	> 2 500	70	90
Pokrywanie nowych autobusów (> 15)	≤ 2 000	210	290
Pokrywanie nowych autobusów (> 15)	> 2 000	150	225

4.	Instalacje do powlekania pojazdów eksploatowane poniżej progów zużycia rozpuszczalnika podanych w tabeli w pkt 3 spełniają wymagania dla sektora powtórnej obróbki wykańczającej pojazdów określone w części 2.

CZĘŚĆ 4

Dopuszczalne wielkości emisji związane z lotnymi związkami organicznymi posiadającymi określone oznaczenia ryzyka

W przypadku emisji lotnych związków organicznych określonych w art. 58, gdzie masowe natężenie przepływu sumy związków powodujących oznakowanie, o którym mowa w tym artykule, jest większe lub równe 10 g/h, musi być przestrzegana dopuszczalna wielkość emisji 2 mg/Nm3. Dopuszczalna wielkość emisji dotyczy sumy mas poszczególnych związków.

W przypadku emisji chlorowcowanych lotnych związków organicznych, którym zostały przypisane lub które powinny posiadać zwroty określające zagrożenie H341 lub H351, gdzie masowe natężenie przepływu sumy związków powodujących nadanie zwrotu określającego zagrożenie H341 lub H351 jest większe lub równe 100 g/h, musi być przestrzegana dopuszczalna wielkość emisji 20 mg/Nm3. Dopuszczalna wielkość emisji dotyczy sumy mas poszczególnych związków.

CZĘŚĆ 5

Plan redukcji emisji

1.	Operator może korzystać z jakiegokolwiek planu redukcji emisji opracowanego specjalnie dla eksploatowanej przez niego instalacji.

W przypadku stosowania powłok, lakierów, klejów lub farb drukarskich może zostać zastosowany następujący plan. W przypadkach, w których poniższa metoda okaże się nieodpowiednia, właściwy organ może pozwolić operatorowi na zastosowanie jakiegokolwiek alternatywnego planu, prowadzącego do osiągnięcia redukcji emisji równoważnego do tego, które zostałoby osiągnięte przy zastosowaniu dopuszczalnych wielkości emisji z części 2 i 3. Projekt tego planu uwzględnia następujące fakty:

w przypadkach gdy substytuty zawierające niewiele rozpuszczalnika lub niezawierające go wcale znajdują się w fazie opracowania, operatorowi jest przyznawane przedłużenie czasu na wykonanie jego planów redukcji emisji;

punkt odniesienia do redukcji emisji powinien w możliwie najwyższym stopniu odpowiadać emisjom, które nastąpiłyby wówczas, gdyby nie podjęto żadnych działań zmierzających do redukcji.

Poniższy plan stosuje się w przypadku instalacji, dla których można założyć niezmienną, stałą zawartość produktu:

Roczną emisję odniesienia oblicza się w następujący sposób:

(i)

Ustala się całkowitą masę materiałów stałych w ilości zużywanej w ciągu roku powłoki lub farby drukarskiej, lakieru lub kleju. Materiały stałe są to wszystkie materiały w powłokach, farbach drukarskich, lakierach lub klejach, które stają się stałe po wyparowaniu wody lub lotnych związków organicznych.

(ii)

Roczne emisje odniesienia są obliczane poprzez pomnożenie masy ustalonej w ppkt (i) przez właściwy współczynnik wyszczególniony w poniższej tabeli. Właściwy organ może dostosować te współczynniki dla indywidualnych instalacji w celu odzwierciedlenia udokumentowanej, zwiększonej wydajności zużycia materiałów stałych.

Czynność	Mnożnik zastosowania w przypadku lit. a) ppkt (ii)
Druk rotograwiurowy; druk fleksograficzny; laminowania jako część działalności drukarskiej; lakiernictwo jako część działalności drukarskiej; powlekanie drewna; powlekanie tekstyliów, tkaniny, folii lub papieru; nakładanie spoiwa	4
Powlekanie zwojów, powtórna obróbka wykańczająca pojazdów	3
Powłoki w kontakcie z żywnością, powlekanie do celów lotnictwa	2,33
Inne rodzaje powlekania i sitodruk rotacyjny	1,5

Emisja docelowa jest równa rocznej emisji odniesienia pomnożonej przez procent równy:

(i)

(dopuszczalnej wielkości emisji ulotnych + 15) w przypadku instalacji mieszczących się w pozycji 6 i w dolnym paśmie progowym pozycji 8 i 10 części 2;

(ii)

(dopuszczalnej wielkości emisji ulotnych + 5) w przypadku wszystkich pozostałych instalacji.

Zgodność jest osiągnięta, jeżeli faktyczna emisja rozpuszczalnika wyznaczona z planu zagospodarowania rozpuszczalników jest mniejsza lub równa emisji docelowej.

CZĘŚĆ 6

Monitorowanie emisji

1.	Przewody, do których podłączone są urządzenia służące redukcji emisji i które w końcowym punkcie zrzutu emitują więcej niż przeciętnie 10 kg/godz. całkowitego węgla organicznego, są monitorowane w sposób ciągły w celu weryfikacji zgodności.

2.	W pozostałych przypadkach państwa członkowskie zapewniają prowadzenie pomiarów ciągłych lub okresowych. W przypadku pomiarów okresowych są zdejmowane co najmniej trzy wartości pomiarowe podczas każdej czynności pomiarowej.

3.	Pomiary nie są wymagane w przypadku gdy urządzenia służące redukcji emisji typu „końca rury” nie musi spełniać wymogów niniejszej dyrektywy.

CZĘŚĆ 7

Plan zagospodarowania rozpuszczalników

1. Zasady

Plan zagospodarowania rozpuszczalników stosuje się w celu:

weryfikacji zgodności, jak określono w art. 62;

identyfikacji przyszłych opcji redukcji;

umożliwienia dostarczenia społeczeństwu informacji o zużyciu rozpuszczalników, emisji rozpuszczalników i zgodności z wymogami rozdziału V.

2. Definicje

Schemat przeprowadzenia bilansu masy określają następujące definicje:

Wkład rozpuszczalników organicznych (I):

I1	Ilość rozpuszczalników organicznych lub ich ilość w mieszaninach zakupionych, używanych jako wkład do procesu w ramach czasowych, dla których oblicza się bilans masy.

I2	Ilość rozpuszczalników organicznych lub ich ilość w mieszaninach odzyskanych lub ponownie użytych jako wkład rozpuszczalników do procesu. Ponownie wykorzystany rozpuszczalnik zalicza się każdorazowo po jego zużyciu do prowadzenia danej czynności.

Rozpuszczalniki organiczne na wyjściu (O):

O1	Emisje w gazach odlotowych.

O2	Rozpuszczalniki organiczne utracone w wodzie z uwzględnieniem oczyszczania ścieków przy obliczaniu O5.

O3	Ilość rozpuszczalników organicznych, która pozostaje jako zanieczyszczenie lub pozostałość w produktach na wyjściu z procesu.

O4	Niewychwycone emisje rozpuszczalników organicznych do powietrza. Mieści się tu ogólna wentylacja pomieszczeń, z których powietrze zostaje uwolnione do środowiska zewnętrznego przez okna, drzwi, otwory wentylacyjne i podobne otwory.

O5	Rozpuszczalniki organiczne lub związki organiczne utracone w wyniku reakcji chemicznych i fizycznych (w tym te, które zniszczono przez spalenie lub innymi sposobami oczyszczania gazów odlotowych lub ścieków, albo wychwycono, jeżeli nie zostały uwzględnione w obliczeniach O6, O7 lub O8).

O6	Rozpuszczalniki organiczne zawarte w zgromadzonych odpadach.

O7	Rozpuszczalniki organiczne lub rozpuszczalniki organiczne zawarte w mieszaninach, które są sprzedane lub które są przeznaczone do sprzedaży jako produkt mający wartość handlową.

O8	Rozpuszczalniki organiczne zawarte w mieszaninach odzyskanych w celu ich wtórnego wykorzystania, lecz nie jako wkład do procesu, jeżeli nie zostały uwzględnione w obliczeniu O7.

O9	Rozpuszczalniki organiczne uwolnione w inny sposób.

Stosowanie planu zagospodarowania rozpuszczalników do weryfikacji zgodności.

Sposób stosowania planu zagospodarowania rozpuszczalników zależy od szczególnego wymogu, który ma podlegać weryfikacji, jak następuje:

weryfikacja zgodności z planem redukcji emisji określonym w części 5 przy całkowitej dopuszczalnej wartości emisji wyrażonej w emisji rozpuszczalnika na jednostkę produktu, lub w inny sposób określony w częściach 2 i 3;

(i)

w przypadku wszystkich czynności stosujących plan redukcji emisji określony w części 5 plan zagospodarowania rozpuszczalników jest sporządzany corocznie w celu określenia zużycia (C). Zużycie oblicza się według następującego równania:

C = I1 – O8

W celu uzyskania rocznej emisji odniesienia i emisji docelowej wykonuje się także równoległe obliczenie, aby ustalić materiały stałe zużyte do powlekania.

(ii)

w celu dokonania oceny zgodności z całkowitą dopuszczalną wartością emisji wyrażonej w emisji rozpuszczalnika na jednostkę produktu lub w inny sposób określony w częściach 2 i 3, plan zagospodarowania rozpuszczalników jest sporządzany corocznie w celu ustalenia emisji (E). Emisje oblicza się według następującego równania:

E = F + O1

gdzie F jest emisją ulotną określoną w lit. b) ppkt (i). Liczbę określającą wielkość emisji dzieli się następnie przez odnośny parametr produktu.

(iii)

w celu oceny zgodności z wymogami art. 59 ust. 6 lit. b) ppkt (ii) plan zagospodarowania rozpuszczalników jest opracowywany corocznie w celu ustalenia całkowitych emisji z wszystkich rozważanych czynności, a następnie liczbę tę porównuje się z całkowitymi emisjami, które nastąpiłyby wówczas, gdyby wymogi części 2, 3 i 5 zostały spełnione oddzielnie dla każdej czynności.

Ustalenie emisji ulotnych w celu porównania ich z dopuszczalnymi wartościami emisji ulotnych z części 2:

(i)

Emisję ulotną oblicza się według jednego z następujących równań:

F = I1 – O1 – O5 – O6 – O7 – O8

lub

F = O2 + O3 + O4 + O9

F ustala się bądź sposobem bezpośredniego pomiaru tych wielkości bądź równoważną metodą lub obliczeniem, na przykład z zastosowaniem wydajności wychwytu emisji z procesu.

Dopuszczalną wartość emisji ulotnej wyraża się jako część wkładu, który oblicza się według następującego równania:

I = I1 + I2

(ii)

Emisje ulotne ustala się za pomocą krótkiej, lecz wszechstronnej serii pomiarów, która nie musi być przeprowadzana ponownie do czasu zmiany wyposażenia.

CZĘŚĆ 8

Ocena zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji w gazach odlotowych

W przypadku pomiarów ciągłych dopuszczalne wielkości emisji są traktowane jako zgodne, jeżeli:

żadna ze średnich arytmetycznych ze wszystkich ważnych odczytów zdjętych podczas dowolnego okresu 24 godzin eksploatacji instalacji lub wykonywania działalności z wyjątkiem operacji rozruchu i wyłączenia oraz konserwacji wyposażenia nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji;

żadna ze średnich jednogodzinnych nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji o więcej niż współczynnik 1,5.

W przypadku pomiarów okresowych dopuszczalne wielkości emisji są traktowane jako zgodne, jeżeli w jednej czynności monitorowania:

średnia ze wszystkich odczytów nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji;

żadna ze średnich jednogodzinnych nie przekracza dopuszczalnej wielkości emisji o więcej niż współczynnik 1,5.

3.	Zgodność z przepisami części 4 jest weryfikowana na podstawie sumy stężeń masowych indywidualnych lotnych związków organicznych. W pozostałych przypadkach zgodność jest weryfikowana na podstawie całkowitej masy wyemitowanego węgla organicznego, o ile część 2 nie stanowi inaczej.

4.	W przypadkach technicznie uzasadnionych można dodawać pewne objętości gazu do gazów odlotowych do celów chłodzenia lub rozcieńczania, lecz nie uwzględnia się ich przy oznaczaniu stężeń masowych substancji zanieczyszczającej w gazach odlotowych.

ZAŁĄCZNIK VIII Przepisy techniczne dotyczące instalacji produkujących dwutlenek tytanu

ZAŁĄCZNIK VIII

Przepisy techniczne dotyczące instalacji produkujących dwutlenek tytanu

CZĘŚĆ 1

Dopuszczalne wielkości emisji do wody

1.	W przypadku instalacji stosujących proces siarkowania (jako średnia roczna): 550 kg siarczanu na tonę produkowanego dwutlenku tytanu

W przypadku instalacji stosujących proces chlorowania jako średnia roczna:

130 kg chlorku na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu przy stosowaniu obojętnego rutylu,

228 kg chlorku na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu przy stosowaniu syntetycznego rutylu,

330 kg chlorku na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu przy stosowaniu żużlu. Instalacje dokonujące zrzutów do wody słonej (rejony przyujściowe, morze przybrzeżne i otwarte) mogą podlegać dopuszczalnej wielkości emisji 450 kg chlorku na tonę dwutlenku tytanu wyprodukowanego przy użyciu żużlu.

3.	W przypadku instalacji stosujących proces chlorowania i więcej niż jeden typ rudy dopuszczalne wielkości emisji określone w pkt 2 powinny być proporcjonalne do ilości stosowanych rud.

CZĘŚĆ 2

Dopuszczalne wielkości emisji do powietrza

1.	Dopuszczalne wielkości emisji wyrażone jako stężenie w masie na metr sześcienny (Nm3) oblicza się w temperaturze 273,15 K i pod ciśnieniem 101,3 kPa.

2.	W odniesieniu do pyłów: 50 mg/Nm3 jako średnia godzinna z głównych źródeł i 150 mg/Nm3 jako średnia godzinna z innych źródeł;

W odniesieniu do dogazowego dwutlenku i tritlenku siarki uwalnianych w trakcie trawienia i kalcynacji, włącznie z kropelkami kwasu, obliczanego jako równoważnik SO2:

6 kg na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu jako średnia roczna;

500 mg/Nm3 jako średnia godzinna dla zakładów koncentracji odpadów kwasów;

4.	W odniesieniu do chloru w przypadku instalacji stosujących proces chlorowania: a) 5 mg/Nm3 jako średnia dzienna; b) 40 mg/Nm3 w dowolnym czasie.

CZĘŚĆ 3

Monitorowanie emisji

Monitorowanie emisji do powietrza obejmuje co najmniej ciągłe monitorowanie:

gazowego dwutlenku i tritlenku siarki uwalnianych w trakcie trawienia i kalcynacji z zakładów koncentracji odpadów kwasów w instalacjach stosujących proces siarkowania;

chloru z głównych źródeł w instalacjach stosujących proces chlorowania;

pyłu z głównych źródeł.

ZAŁĄCZNIK IX

CZĘŚĆ A

Uchylone dyrektywy wraz z ich kolejnymi zmianami

(o których mowa w art. 81)

Dyrektywa Rady 78/176/EWG (Dz.U. L 54 z 25.2.1978, s. 19.)
Dyrektywa Rady 83/29/EWG (Dz.U. L 32 z 3.2.1983, s. 28.)
Dyrektywa Rady 91/692/EWG (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, s. 48.)	tylko załącznik I lit. b)
Dyrektywa Rady 82/883/EWG (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 1.)
Akt przystąpienia z 1985 r.	tylko załącznik I, pkt X.1 lit. o)
Akt przystąpienia z 1994 r.	tylko załącznik I, pkt VIII.A.6
Rozporządzenie Rady (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, s. 36)	tylko załącznik III pkt 34
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 219/2009 (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 109)	tylko załącznik, pkt 3.1
Dyrektywa Rady 92/112/EWG (Dz.U. L 409 z 31.12.1992, s. 11.)
Dyrektywa Rady 1999/13/EWG (Dz.U. L 85 z 29.3.1999, s. 1.)
Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1.)	tylko załącznik I pkt 17
Dyrektywa 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 87.)	tylko art. 13 ust. 1
Dyrektywa 2008/112/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 68)	tylko art. 3
Dyrektywa 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 91.)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1137/2008 (Dz.U. L 311 z 21.11.2008, s. 1)	tylko załącznik, pkt 4.8
Dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 309 z 27.11.2001, s. 1.)
Dyrektywa Rady 2006/105/EWG (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 368.)	tylko załącznik część B pkt 2
Dyrektywa 2009/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 114)	tylko art. 33
Dyrektywa 2008/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 24 z 29.1.2008, s. 8)
Dyrektywa 2009/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 114)	tylko art. 37

CZĘŚĆ B

Wykaz terminów transpozycji do prawa krajowego i rozpoczęcia stosowania

(o których mowa w art. 81)

Dyrektywa	Termin transpozycji	Data rozpoczęcia stosowania
78/176/EWG	25 lutego 1979 r.
82/883/EWG	31 grudnia 1984 r.
92/112/EWG	15 czerwca 1993 r.
1999/13/WE	z dnia 1 kwietnia 2001 r.
2000/76/WE	z dnia 28 grudnia 2000 r.	z dnia 28 grudnia 2002 r. z dnia 28 grudnia 2005 r.
2001/80/WE	z dnia 27 listopada 2002 r.	z dnia 27 listopada 2004 r.
2003/35/WE	z dnia 25 czerwca 2005 r.
2003/87/WE	z dnia 31 grudnia 2003 r.
2008/1/WE	30 października 1999 r. (1)	30 października 1999 r. z dnia 30 października 2007 r.
(1) Dyrektywa 2008/1/WE jest ujednoliconą wersją dyrektywy Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (Dz.U. L 257 z 10.10.1996, s. 26), a terminy transpozycji i rozpoczęcia stosowania nadal obowiązują.

ZAŁĄCZNIK X Tabela korelacji

ZAŁĄCZNIK X

Tabela korelacji

Dyrektywa 78/176/EWG	Dyrektywa 82/883/EWG	Dyrektywa 92/112/EWG	Dyrektywa 2008/1/WE	Dyrektywa 1999/13/WE	Dyrektywa 2000/76/WE	Dyrektywa 2001/80/WE	Niniejsza dyrektywa
art. 1 ust. 1	art. 1	art. 1					art. 66
—	—	—	—	—	—	—	art. 2
art. 1 ust. 2 lit. a)			art. 2 ust. 2				art. 3 pkt 2
art. 1 ust. 2 lit. b)					art. 3 ust. 1		art. 3 pkt 37
art. 1 ust. 2 lit. c), d) i e)							—
—	—	—	—	—	—	—	art.66
art. 2							art. 67
art. 3							art. 11 lit. d) i e)
art. 4			art. 4	art. 3 słowa wstępne i ust. 1	art. 4 ust. 1		art. 4 ust. 1 akapit pierwszy
art. 5							art. 11 lit. d) i e)
art. 6							art. 11 lit. d) i e)
art. 7 ust. 1		—					art. 70 ust. 1 i art. 70 ust. 2 zdanie pierwsze
art. 7 ust. 2 i 3							—
—	—	—	—	—	—	—	art. 70 ust. 2 zdanie drugie i art. 70 ust. 3
art. 8 ust. 1							—
art. 8 ust. 2							art. 26 ust. 1 akapit drugi
art. 9							—
art. 10							—
art. 11							art. 12
art. 12							—
art. 13 ust. 1			art. 17 ust. 1 akapit pierwszy i art. 17 ust. 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze	art. 11 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 11 ust. 2			art. 72 ust. 1 zdanie pierwsze
—	—	—	—	—	—	—	art. 72 ust. 1 zdanie drugie
art. 13 ust. 2, 3 i 4							—
art. 14							—
art. 15	art. 14	art. 12	art. 21	art. 15	art. 21	art. 18 ust. 1 i 3	art. 80
art. 16	art. 15	art. 13	art. 23	art. 17	art. 23	art. 20	art. 84
załącznik I							—
załącznik II sekcja A słowa wstępne i pkt 1							—
załącznik II sekcja A pkt 2							—
załącznik II sekcja B							—
	art. 2						—
	art. 3						—
	art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 akapit pierwszy						—
	art. 4 ust. 2 akapit drugi						—
	art. 4 ust. 3 i 4						—
	art. 5						—
	art. 6						—
	art. 7						—
	art. 8						—
	art. 9						—
	art. 10						—
	art. 11 ust. 1			art. 13 ust. 1	art. 17 ust. 1		art. 75 ust. 1
—	—	—	—	—	—	—	art. 75 ust. 2
	art. 11 ust. 2				art. 17 ust. 2		—
	art. 11 ust. 3						—
	art. 12						—
	art. 13						—
	załącznik I						—
	załącznik II						—
	załącznik III						—
	załącznik IV						—
	załącznik V						—
		art. 2 ust. 1 słowa wstępne					—
		art. 2 ust. 1 lit. a) słowa wstępne					—
		art. 2 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze					art. 67 lit. a)
		art. 2 ust. 1 lit. a) tiret drugie					art. 67 lit. b)
		art. 2 ust. 1 lit. a) tiret trzecie i art. 2 ust. 1 lit. b) tiret trzecie					art. 67 lit. d)
		art. 2 ust. 1 lit. a) tiret czwarte, piąte, szóste i siódme					—
		art. 2 ust. 1 lit. b) słowa wstępne i tiret pierwsze, czwarte, piąte, szóste i siódme					—
		art. 2 ust. 1 lit. b) tiret drugie					art. 67 lit. c)
		art. 2 ust. 1 lit. c)					—
		art. 2 ust. 2					—
		art. 3					art. 67
		art. 4					art. 67
		art. 5					—
		art. 6 akapit pierwszy słowa wstępne					art. 68
		art. 6 akapit pierwszy lit. a)					załącznik VIII część 1 pkt 1
		art. 6 akapit pierwszy lit. b)					załącznik VIII część 1 pkt 2
		art. 6 akapit drugi					załącznik VIII część 1 pkt 3
		art. 7					—
		art. 8					—
		art. 9 ust. 1 słowa wstępne					art. 69 ust. 2
		art. 9 ust. 1 lit. a) słowa wstępne					—
		art. 9 ust. 1 lit. a) ppkt (i)					załącznik VIII część 2 pkt 2
		art. 9 ust. 1 lit. a) ppkt (ii)					załącznik VIII część 2 pkt 3 słowa wstępne i pkt 3 lit. a)
		art. 9 ust. 1 lit. a) ppkt (iii)					art. 69 ust. 1
		art. 9 ust. 1 lit. a) ppkt (iv)					załącznik VIII część 2 pkt 3 lit. b)
		art. 9 ust. 1 lit. a) ppkt (v)					—
		art. 9 ust. 1 lit. b)					załącznik VIII część 2 pkt 4
		art. 9 ust. 2 i 3					—
		art. 11					art. 11 lit. d) i e)
		załącznik					—
			art. 1				art.1
			art. 2 słowa wstępne				art. 3 słowa wstępne
			art. 2 ust. 1	art. 2 ust. 14			art. 3 ust. 1
			art. 2 ust. 3	art. 2 ust. 1			art. 3 ust. 3
			art. 2 ust. 4				—
			art. 2 ust. 5	art. 2 ust. 9	art. 3 ust. 8	art. 2 ust. 1	art. 3 ust. 4
			art. 2 ust. 6 zdanie pierwsze	art. 2 ust. 13	art. 3 ust. 9	art. 2 ust. 3 część pierwsza	art. 3 ust. 5
			art. 2 ust. 6 zdanie drugie				art. 15 ust. 1
			art. 2 ust. 7				art. 3 ust. 6
			art. 2 ust. 8	art. 2 ust. 5			art. 71
			art. 2 ust. 9 zdanie pierwsze	art. 2 ust. 7	art. 3 ust. 12		art. 3 ust. 7
			art. 2 ust. 9 zdanie drugie				art. 4 ust. 2 akapit pierwszy
—	—	—	—	—	—	—	art. 4 ust. 2 akapit drugi
—	—	—	—	—	—	—	art. 4 ust. 3
			art. 2 ust. 10				—
—	—	—	—	—	—	—	art. 3 ust. 8
			art. 2 ust. 11 lit. b) zdanie pierwsze				art. 3 ust. 9
			art. 2 ust. 11 lit. b) zdanie drugie				art. 20 ust. 3
			art. 2 ust. 12 akapit pierwszy i załącznik IV słowa wstępne				art. 3 ust. 10
			art. 2 ust. 12 akapit drugi				art. 14 ust. 5 lit. a) i art. 14 ust. 6
			art. 2 ust. 13	art. 2 ust. 6	art. 3 ust. 11	art. 2 ust. 5	art. 3 pkt 15
			art. 2 ust. 14				art. 3 pkt 16
			art. 2 ust. 15				art. 3 pkt 17
—	—	—	—	—	—	—	art. 3 pkt 11–14, 18–23, 26–30 i 34–36
			art. 3 ust. 1 słowa wstępne				art. 11 słowa wstępne
			art. 3 ust. 1 lit. a)				art. 11 lit. a) i b)
			art. 3 ust. 1 lit. b)				art. 11 lit. c)
			art. 3 ust. 1 lit. c)				art. 11 lit. d) i e)
			art. 3 ust. 1 lit. d)				art. 11 lit. f)
			art. 3 ust. 1 lit. e)				art. 11 lit. g)
			art. 3 ust. 1 lit. f)				art. 11 lit. h)
			art. 3 ust. 2				—
			art. 5 ust. 1				—
			art. 5 ust. 2				art. 80 ust. 1 akapit drugi
			art. 6 ust. 1 słowa wstępne				art. 12 ust. 1 akapit pierwszy słowa wstępne
			art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a)–d)				art. 12 ust. 1 akapit pierwszy lit. a)–d)
—	—	—	—	—	—	—	art. 12 ust. 1 akapit pierwszy lit. e)
			art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. e)				art. 12 ust. 1 akapit pierwszy lit. f)
			art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. f)				art. 12 ust. 1 akapit pierwszy lit. g)
			art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. g)				art. 12 ust. 1 akapit pierwszy lit. h)
			art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. h)				art. 12 ust. 1 lit. i)
			art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. i)				art. 12 ust. 1 lit. j)
			art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. j)				art. 12 ust. 1 akapit pierwszy lit. k)
			art. 6 ust. 1 akapit drugi				art. 12 ust. 1 akapit drugi
			art. 6 ust. 2				art. 12 ust. 2
			art. 7				art. 5 ust. 2
			art. 8 akapit pierwszy		art. 4 ust. 3		art. 5 ust. 1
			art. 8 akapit drugi				—
			art. 9 ust. 1 pierwsza część zdania				art. 14 ust. 1 akapit pierwszy
			art. 9 ust. 1 druga część zdania				—
			art. 9 ust. 2				art. 5 ust. 3
			art. 9 ust. 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze i drugie				art. 14 ust. 1 akapit drugi słowa wstępne oraz lit. a) i b)
			art. 9 ust. 3 akapit pierwszy zdanie trzecie				art. 14 ust. 2
—	—	—	—	—	—	—	art. 14 ust. 3, 4 i 7
—	—	—	—	—	—	—	art. 14 ust. 5 słowa wstępne i akapit pierwszy lit. b) oraz art. 14 ust. 5 akapit drugi
			art. 9 ust. 3 akapit drugi				—
			art. 9 ust. 3 akapit trzeci				art. 9 ust. 1
			art. 9 ust. 3 akapit czwarty				art. 9 ust. 2
			art. 9 ust. 3 akapit piąty				art. 9 ust. 3
			art. 9 ust. 3 akapit szósty				art. 9 ust. 4
—	—	—	—	—	—	—	art. 10
			art. 9 ust. 4 pierwsza część zdania pierwszego				art. 15 ust. 2
			art. 9 ust. 4 druga część zdania pierwszego				art. 15 ust. 4 akapit pierwszy
—	—	—	—	—	—	—	art. 15 ust. 4 akapity drugi do piątego oraz art. 15 ust. 5
			art. 9 ust. 4 zdanie drugie				art. 14 ust. 1 akapit drugi lit. g)
—	—	—	—	—	—	—	art. 14 ust. 1 akapit drugi lit. h)
—	—	—	—	—	—	—	art. 15 ust. 3
—	—	—	—	—	—	—	art. 16
			art. 9 ust. 5 akapit pierwszy				art. 14 ust. 1 akapit drugi lit. c) ppkt (i)
—	—	—	—	—	—	—	art. 14 ust. 1 akapit drugi lit. c) ppkt (ii)
—	—	—	—	—	—	—	art. 14 ust. 1 akapit drugi lit. d)
			art. 9 ust. 5 akapit drugi				—
—	—	—	—	—	—	—	art. 14 ust. 1 akapit drugi lit. e)
			art. 9 ust. 6 akapit pierwszy				art. 14 ust. 1 akapit drugi lit. f)
			art. 9 ust. 6 akapit drugi				—
			art. 9 ust. 7				—
			art. 9 ust. 8				art. 6 i art. 17 ust. 1
—	—	—	—	—	—	—	art. 17 ust. 2, 3 i 4
			art. 10				art. 18
			art. 11				art. 19
			art. 12 ust. 1				art. 20 ust. 1
			art. 12 ust. 2 zdanie pierwsze				art. 20 ust. 2 akapit pierwszy
			art. 12 ust. 2 zdanie drugie				art. 20 ust. 2 akapit drugi
			art. 12 ust. 2 zdanie trzecie				—
			art. 13 ust. 1				art. 21 ust. 1
—	—	—	—	—	—	—	art. 21 ust. 2, 3 i 4
			art. 13 ust. 2 słowa wstępne				art. 21 ust. 5 słowa wstępne
			art. 13 ust. 2 lit. a)				art. 21 ust. 5 lit. a)
			art. 13 ust. 2 lit. b)				—
			art. 13 ust. 2 lit. c)				art. 21 ust. 5 lit. b)
			art. 13 ust. 2 lit. d)				—
—	—	—	—	—	—	—	art. 21 ust. 5 lit. c)
—	—	—	—	—	—	—	art. 22
—	—	—	—	—	—	—	art. 23 ust. 1 akapit pierwszy
			art. 14 słowa wstępne i lit. a)				art. 8 ust. 1
			art. 14 lit. b)				art. 7 lit. a) i b) oraz art. 14 ust. 1 lit. d) ppkt (i)
—	—	—	—	—	—	—	art. 7 słowa wstępne oraz lit. b) i c)
—	—	—	—	—	—	—	art. 14 ust. 1 lit. d) ppkt (ii)
			art. 14 lit. c)				art. 23 ust. 1 akapit drugi
—	—	—	—	—	—	—	art. 23 ust. 2–6
			art. 15 ust. 1 akapit pierwszy słowa wstępne oraz lit. a) i b)	art. 12 ust. 1 akapit pierwszy			art. 24 ust. 1 akapit pierwszy słowa wstępne oraz lit. a) i b)
			art. 15 ust. 1 akapit pierwszy lit. c)				art. 24 ust. 1 akapit pierwszy lit. c)
			art. 15 ust. 1 akapit drugi				art. 24 ust. 1 akapit drugi
			art. 15 ust. 2				art. 24 ust. 3 lit. b)
			art. 15 ust. 3				art. 24 ust. 4
			art. 15 ust. 4				art. 24 ust. 3 słowa wstępne oraz lit. a) i b)
—	—	—	—	—	—	—	art. 24 ust. 2 lit. c)–f) oraz art. 24 ust. 3 słowa wstępne i lit. a)
			art. 16				art. 25
			art. 17 ust. 1 akapit drugi				—
			art. 17 ust. 2 akapit pierwszy				art. 13 ust. 1
—	—	—	—	—	—	—	art. 13 ust. 2–7
			art. 17 ust. 2 akapit drugi				—
			art. 17 ust. 3 akapit pierwszy zdanie drugie i trzecie	art. 11 ust. 1 zdanie drugie			art. 72 ust. 2
			art. 17 ust. 3 akapit pierwszy zdanie czwarte				—
—	—	—	—	—	—	—	art. 72 ust. 3 i 4
			art. 17 ust. 3 akapit drugi				—
			art. 17 ust. 3 akapit trzeci	art. 11 ust. 3			art. 73 ust. 1
—	—	—	—	—	—	—	art. 73 ust. 2
			art. 17 ust. 4				—
—	—	—	—	—	—	—	art. 74
—	—	—	—	—	—	—	art. 27
			art. 18			art. 11	art. 26
			art. 19				—
			art. 20				—
			art. 21				art. 80 ust. 2
			art. 22		art. 18	art. 17	art. 81
—	—	—	—	—	—	—	art. 82
			art. 23	art. 16	art. 22	art. 19	art. 83
—	—	—	—	—	—	—	art. 2 ust. 1
			załącznik I słowa wstępne ust. 1				art. 2 ust. 2
			załącznik I słowa wstępne ust. 2				załącznik I słowa wstępne akapit pierwszy zdanie pierwsze
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I słowa wstępne akapit pierwszy zdanie drugie
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I słowa wstępne akapit drugi i trzeci
			załącznik I pkt 1.1-1.3				załącznik I pkt 1.1–1.3
			załącznik I pkt 1.4				załącznik I pkt 1.4 lit. a)
—	—	—	—	—	—	--	załącznik I pkt 1.4 lit. b)
			załącznik I pkt 2				załącznik I pkt 2
			załącznik I pkt 3.1				załącznik I pkt 3.1 lit. a) i b)
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I pkt 3.1 lit. c)
			załącznik I pkt 3.2-3.5				załącznik I pkt 3.2–3.5
			załącznik I pkt 4				załącznik I pkt 4
			załącznik I pkt 5 słowa wstępne				—
			załącznik I pkt 5.1				załącznik I pkt 5.1 lit. b), f), g), i), j) oraz pkt 5.2 lit. b)
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I pkt 5.1 lit. a), c), d), e), h), k)
			załącznik I pkt 5.2				załącznik I pkt 5.2 lit. a)
			załącznik I pkt 5.3				załącznik I pkt 5.3 lit. a) ppkt (i) i (ii)
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I pkt 5.3 lit. a) ppkt (iii)–(v) oraz pkt 5.3 lit. b)
			załącznik I pkt 5.4				załącznik I pkt 5.4
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I pkt 5.5 i 5.6
			załącznik I pkt 6.1 lit. a) i b)				załącznik I pkt 6.1 lit. a) i b)
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I pkt 6.1 lit. c)
			załącznik I pkt 6.2-6.4 lit. b)				załącznik I pkt 6.2–6.4 lit. b) ppkt (ii)
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I pkt 6.4 lit. b) ppkt (iii)
			załącznik I pkt 6.4 lit. c)-pkt 6.9				załącznik I pkt 6.4 lit. c)–pkt 6.9
—	—	—	—	—	—	—	załącznik I pkt 6.10 i 6.11
			załącznik II				—
			załącznik III				załącznik II „Woda” i „Powietrze” pkt 1–12
—	—	—	—	—	—	—	załącznik II „Woda” pkt 13
			załącznik IV				załącznik III
			załącznik V				załącznik IV
				art. 1			art. 56
				art. 2 ust. 2			art. 57 pkt 1
				art. 2 ust. 3			—
				art. 2 ust. 4			art. 63 ust. 1
				art. 2 ust. 8			art. 4 ust. 1 akapit trzeci
				art. 2 ust. 10			art. 57 pkt 3
				art. 2 ust. 11			art. 57 pkt 2
				art. 2 ust. 12			art. 57 pkt 4
				art. 2 ust. 15			art. 57 pkt 5
				art. 2 ust. 16			art. 3 pkt 44
				art. 2 ust. 17			art. 3 pkt 45
				art. 2 ust. 18			art. 3 pkt 46
				art. 2 ust. 19			—
				art. 2 ust. 20			art. 3 pkt 47
				art. 2 ust. 21			art. 57 pkt 6
				art. 2 ust. 22			art. 57 pkt 7
				art. 2 ust. 23			art. 57 pkt 8
				art. 2 ust. 24			art. 57 pkt 9
				art. 2 ust. 25			art. 57 pkt 10
				art. 2 ust. 26			art. 57 pkt 11
				art. 2 ust. 27			—
				art. 2 ust. 28			art. 63 ust. 1
				art. 2 ust. 29			—
				art. 2 ust. 30			art. 57 pkt 12
				art. 2 ust. 31			załącznik VII część 2 zdanie pierwsze załącznik VIII część 2 pkt 1
				art. 2 ust. 32			—
				art. 2 ust. 33			art. 57 pkt 13
				art. 3 ust. 2			art. 4 ust. 1 akapit drugi
				art. 4 ust. 1, 2 i 3			art. 4 ust. 1 akapit pierwszy i drugi
				art. 4 ust. 4			art. 63 ust. 2
				art. 5 ust. 1			art. 59 ust. 1 akapit pierwszy słowa wstępne
				art. 5 ust. 2			art. 59 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b)
				art. 5 ust. 3 akapit pierwszy lit. a)			art. 59 ust. 2
				art. 5 ust. 3 akapit pierwszy lit. b)			art. 59 ust. 3
				art. 5 ust. 3 akapit drugi			art. 59 ust. 4
—	—	—	—	—	—	—	art. 59 ust. 5
				art. 5 ust. 4			—
				art. 5 ust. 5			art. 59 ust. 6
				art. 5 ust. 6			art. 58
				art. 5 ust. 7			załącznik VII część 4 pkt 1
				art. 5 ust. 8 akapit pierwszy			załącznik VII część 4 pkt 2
				art. 5 ust. 8 akapit drugi			—
				art. 5 ust. 9			—
				art. 5 ust. 10			art. 59 ust. 7
				art. 5 ust. 11, 12 i 13			—
				art. 6			—
				art. 7 ust. 1 słowa wstępne oraz tiret pierwsze, drugie, trzecie i czwarte			art. 64
				art. 7 ust. 1 słowa końcowe			—
				art. 7 ust. 2			—
				art. 8 ust. 1			art. 14 ust. 1 lit. d), art. 60
—	—	—	—	—	—	—	art. 61
				art. 8 ust. 2			załącznik VII część 6 pkt 1
				art. 8 ust. 3			załącznik VII część 6 pkt 2
				art. 8 ust. 4			załącznik VII część 6 pkt 3
				art. 8 ust. 5			—
				art. 9 ust. 1 akapit pierwszy słowa wstępne			art. 62 akapit pierwszy słowa wstępne
				art. 9 ust. 1 akapit pierwszy tiret pierwsze, drugie i trzecie			art. 62 akapit pierwszy lit. a), b) i c)
				art. 9 ust. 1 akapit drugi			art. 62 akapit drugi
				art. 9 ust. 1 akapit trzeci			załącznik VII część 8 pkt 4
				art. 9 ust. 2			art. 63 ust. 3
				art. 9 ust. 3			załącznik VII część 8 pkt 1
				art. 9 ust. 4			załącznik VII część 8 pkt 2
				art. 9 ust. 5			załącznik VII część 8 pkt 3
				art. 10	art. 4 ust. 9		art. 8 ust. 2
				art. 11 ust. 1 zdanie trzecie do szóstego			—
				art. 12 ust. 1 akapit drugi			art. 65 ust. 1 akapit pierwszy
				art. 12 ust. 1 akapit trzeci			art. 65 ust. 1 akapit drugi
				art. 12 ust. 2			art. 65 ust. 2
				art. 12 ust. 3			art. 65 ust. 3
				art. 13 ust. 2 i 3			—
				art. 14	art. 19	art. 16	art. 79
				załącznik I słowa wstępne zdanie pierwsze i drugie			art. 56
				załącznik I słowa wstępne zdanie trzecie oraz lista czynności			załącznik VII część 1
				załącznik IIA			załącznik VII części 2 i 3
				załącznik IIA część II akapit szósty ostatnie zdanie			—
				załącznik IIB pkt 1 zdanie pierwsze i drugie			art. 59 ust. 1 akapit pierwszy lit. b)
				załącznik IIB pkt 1 zdanie trzecie			art. 59 ust. 1 akapit drugi
				załącznik IIB pkt 2			załącznik VII część 5
				załącznik IIB pkt 2 akapit drugi ppkt (i) oraz tabela			—
				załącznik III pkt 1			—
				załącznik III pkt 2			załącznik VII część 7 pkt 1
				załącznik III pkt 3			załącznik VII część 7 pkt 2
				załącznik III pkt 4			załącznik VII część 7 pkt 3
					art. 1 akapit pierwszy		art. 42
					art. 1 akapit drugi		—
					art. 2 ust. 1		art. 42 ust. 1 akapit pierwszy
—	—	—	—	—	—	—	art. 42 ust. 1 akapit drugi do piątego
					art. 2 ust. 2 słowa wstępne		art. 42 ust. 2 słowa wstępne
					art. 2 ust. 2 lit. a) słowa wstępne		art. 42 ust. 2 lit. a) słowa wstępne
					art. 2 ust. 2 lit. a) ppkt (i)-(v)		art. 42 ust. 2 lit. a) ppkt (i)
					art. 2 ust. 2 lit. a) ppkt (vi)		art. 42 ust. 2 lit. a) ppkt (ii)
					art. 2 ust. 2 lit. a) ppkt (vii)		art. 42 ust. 2 lit. a) ppkt (iii)
					art. 2 ust. 2 lit. a) ppkt (viii)		art. 42 ust. 2 lit. a) ppkt (iv)
					art. 2 ust. 2 lit. b)		art. 42 ust. 2 lit. b)
					art. 3 pkt 2 akapit pierwszy		art. 3 pkt 38
					art. 3 pkt 2 akapit drugi		—
					art. 3 pkt 3		art. 3 pkt 39
					art. 3 pkt 4 akapit pierwszy		art. 3 pkt 40
					art. 3 pkt 4 akapit drugi		art. 42 ust. 1 akapit trzeci
—	—	—	—	—	—	—	art. 42 ust. 1 akapit czwarty
					art. 3 pkt 5 akapit pierwszy		art. 3 pkt 41
					art. 3 pkt 5 akapit drugi		art. 42 ust. 1 akapit piąty
					art. 3 pkt 5 akapit trzeci		art. 42 ust. 1 akapit trzeci
					art. 3 pkt 6		załącznik VI część 1 lit. a)
					art. 3 pkt 7		art. 3 pkt 42
—	—	—	—	—	—	—	załącznik VI część 1 lit. b)
					art. 3 pkt 10		art. 3 pkt 43
					art. 3 pkt 13		art. 43
					art. 4 ust. 2		art. 44
					art. 4 ust. 4 słowa wstępne oraz lit. a) i b)		art. 45 ust. 1 słowa wstępne oraz lit. a) i b)
					art. 4 ust. 4 lit. c)		art. 45 ust. 1 lit e)
					art. 4 ust. 5		art. 45 ust. 2
					art. 4 ust. 6		art. 45 ust. 3
					art. 4 ust. 7		art. 45 ust. 4
					art. 4 ust. 8		art. 54
					art. 5		art. 52
					art. 6 ust. 1 akapit pierwszy		art. 50 ust. 1
					art. 6 ust. 1 akapit drugi i art. 6 ust. 2		art. 50 ust. 2
					art. 6 ust. 1 akapit trzeci		art. 50 ust. 3 akapit pierwszy
					art. 6 ust. 1 akapit czwarty część pierwsza		—
					art. 6 ust. 1 akapit czwarty część druga		art. 50 ust. 3 akapit drugi
					art. 6 ust. 3		art. 50 ust. 4
					art. 6 ust. 4 akapit pierwszy zdanie pierwsze i drugie oraz art. 6 ust. 4 pierwsze i drugie zdanie akapitu drugiego		art. 51 ust. 1
					art. 6 ust. 4 akapit pierwszy zdanie trzecie		art. 51 ust. 2
—	—	—	—	—	art. 6 ust. 4 trzecie zdanie	—	art. 51 ust. 3 akapit pierwszy
					art. 6 ust. 4 akapit trzeci		art. 51 ust. 3 akapit drugi
					art. 6 ust. 4 akapit czwarty		art. 51 ust. 4
					art. 6 ust. 5, pierwsza część zdania		…
					art. 6 ust. 5 druga część zdania		art. 46 ust. 1
					art. 6 ust. 6		art. 50 ust. 5
					art. 6 ust. 7		art. 50 ust. 6
					art. 6 ust. 8		art. 50 ust. 7
					art. 7 ust. 1 i art. 7 ust. 2 akapit pierwszy		art. 46 ust. 2 akapit pierwszy
					art. 7 ust. 2 akapit drugi		art. 46 ust. 2 akapit drugi
					art. 7 ust. 3 i art. 11 ust. 8 akapit pierwszy słowa wstępne		załącznik VI część 6 pkt 2.7 część pierwsza
					art. 7 ust. 4		art. 46 ust. 2 akapit drugi
					art. 7 ust. 5		—
					art. 8 ust. 1		art. 45 ust. 1 lit. c)
					art. 8 ust. 2		art. 46 ust. 3
					art. 8 ust. 3		—
					art. 8 ust. 4 akapit pierwszy		art. 46 ust. 4 akapit pierwszy
					art. 8 ust. 4 akapit drugi		załącznik VI część 6 pkt 3.2
					art. 8 ust. 4 akapit trzeci		—
					art. 8 ust. 4 akapit czwarty		—
					art. 8 ust. 5		art. 46 ust. 4 akapit drugi i trzeci
					art. 8 ust. 6		art. 45 ust. 1 lit. c) i d)
					art. 8 ust. 7		art. 46 ust. 5
					art. 8 ust. 8		—
					art. 9 akapit pierwszy		art. 53 ust. 1
					art. 9 akapit drugi		art. 53 ust. 2
					art. 9 akapit trzeci		art. 53 ust. 3
					art. 10 ust. 1 i 2		—
					art. 10 ust. 3 zdanie pierwsze		art. 48 ust. 2
					art. 10 ust. 3 zdanie drugie		—
					art. 10 ust. 4		art. 48 ust. 3
					art. 10 ust. 5		załącznik VI część 6 pkt 1.3 część druga
					art. 11 ust. 1		art. 48 ust. 1
					art. 11 ust. 2		załącznik VI część 6 pkt 2.1
					art. 11 ust. 3		załącznik VI część 6 pkt 2.2
					art. 11 ust. 4		załącznik VI część 6 pkt 2.3
					art. 11 ust. 5		załącznik VI część 6 pkt 2.4
					art. 11 ust. 6		załącznik VI część 6 pkt 2.5 akapit pierwszy
—	—	—	—	—	—	—	załącznik VI część 6 pkt 2.5 akapit drugi
					art. 11 ust. 7 akapit pierwszy zdanie pierwsze częśc pierwsza		załącznik VI część 6 pkt 2.6 słowa wprowadzające
					art. 11 ust. 7 akapit pierwszy zdanie pierwsze część druga		załącznik VI część 6 pkt 2.6 lit. a)
					art. 11 ust. 7 akapit pierwszy zdanie drugie		—
					art. 11 ust. 7 akapit drugi		—
					art. 11 ust. 7 lit. a)		załącznik VI część 6 pkt 2.6 lit. b)
					art. 11 ust. 7 lit. b) i c)		—
					art. 11 ust. 7 lit. d)		załącznik VI część 6 pkt 2.6 lit. c)
					art. 11 ust. 7 lit. e) i f)		—
					art. 11 ust. 8 akapit pierwszy lit. a) i b)		załącznik VI część 3 pkt 1
					art. 11 ust. 8 akapit pierwszy lit. c) oraz akapit drugi		załącznik VI część 6 pkt 2.7 akapit drugi
					art. 11 ust. 8 lit. d)		załącznik VI część 4 pkt 2.1 akapit drugi
					art. 11 ust. 9		art. 48 ust. 4
					art. 11 ust. 10		załącznik VI część 8 pkt 1.1
					art. 11 ust. 11		załącznik VI część 8 pkt 1.2
					art. 11 ust. 12		załącznik VI część 8 pkt 1.3
					art. 11 ust. 13		art. 48 ust. 5
—	—	—	—	—	—	—	art. 49
					art. 11 ust. 14		załącznik VI część 6 pkt 3.1
					art. 11 ust. 15		art. 45 ust. 1 lit. e)
					art. 11 ust. 16		załącznik VI część 8 pkt 2
					art. 11 ust. 17		art. 8 ust. 2 lit. a)
					art. 12 ust. 1		art. 55 ust. 1
					art. 12 ust. 2 zdanie pierwsze i drugie		art. 55 ust. 2
					art. 12 ust. 2 zdanie trzecie		art. 55 ust. 3
					art. 13 ust. 1		art. 45 ust. 1 lit. f)
					art. 13 ust. 2		art. 47
					art. 13 ust. 3		art. 46 ust. 6
					art. 13 ust. 4		załącznik VI część 3 pkt 2
					art. 14		—
					art. 15		—
					art. 16		—
					art. 20		—
					załącznik I		załącznik VI część 2
					załącznik II część pierwsza (nie numerowana)		załącznik VI część 4 pkt 1
					załącznik II pkt 1 słowa wstępne		załącznik VI część 4 pkt 2.1
					załącznik II pkt 1.1 i 1.2		załącznik VI część 4 pkt 2.2 i 2.3
—	—	—	—	—	—	—	załącznik VI część 4 pkt 2.4
					załącznik II pkt 1.3		—
					załącznik II pkt 2.1		załącznik VI część 4 pkt 3.1
—	—	—	—	—	—	—	załącznik VI część 4 pkt 3.2
					załącznik II pkt 2.2		załącznik VI część 4 pkt 3.3 i 3.4
					załącznik II pkt 3		załącznik VI część 4 pkt 4
					załącznik III		załącznik VI część 6 pkt 1
					załącznik IV tabela		załącznik VI część 5
					załącznik IV ostatnie zdanie		—
					załącznik V lit. a) tabela		załącznik VI część 3 pkt 1.1
					załącznik V lit. a) ostatnie zdania		—
					załącznik V lit. b) tabela		załącznik VI część 3 pkt 1.2
					załącznik V lit. b) ostatnie zdanie		—
					załącznik II lit. c)		załącznik VI część 3 pkt 1.3
					załącznik V lit. d)		załącznik VI część 3 pkt 1.4
					załącznik V lit. e)		załącznik VI część 3 pkt 1.5
					załącznik V lit. f)		załącznik VI część 3 pkt 3
					załącznik VI		załącznik VI część 7
						art. 1	art. 28 akapit pierwszy
						art. 2 ust. 2	załącznik V część 1 pkt 1 oraz część 2 pkt 1 akapit pierwszy
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V część 1 pkt 1 oraz część 2 pkt 1 akapit drugi
						art. 2 ust. 3 część druga	załącznik V część 1 pkt 1 oraz część 2 pkt 1 akapit pierwszy
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V część pierwsza pkt 1 oraz część 2 pkt 1 akapit drugi
						art. 2 ust. 4	—
						art. 2 ust. 6 część pierwsza	art. 3 pkt 24
						art. 2 ust. 6 część druga	art. 28 akapit drugi lit. j)
						art. 2 ust. 7 akapit pierwszy	art. 3 pkt 25
						art. 2 ust. 7 akapit drugi zdanie pierwsze	—
						art. 2 ust. 7 akapit drugi zdanie drugie oraz lit. a)–i)	art. 28 akapit drugi oraz lit. a)–i)
						art. 2 ust. 7 akapit drugi lit. j)	—
						art. 2 ust. 7 akapit trzeci	—
—	—	—	—	—	—	—	art. 29 ust. 1
						art. 2 ust. 7 akapit czwarty	art. 29 ust. 2
—	—	—	—	—	—	—	art. 29 ust. 3
						art. 2 ust. 8	art. 3 pkt 32
						art. 2 ust. 9	—
						art. 2 ust. 10	—
						art. 2 ust. 11	art. 3 pkt 31
						art. 2 ust. 12	art. 3 pkt 33
						art. 2 ust. 13	—
						art. 3	—
						art. 4 ust. 1	—
						art. 4 ust. 2	—
						art. 4 ust. 3-art. 4 ust. 8
						art. 5 ust. 1	załącznik V część 1 pkt 2 akapit drugi
							załącznik V część 1 pkt 2 akapity pierwszy, trzeci i czwarty
						art. 5 ust. 2	—
						art. 6	—
						art. 7 ust. 1	art. 37
						art. 7 ust. 2	art. 30 ust. 5
						art. 7 ust. 3	art. 30 ust. 6
						art. 8 ust. 1	art. 40 ust. 1
						art. 8 ust. 2 akapit pierwszy część pierwsza	art. 40 ust. 2 akapit pierwszy część pierwsza
						art. 8 ust. 2 akapit pierwszy część druga	—
—	—	—	—	—	—	—	art. 40 ust. 2 akapit pierwszy część druga
—	—	—	—	—	—	—	art. 40 ust. 2 akapit drugi
—	—	—	—	—	—	—	art. 40 ust. 3
—	—	—	—	—	—	--	art. 41
						art. 8 ust. 2 akapit drugi	—
						art. 8 ust. 3 i 4	—
						art. 9	art. 30 ust. 1
—	—	—	—	—	—	—	art. 30 ust. 2, 3 i 4
						art. 9a	art. 36
						art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze	art. 30 ust. 7 zdanie pierwsze
—	—	—	—	—	—	—	art. 30 ust. 7 zdanie drugie
—	—	—	—	—	—	—	art. 30 ust. 8 i 9
—	—	—	—	—	—	—	art. 31–35
						art. 10 ust. 1 zdanie drugie	—
						art. 10 ust. 2	—
						art. 12 zdanie pierwsze	art. 38 ust. 1
						art. 12 zdanie drugie	—
—	—	—	—	—	—	—	art. 38 ust. 2, 3 i 4
—	—	—	—	—	—	—	art. 39
						art. 13	załącznik V część 3 pkt 8 część trzecia
						art. 14	załącznik V część 4
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V części 5, 6 i 7
						art. 15	—
						art. 18 ust. 2	—
						załącznik I	—
						załącznik II	—
						załącznik III i IV	załącznik V część 1 pkt 2 oraz część 2
						załącznik V A	załącznik V część 1 pkt 3
						załącznik V B	załącznik V część 2 pkt 3
						załącznik VI A	załącznik V część 1 pkt 4 i 6
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V część 1 pkt 5
						załącznik VI B	załącznik V część 2 pkt 4 i 6
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V część 2 pkt 5
						załącznik VII A	załącznik V część 1 pkt 7 i 8
						załącznik VII B	załącznik V część 2 pkt 7 i 8
						załącznik VIII A pkt 1	—
						załącznik VIII A pkt 2	załącznik V część 3 pkt 1 część pierwsza oraz pkt 2, 3 i 5
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V część 3 pkt 1 część druga
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V część 3 pkt 4
						załącznik VIII A pkt 3	—
						załącznik VIII A pkt 4	załącznik V część 3 pkt 6
						załącznik VIII A pkt 5	załącznik V część 3 pkt 7 i 8
						załącznik VIII A pkt 6	załącznik V część 3 pkt 9 i 10
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V część 3 pkt 11
—	—	—	—	—	—	—	załącznik V część 4
						załącznik VIII B	—
						załącznik VIII C	—
			załącznik VI			załącznik IX	załącznik IX
			załącznik VII			załącznik X	załącznik X

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania
Źródło	Wymaganie

3. Powiązane normy

Normy
Źródło	Wymaganie

Builddate: 04.08.2024 00:00:00 -Doknr: CELEX:32010L0075
EULAW -
EN: Legal acts of the European Union from EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © European Union. Re-use is authorised by Decision 2011/833/EU, provided the source is acknowledged; the consolidated texts are licensed under CC BY 4.0 (EUR-Lex legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the legislation published in the Official Journal of the European Union is deemed authentic.

DE: Rechtsakte der Europäischen Union aus EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © Europäische Union. Weiterverwendung nach Beschluss 2011/833/EU mit Quellenangabe gestattet; die konsolidierten Fassungen stehen unter CC BY 4.0 (Rechtlicher Hinweis von EUR-Lex). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Verbindlich sind allein die im Amtsblatt der Europäischen Union veröffentlichten Rechtsakte.