ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2024/1252 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby zapewnienia bezpiecznych i zrównoważonych dostaw surowców krytycznych oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1724 i (UE) 2019/1020 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2024/1252

z dnia 11 kwietnia 2024 r.

w sprawie ustanowienia ram na potrzeby zapewnienia bezpiecznych i zrównoważonych dostaw surowców krytycznych oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1724 i (UE) 2019/1020

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

1. Przegląd

Tytuł	Regulacja
ROZDZIAŁ 1 PRZEPISY OGÓLNE	ROZDZIAŁ 1 PRZEPISY OGÓLNE
ROZDZIAŁ 2 SUROWCE STRATEGICZNE I KRYTYCZNE	ROZDZIAŁ 2 SUROWCE STRATEGICZNE I KRYTYCZNE
ROZDZIAŁ 3 WZMOCNIENIE UNIJNEGO ŁAŃCUCHA WARTOŚCI SUROWCÓW	ROZDZIAŁ 3 WZMOCNIENIE UNIJNEGO ŁAŃCUCHA WARTOŚCI SUROWCÓW
ROZDZIAŁ 4 MONITOROWANIE I OGRANICZANIE RYZYKA	ROZDZIAŁ 4 MONITOROWANIE I OGRANICZANIE RYZYKA
ROZDZIAŁ 5 ZRÓWNOWAŻONOŚĆ	ROZDZIAŁ 5 ZRÓWNOWAŻONOŚĆ
ROZDZIAŁ 6 ŁAD ORGANIZACYJNY	ROZDZIAŁ 6 ŁAD ORGANIZACYJNY
ROZDZIAŁ 7 PRZEKAZANE UPRAWNIENIA I PROCEDURA KOMITETOWA	ROZDZIAŁ 7 PRZEKAZANE UPRAWNIENIA I PROCEDURA KOMITETOWA
ROZDZIAŁ 8 ZMIANY	ROZDZIAŁ 8 ZMIANY
ROZDZIAŁ 9 PRZEPISY KOŃCOWE	ROZDZIAŁ 9 PRZEPISY KOŃCOWE
ZAŁĄCZNIK I Surowce strategiczne	ZAŁĄCZNIK I Surowce strategiczne Sekcja 1 Wykaz surowców strategicznych Następujące surowce uznaje się za strategiczne: a) boksyt/tlenek glinu/aluminium b) bizmut c) bor – jakość metalurgiczna d) kobalt e) miedź f) gal g) german h) lit – w standardzie wymaganym dla baterii i) magnez metaliczny j) mangan – w standardzie wymaganym dla baterii k) grafit – w standardzie wymaganym dla baterii l) nikiel – w standardzie wymaganym dla baterii m) platynowce n) metale ziem rzadkich do produkcji magnesów trwałych (Nd, Pr, Tb, Dy, Gd, Sm i Ce) o) krzem metaliczny p) tytan metaliczny q) wolfram Sekcja 2 Metodyka selekcji surowców strategicznych 1. Znaczenie strategiczne określa się na podstawie znaczenia surowca z punktu widzenia transformacji ekologicznej i cyfrowej, a także zastosowań obronnych, lotniczych i kosmicznych zgodnie z następującymi kryteriami: a) ilość technologii strategicznych wykorzystujących dany surowiec jako materiał wsadowy; b) ilość surowca potrzebna do wytworzenia odpowiednich technologii strategicznych; c) spodziewany globalny popyt na odpowiednie technologie strategiczne. 2. Prognozowany wzrost popytu (DF/C,τ ) oblicza się w następujący sposób: gdzie: DFτ oznacza globalną roczną prognozę popytu na surowiec w roku τ; GSτο oznacza globalną roczną produkcję surowca w okresie referencyjnym τ0 . 3. Trudności związane ze zwiększeniem produkcji określa się, biorąc pod uwagę co najmniej: a) obecną globalną roczną skalę produkcji surowca; b) stosunek zasobów do ilości produkowanego surowca w oparciu o znane zasoby możliwych do wydobycia z ekonomicznego punktu widzenia zasobów geologicznych oraz obecną globalną produkcję roczną; c) czas realizacji nowych projektów mających zwiększać potencjał podaży, gdy dostępne są wiarygodne informacje.
ZAŁĄCZNIK II Surowce krytyczne	ZAŁĄCZNIK II Surowce krytyczne Sekcja 1 Wykaz surowców krytycznych Następujące surowce uznaje się za krytyczne: a) antymon b) arsen c) boksyt/tlenek glinu/aluminium d) baryt e) beryl f) bizmut g) bor h) kobalt i) węgiel koksowy j) miedź k) skaleń l) fluoryt m) gal n) german o) hafn p) hel q) metale ciężkie ziem rzadkich r) metale lekkie ziem rzadkich s) lit t) magnez u) mangan v) grafit w) nikiel – w standardzie wymaganym dla baterii x) niob y) fosforyt z) fosfor aa) platynowce ab) skand ac) krzem metaliczny ad) stront ae) tantal af) tytan metaliczny ag) wolfram ah) wanad Sekcja 2 Obliczanie znaczenia gospodarczego oraz ryzyka związanego z dostawami 1. Znaczenie gospodarcze (EI) ocenianego surowca oblicza się następująco: gdzie: s oznacza sektory gospodarki NACE (poziom dwucyfrowy); As oznacza udział zastosowania końcowego ocenianego surowca w sektorze NACE (poziom dwucyfrowy) (z wykorzystaniem wartości Unii, o ile są dostępne, a w pozostałych przypadkach udziałów globalnych); Qs oznacza wartość dodaną odpowiedniego sektora w klasyfikacji NACE (poziom dwucyfrowy), jako udział w gospodarce ogółem; SIEI oznacza wskaźnik zastępowalności związany ze znaczeniem gospodarczym. 2. Wskaźnik zastępowalności ocenianego surowca związany ze znaczeniem gospodarczym (SIEI ) oblicza się – w oparciu o najistotniejsze zastosowania przemysłowe tego surowca – w następujący sposób: gdzie: i oznacza pojedynczy materiał stanowiący substytut; a oznacza pojedyncze zastosowanie surowca; SPPi,a; EI oznacza parametr określający skuteczność w odniesieniu do znaczenia gospodarczego każdego materiału stanowiącego substytut, i, w porównaniu z ocenianym surowcem, w oparciu o parametry techniczne, w tym funkcjonalność, i skuteczność kosztową dla każdego zastosowania, a; Sharea oznacza udział surowców w zastosowaniu końcowym; Sub_sharei,a oznacza podudział każdego materiału stanowiącego substytut w poszczególnych zastosowaniach. 3. Ryzyko dla dostaw (SR) ocenianego surowca oblicza się następująco: gdzie: GS oznacza globalną roczną produkcję ocenianego surowca; EU_sourcing oznacza faktyczne źródło dostaw dla Unii, tj. produkcję wewnętrzną Unii plus przywóz do Unii z państw trzecich lub z KTZ; HHI oznacza indeks Herfindahla-Hirschmanna (stosowany jako wskaźnik zastępczy dla koncentracji dostaw we wszystkich państwach); WGI oznacza wskaźnik bazujący na skalowanych wskaźnikach dobrego rządzenia na świecie Banku Światowego (stosowany jako wskaźnik zastępczy dla dobrego rządzenia); tc oznacza parametr handlowy korygujący WGI, który określa się z uwzględnieniem potencjalnych należności celnych wywozowych (ewentualnie złagodzonych przez obowiązującą umowę handlową), fizycznych kontyngentów wywozowych lub ograniczeń wywozowych nałożonych przez państwo, c. EoLRIR oznacza wskaźnik udziału surowca pochodzącego z recyklingu po wycofaniu z eksploatacji, czyli stosunek wsadu materiałów wtórnych (z recyklingu odpadów) do łącznego wsadu surowca (pierwotnego i wtórnego); SISR oznacza wskaźnik zastępowalności powiązany z ryzykiem związanym z dostawami; IR oznacza uzależnienie od przywozu. 4. Uzależnienie od przywozu (IR) surowców oblicza się następująco: 5. Indeks Herfindahla-Hirschmanna (HHIWGI ) ocenianego surowca oblicza się w następujący sposób: gdzie: c oznacza państwa dostarczające oceniany surowiec; Sc oznacza udział państwa c w dostawie (GS lub EU_sourcing) ocenianego surowca; WGIc oznacza wskaźnik bazujący na skalowanych wskaźnikach dobrego rządzenia na świecie Banku Światowego dla państwa c; tc oznacza parametr handlowy państwa korygujący WGI, który określa się z uwzględnieniem potencjalnych należności celnych wywozowych (ewentualnie złagodzonych przez obowiązującą umowę handlową), fizycznych kontyngentów wywozowych lub ograniczeń wywozowych nałożonych przez państwo c. 6. Wskaźnik zastępowalności ocenianego surowca powiązany z ryzykiem związanym z dostawami (SRSR ) oblicza się w następujący sposób: gdzie: i oznacza pojedynczy materiał stanowiący substytut; a oznacza pojedyncze zastosowanie materiału kandydującego; SPPi; SR oznacza parametr określający skuteczność w odniesieniu do ryzyka dostaw dla każdego materiału stanowiącego substytut, i, bazujący na jego globalnej produkcji, krytyczności i znaczeniu gospodarczym (produkt podstawowy, koprodukt, produkt uboczny); Sharea oznacza udział materiałów kandydujących w zastosowaniu końcowym; Sub-sharei,a oznacza podudział każdego materiału stanowiącego substytut w poszczególnych zastosowaniach. 7. Jeżeli zmiany strukturalne lub statystyczne wpływają na pomiar znaczenia gospodarczego i ryzyka dla dostaw w ujęciu horyzontalnym w odniesieniu do wszystkich ocenianych materiałów, należy skorygować odpowiednie wartości w celu wyrównania tych zmian. Obliczenia z zastosowaniem wzorów w niniejszej sekcji muszą opierać się na średniej z ostatnich pięciu lat, dla których dane są dostępne. Uwzględnia się priorytet, jakość i dostępność danych.
ZAŁĄCZNIK III Ocena kryteriów uznania w odniesieniu do projektów strategicznych	ZAŁĄCZNIK III Ocena kryteriów uznania w odniesieniu do projektów strategicznych 1. W ocenie tego, czy projekt realizowany w Unii spełnia kryterium ustanowione w art. 6 ust. 1 lit. a), uwzględnia się to, czy projekt przyczynia się do: a) osiągnięcia wskaźników referencyjnych określonych w art. 5 ust. 2 lit. a); b) utrzymania lub zwiększenia zdolności Unii w stosunku do rocznego zużycia surowców strategicznych w Unii, z uwzględnieniem przewidywanego wzrostu zużycia w Unii; c) zwiększenia zdolności Unii do produkcji innowacyjnych surowców, które będą mogły zastąpić surowce strategiczne w co najmniej jednej technologii strategicznej, a jednocześnie wdraża środki służące uzyskaniu takiego samego lub mniejszego śladu środowiskowego w porównaniu z zastępowanym surowcem strategicznym. Wkład projektu w osiągnięcie odpowiedniego wskaźnika referencyjnego dotyczącego zdolności ocenia się z uwzględnieniem biznesplanu projektu oraz uzupełniających informacji technicznych zawartych we wniosku, a także szacowanego czasu wprowadzenia projektu na rynek. 2. W ocenie tego, czy projekt realizowany w państwie trzecim lub w KTZ spełnia kryterium ustanowione w art. 6 ust. 1 lit. a), uwzględnia się: a) czy projekt przyczynia się do osiągnięcia wskaźników referencyjnych określonych w art. 5 ust. 2 lit. b) lub przyczynia się do utrzymania odporności unijnych dostaw surowców strategicznych; b) czy mające zastosowanie ramy prawne lub inne warunki dają pewność, że handel i inwestycje związane z projektem nie zostaną zakłócone, biorąc pod uwagę w szczególności, czy Unia zawarła z danym państwem trzecim lub z KTZ partnerstwo strategiczne, o którym mowa w art. 37, lub umowę handlową zawierającą rozdział dotyczący surowców, oraz czy są one zgodne ze wspólną polityką handlową Unii; c) na ile istnieją przedsiębiorstwa, które zawarły lub chcą zawrzeć umowy odbioru z projektodawcą, by wykorzystywać lub poddawać przeróbce surowce strategiczne wyprodukowane dzięki odpowiednim projektom realizowanym w Unii; d) czy projekt jest zgodny z celami Unii w zakresie współpracy na rzecz rozwoju i polityki zagranicznej. Wkład projektu w osiągnięcie wskaźników referencyjnych, o których mowa w lit. a), ocenia się z uwzględnieniem biznesplanu projektu oraz uzupełniających informacji technicznych zawartych we wniosku, a także szacowanego czasu wprowadzenia projektu na rynek oraz udziału wyników projektu objętych obowiązującymi lub potencjalnymi umowami odbioru, o których mowa w lit. c). Dowody powiązane z lit. c) mogą obejmować umowy, listy intencyjne lub protokoły ustaleń. 3. W ocenie tego, czy projekt spełnia kryterium ustanowione w art. 6 ust. 1 lit. b), uwzględnia się: a) jakość przeprowadzonych studiów wykonalności dotyczących potencjału rozwoju projektu; b) to, czy technologię, która ma być wykorzystana, wypróbowano w odpowiednim środowisku. 4. Studia wykonalności, o których mowa w pkt 3 lit. a), mają na celu: a) ocenę, czy proponowany projekt ma szansę powodzenia, na podstawie analizy czynników technologicznych i środowiskowych; b) określenie potencjalnych kwestii i problemów technicznych, które mogą pojawić się w trakcie realizacji projektu. Konieczne mogą okazać się dalsze badania w celu potwierdzenia wykonalności projektu. 5. W ocenie tego, czy projekty zlokalizowane w Unii spełniają kryterium ustanowione w art. 6 ust. 1 lit. c), uwzględnienia się ogólną ocenę zgodności projektu z odpowiednimi przepisami prawa Unii lub prawa krajowego, a także odpowiednich dowodów uzupełniających, biorąc pod uwagę lokalizację projektu. W ocenie tego, czy projekty realizowane w państwach trzecich lub w KTZ spełniają kryterium ustanowione w art. 6 ust. 1 lit. c), uwzględnia się zgodność z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego, jeżeli przepisy te dają wystarczającą pewność co do zgodności z tym kryterium lub jego aspektami, oraz z następującymi instrumentami międzynarodowymi: a) trójstronną deklaracją MOP zawierającą zasady dotyczące przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej; b) wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności służącej odpowiedzialnemu prowadzeniu działalności gospodarczej, w szczególności wytycznymi dotyczącymi walki z korupcją; c) wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka; d) wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności w zakresie merytorycznego udziału interesariuszy w sektorze wydobywczym, w tym w przypadku odniesień do zasad określonych w Deklaracji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach ludności rdzennej; e) zasadami OECD dotyczącymi ładu korporacyjnego; f) wytycznymi OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych dotyczącymi odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej; g) wytycznymi ONZ dotyczącymi biznesu i praw człowieka. h) normą w zakresie pomiaru wyników MKF nr 5 dotyczącą nabywania gruntów i przymusowych przesiedleń. 6. Projektodawcy mogą również potwierdzić zgodność z kryterium ustanowionym w art. 6 ust. 1 lit. c): a) przedstawiając dowody potwierdzające, że przedmiotowy projekt uzyskał indywidualny certyfikat w ramach jednego systemu lub większej liczby systemów uznanych na podstawie art. 30 ust. 2, które łącznie obejmują wymogi wymienione w załączniku IV pkt 2; lub b) zobowiązując się do uzyskania dla przedmiotowego projektu certyfikacji w ramach jednego systemu lub większej liczby systemów uznanych na podstawie art. 30 ust. 2, które łącznie obejmują wymogi wymienione w załączniku IV pkt 2, i przedstawiając wystarczające dowody potwierdzające, że po wdrożeniu przedmiotowy projekt będzie w stanie spełniać kryteria takiej certyfikacji. 7. W ocenie tego, czy projekt realizowany w Unii spełnia kryterium ustanowione w art. 6 ust. 1 lit. d), uwzględnienia się: a) czy w projekcie uczestniczą przedsiębiorstwa z różnych państw członkowskich; b) czy potencjalni odbiorcy są również zlokalizowani w więcej niż jednym państwie członkowskim; c) wpływ na dostępność surowców strategicznych dla użytkowników downstream w więcej niż jednym państwie członkowskim. 8. W ocenie tego, czy projekt realizowany w państwie trzecim spełnia kryterium ustanowione w art. 6 ust. 1 lit. e), uwzględnia się zakres, w jakim projekt przyczynia się w odpowiednim państwie trzecim do: a) wsparcia więcej niż jednego etapu łańcucha wartości surowców w tym państwie lub większym regionie w jego obrębie; b) wsparcia inwestycji prywatnych w krajowy łańcuch wartości surowców; c) zapewnienia szerszych korzyści gospodarczych lub społecznych, w tym tworzenia miejsc pracy.
ZAŁĄCZNIK IV Kryteria dotyczące systemów certyfikacji	ZAŁĄCZNIK IV Kryteria dotyczące systemów certyfikacji 1. Uznany system certyfikacji spełnia następujące kryteria: a) jest otwarty na przejrzystych, sprawiedliwych i niedyskryminacyjnych warunkach dla wszystkich podmiotów gospodarczych, które chcą i mogą spełnić wymogi systemu, i jest zarządzany z udziałem wielu zainteresowanych stron; b) weryfikacja i monitorowanie zgodności są obiektywne, oparte na międzynarodowych, unijnych lub krajowych normach, wymogach i procedurach i prowadzone niezależnie od odpowiedniego podmiotu gospodarczego; c) obejmuje wystarczające wymogi i procedury zapewniające kompetencje i niezależność odpowiedzialnych weryfikatorów; d) zawiera wymogi gwarantujące sporządzenie sprawozdania z audytu ustanowionego na poziomie obiektu. 2. Wymogi dotyczące certyfikacji obejmują co najmniej: a) wymogi zapewniające praktyki zrównoważone środowiskowo, w tym wymogi zapewniające zarządzanie środowiskowe oraz ograniczenie oddziaływania w następujących kategoriach ryzyka środowiskowego: (i) powietrze, w tym zanieczyszczenie powietrza takie jak emisja gazów cieplarnianych; (ii) woda, w tym dno morskie i środowisko morskie, oraz zanieczyszczenie wody, użytkowanie wody, ilości wody, z uwzględnieniem powodzi lub susz, i dostęp do wody; (iii) gleba, w tym zanieczyszczenie gleby, erozja gleby, użytkowanie gruntów i degradacja gruntów; (iv) różnorodność biologiczna, w tym szkody w siedliskach, wśród zwierząt dzikich, w roślinności i w ekosystemach, w tym w usługach ekosystemowych; (v) substancje niebezpieczne; (vi) hałas i wibracje; (vii) bezpieczeństwo zakładów produkcyjnych; (viii) zużycie energii; (ix) odpady i pozostałości; b) wymogi zapewniające odpowiedzialne społecznie praktyki, w tym poszanowanie praw człowieka i praw pracowniczych, w tym trybu życia ludności rdzennej; c) wymogi zapewniające uczciwość biznesową i przejrzystość, w tym wymogi dotyczące prawidłowego zarządzania kwestiami finansowymi, środowiskowymi i społecznymi, oraz polityka przeciwdziałania korupcji i łapownictwu.
ZAŁĄCZNIK V Ślad środowiskowy	ZAŁĄCZNIK V Ślad środowiskowy Część I Definicje Na potrzeby niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje: a) „dane dotyczące działalności” oznaczają informacje o procesach w modelowaniu analizy zbioru wejść i wyjść (LCI), przy czym każdy zagregowany wynik LCI łańcuchów procesu reprezentujący działania wykonane w procesie mnoży się przez odpowiednie dane dotyczące działalności, a następnie łączy w celu uzyskania śladu środowiskowego związanego z tym procesem; b) „zestawienie podstawowych materiałów” oznacza wykaz surowców, podzespołów, zespołów pośrednich, podkomponentów, części i ilości każdego z tych elementów potrzebnych do wytworzenia produktu objętego badaniem; c) „dane dotyczące przedsiębiorstwa” lub „dane pierwotne” oznaczają bezpośrednio zmierzone lub zgromadzone dane z jednego lub wielu obiektów (dane specyficzne dla danego miejsca), reprezentatywne dla działań przedsiębiorstwa; d) „metoda oceny skutków” oznacza protokół ilościowego przełożenia danych z analizy zbioru wejść i wyjść na udział w danym wpływie na środowisko; e) „kategoria wpływu” oznacza klasę wykorzystania zasobów lub wpływu na środowisko, z którą związane są dane z analizy zbioru wejść i wyjść; f) „cykl życia” oznacza kolejne i wzajemnie powiązane etapy w systemie produktu od pozyskania surowców lub ich wytworzenia z zasobów naturalnych po ostateczne unieszkodliwienie produktu (ISO 14040:2006); g) „analiza zbioru wejść i wyjść” lub „LCI” oznacza połączony zestaw wymian przepływów podstawowych, przepływów odpadów i przepływów produktów w zbiorze danych z analizy zbioru wejść i wyjść; h) „zbiór danych z analizy zbioru wejść i wyjść” lub „zbiór danych LCI” oznacza dokument lub plik zawierający informacje o cyklu życia danego produktu lub innego zjawiska lub przedmiotu, takie jak miejsca lub procesy, obejmujące metadane opisowe oraz ilościową analizę zbioru wejść i wyjść; może być on zbiorem danych dotyczących procesów jednostkowych, zbiorem danych częściowo zagregowanym lub zagregowanym; i) „dane wtórne” oznaczają dane niepochodzące z konkretnego procesu w łańcuchu dostaw przedsiębiorstwa wykonującego badanie śladu środowiskowego, a mianowicie dane, które nie są gromadzone, mierzone ani szacowane bezpośrednio przez przedsiębiorstwo, ale pozyskiwane z bazy danych LCI osoby trzeciej lub z innych źródeł, które obejmują dane uśrednione dla danej branży, np. pochodzące z opublikowanych danych o produkcji, ze statystyk rządowych oraz od stowarzyszeń branżowych, badania literatury, badania techniczne i patentów, a także mogą opierać się na danych finansowych oraz zawierać dane przybliżone oraz inne dane ogólne oraz które obejmują dane pierwotne przechodzące etap agregacji poziomej; j) „granica systemu” oznacza aspekty objęte lub nieobjęte badaniem cyklu życia. W zasadach obliczania śladu środowiskowego surowca krytycznego uwzględnia się wszelkie dalsze definicje niezbędne do ich interpretacji. Część II Zakres stosowania W niniejszym załączniku przedstawiono zasadnicze elementy dotyczące sposobu obliczania śladu środowiskowego surowców krytycznych. Zasady obliczania śladu środowiskowego określonych surowców krytycznych opierają się na zasadniczych elementach przedstawionych w niniejszym załączniku, z uwzględnieniem wiarygodnych naukowo metod oceny i odpowiednich norm międzynarodowych w dziedzinie oceny cyklu życia. Obliczanie śladu środowiskowego surowca krytycznego opiera się na zestawieniu podstawowych materiałów, energii, metod produkcji i materiałów pomocniczych użytych w obiektach zaangażowanych w produkcję surowca krytycznego. Ustalając zasady obliczania śladu środowiskowego określonych surowców krytycznych, Komisja zmierza do zapewnienia spójności z zasadami obliczania śladu środowiskowego produktów pośrednich i końcowych, w których wykorzystuje się odpowiednie surowce krytyczne. Część III Deklarowana jednostka Deklarowaną jednostką jest 1 kg danego rodzaju surowca krytycznego. W zasadach obliczania śladu środowiskowego określonych surowców krytycznych można określić wyższą lub niższą deklarowaną jednostkę, wyrażoną w kg, w celu uwzględnienia – w stosownych przypadkach – charakteru lub wykorzystania odpowiedniego surowca krytycznego. Wszystkie ilościowe dane dotyczące wejść i wyjść zgromadzone przez producenta w celu ilościowego określenia śladu węglowego oblicza się w odniesieniu do tej deklarowanej jednostki. Część IV Granice systemu 1. Wydobycie, zagęszczenie i rafinacja to trzy etapy cyklu życia, które należy uwzględnić w granicach systemu pierwotnych surowców krytycznych wraz z następującymi procesami, jeżeli dotyczą one konkretnego surowca: a) procesy upstream, takie jak wydobycie rudy do produkcji surowca, produkcja i dostawa, w tym transport, substancji chemicznych, procesy pomocnicze, produkcja i dostawa, w tym transport paliw, produkcja i dostawa energii elektrycznej oraz transport materiałów w pojazdach nie stanowiących własności danej organizacji ani przez nią nieeksploatowanych; b) transport rudy, koncentratów i surowców w pojazdach stanowiących własność danej organizacji lub przez nią eksploatowanych; c) składowanie rudy, koncentratów i surowców; d) kruszenie i oczyszczanie rudy; e) produkcja koncentratu surowca; f) wydobycie metali metodami chemicznymi, fizycznymi lub biologicznymi; g) wytapianie; h) konwertorowanie metali; i) oczyszczanie żużlu; j) rafinacja metali; k) elektroliza metali; l) odlewanie lub pakowanie metali; m) przetwarzanie zużytych materiałów i żużlu; n) wszystkie powiązane procesy pomocnicze, takie jak oczyszczanie ścieków na miejscu, w tym uzdatnianie wód procesowych, bezpośrednie chłodzenie i spływ powierzchniowy; systemy redukcji emisji gazów, w tym pierwotnych i wtórnych gazów odlotowych; kotły, w tym przeznaczone do wstępnego oczyszczania wody zasilającej; logistyka wewnętrzna. 2. W granicach systemu wtórnych surowców krytycznych określających etap cyklu życia recyklingu należy uwzględnić następujące procesy, jeżeli dotyczą danego surowca uzyskanego z recyklingu: a) procesy upstream, takie jak wytworzenie surowca wsadowego (złom i koncentraty pierwotne), produkcja i dostawa (transport) substancji chemicznych, procesy pomocnicze, produkcja i dostawa (transport) paliw, produkcja i dostawa energii elektrycznej oraz transport materiałów w pojazdach nienależących do danej organizacji; b) transport koncentratów i złomu w pojazdach należących do danej organizacji lub przez nią eksploatowanych; c) składowanie złomu, koncentratów i surowców; d) wstępne przetwarzanie surowców wtórnych; e) wytapianie; f) konwertorowanie metali; g) rafinacja metali; h) elektroliza metali; i) odlewanie lub pakowanie metali; j) przetwarzanie zużytych materiałów; k) wszystkie powiązane procesy pomocnicze, takie jak oczyszczanie ścieków na miejscu, w tym uzdatnianie wód procesowych, bezpośrednie chłodzenie i spływ powierzchniowy; systemy redukcji emisji gazów, w tym pierwotnych i wtórnych gazów odlotowych; kotły, w tym przeznaczone do wstępnego oczyszczania wody zasilającej; oraz logistyka wewnętrzna. 3. Z obliczeń dotyczących śladu środowiskowego należy wyłączyć etap użytkowania lub etap wycofania z użytku, ponieważ odpowiedzialny podmiot gospodarczy nie ma na ten etap bezpośredniego wpływu. Można wyłączyć inne procesy, jeżeli ich wkład w ślad środowiskowy danego surowca krytycznego jest nieznaczny. Część V Kategorie wpływu W zasadach dokonywania obliczeń należy określić kategorie wpływu, które muszą być uwzględnione przy obliczaniu śladu środowiskowego. Wybór powinien opierać się na analizie aspektów o kluczowym oddziaływaniu na środowisko, przeprowadzonej zgodnie z wiarygodnymi naukowo metodami opracowanymi na poziomie międzynarodowym oraz z uwzględnieniem: a) względnego znaczenia różnych wpływów, w tym ich względnego znaczenia w kontekście uwzględnienia celów klimatycznych i środowiskowych Unii; b) potrzeb przedsiębiorstw downstream, które chcą informować o śladzie środowiskowym stosowanych przez siebie surowców krytycznych. Część VI Korzystanie ze zbiorów danych dotyczących przedsiębiorstwa i wtórnych zbiorów danych W zasadach dokonywania obliczeń należy określić korzystanie ze zbiorów danych dotyczących przedsiębiorstwa lub wtórnych zbiorów danych w odniesieniu do wszystkich istotnych procesów i materiałów. Jeżeli zasady dokonywania obliczeń dopuszczają możliwość wyboru między zbiorem danych dotyczących przedsiębiorstwa a zbiorem danych wtórnych, Komisja rozważa zachęcanie do korzystania ze zbioru danych dotyczących przedsiębiorstwa. Korzystanie z danych dotyczących przedsiębiorstwa jest wymagane przynajmniej w przypadku procesów, na które odpowiedzialny podmiot ma bezpośredni wpływ i które mają największy udział w odpowiednich kategoriach wpływu. Dane dotyczące działalności przedsiębiorstwa muszą być wykorzystywane w połączeniu z odpowiednimi wtórnymi zbiorami danych zgodnymi ze śladem środowiskowym. W zasadach wykonywania obliczeń określa się, czy dozwolone jest pobieranie próbek, zgodnie z kryteriami przewidzianymi w wiarygodnych naukowo metodach opracowanych na poziomie międzynarodowym. Zmiana w zestawieniu podstawowych materiałów lub koszyku energetycznym wykorzystywanych do produkcji danego rodzaju surowców krytycznych wymaga ponownego obliczenia śladu środowiskowego. Ustalając zasady dokonywania obliczeń, w tym dotyczących emisji gazów cieplarnianych wytwarzanych przy produkcji energii elektrycznej wykorzystywanej do produkcji surowców krytycznych, Komisja zapewnia spójność z innymi odpowiednimi przepisami prawa Unii i dostosowanie do tych przepisów, z zastrzeżeniem przypadków, w których nie jest to uzasadnione. Zasady obliczeń, które mają zostać opracowane w drodze aktu delegowanego, obejmują szczegółowe modelowanie następujących etapów cyklu życia: a) etap wydobycia, zagęszczenia i rafinacji surowców podstawowych; b) etap pozyskiwania i przeróbki surowców wtórnych. Część VII Metody oceny skutków Ślad środowiskowy oblicza się przy użyciu wiarygodnych naukowo metod oceny skutków, w których uwzględnia się zmiany na poziomie międzynarodowym w odniesieniu do odpowiednich kategorii wpływu związanych ze zmianą klimatu, wodą, powietrzem, glebą, zasobami, użytkowaniem gruntów i toksycznością. Wyniki przedstawia się jako wyniki charakteryzowane (bez normalizacji i ważenia). Część VIII Klasy efektywności pod względem śladu środowiskowego W zależności od rozkładu wartości deklaracji dotyczących śladu środowiskowego surowców wprowadzonych do obrotu na rynku wewnętrznym określona zostanie merytorycznie istotna liczba klas efektywności – z kategorią A jako najwyższą klasą o najmniejszym wpływie na cykl życia – aby umożliwić rozróżnienie między produktami obecnymi na rynku. Określenie progu i rozpiętości każdej klasy efektywności opiera się na rozkładzie efektywności odpowiednich surowców krytycznych wprowadzonych do obrotu w ciągu poprzednich 3 lat, oczekiwanym postępie technologicznym oraz innych czynnikach technicznych, które należy określić. Co trzy lata Komisja dokonuje przeglądu liczby klas efektywności i oddzielających je progów, tak aby stale odzwierciedlały one rzeczywistość rynkową i jej przewidywane zmiany. Część IX Ocena zgodności W zasadach obliczania i weryfikacji należy określić odpowiednią procedurę oceny zgodności spośród modułów przewidzianych w załączniku II do decyzji nr 768/2008/WE, z uwzględnieniem dostosowań niezbędnych ze względu na dane materiały. Określając stosowaną procedurę oceny zgodności, Komisja bierze pod uwagę następujące kryteria: a) stosowność danego modułu do rodzaju materiału oraz jego proporcjonalność do realizowanego interesu publicznego; b) charakter zagrożeń stwarzanych przez produkt oraz stopień, w jakim ocena zgodności odpowiada rodzajowi i poziomowi zagrożenia; c) gdy obowiązkowy jest udział strony trzeciej – potrzebę zapewnienia producentowi możliwości wyboru między modułami zapewnienia jakości i modułami certyfikacji produktu określonymi w załączniku II do decyzji nr 768/2008/WE.

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania
Źródło	Wymaganie

3. Powiązane normy

Normy
Źródło	Wymaganie

Builddate: 03.05.2024 00:00:00 -Doknr: CELEX:32024R1252
EULAW -
EN: Legal acts of the European Union from EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © European Union. Re-use is authorised by Decision 2011/833/EU, provided the source is acknowledged; the consolidated texts are licensed under CC BY 4.0 (EUR-Lex legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the legislation published in the Official Journal of the European Union is deemed authentic.

DE: Rechtsakte der Europäischen Union aus EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © Europäische Union. Weiterverwendung nach Beschluss 2011/833/EU mit Quellenangabe gestattet; die konsolidierten Fassungen stehen unter CC BY 4.0 (Rechtlicher Hinweis von EUR-Lex). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Verbindlich sind allein die im Amtsblatt der Europäischen Union veröffentlichten Rechtsakte.