Άρθρο 6 Κανόνες αξιολόγησης του θορύβου

α)

πριν από τη θέσπιση περιορισμών λειτουργίας, εφαρμόζονται η μέθοδος, οι δείκτες και οι πληροφορίες του παραρτήματος I με τρόπο ώστε να ληφθεί δεόντως υπόψη η συμβολή κάθε είδους μέτρου στο πλαίσιο της ισορροπημένης προσέγγισης·

β)

στο κατάλληλο επίπεδο, θεσπίζεται τεχνική συνεργασία μεταξύ του φορέα εκμετάλλευσης του αερολιμένα, του φορέα εκμετάλλευσης αεροσκαφών και του φορέα παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας, για την εξέταση μέτρων μετριασμού του θορύβου. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν επίσης ότι γίνονται διαβουλεύσεις με τους κατοίκους της περιοχής ή τους εκπροσώπους τους και τις σχετικές τοπικές αρχές και ότι τους παρέχονται τεχνικές πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα μετριασμού του θορύβου·

γ)

η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας κάθε νέου περιορισμού λειτουργίας αξιολογείται, σύμφωνα με το παράρτημα II. Μικρές τεχνικές τροποποιήσεις μέτρων χωρίς ουσιαστικές επιπτώσεις στο δυναμικό ή τη λειτουργία δεν θεωρούνται νέοι λειτουργικοί περιορισμοί·

δ)

η διαδικασία διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη, η οποία μπορεί να διεξαχθεί υπό τη μορφή διαδικασίας μεσολάβησης, οργανώνεται εγκαίρως και με ουσιαστικό τρόπο, διασφαλίζοντας τον ανοικτό χαρακτήρα και τη διαφάνεια όσον αφορά τα δεδομένα και τη μεθοδολογία υπολογισμού. Τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη θέσπιση των νέων περιορισμών λειτουργίας για να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους. Τα ενδιαφερόμενα μέρη περιλαμβάνουν τουλάχιστον:

α)

τηρουμένης της εθνικής νομοθεσίας, πληροφορίες σχετικά με τις επικαλούμενες παραβάσεις που οφείλονται σε αλλαγές στις διαδικασίες πτήσης, από απόψεως επίπτωσης καθώς και τους λόγους για τους οποίους επήλθαν οι αλλαγές αυτές·

β)

τα γενικά κριτήρια που εφαρμόζονται κατά την κατανομή και διαχείριση της κυκλοφορίας σε κάθε αερολιμένα, στον βαθμό που τα συγκεκριμένα κριτήρια δύνανται να έχουν επίπτωση στο περιβάλλον ή να προκαλούν θόρυβο· και

γ)

στοιχεία τα οποία συλλέγονται από τυχόν συστήματα μέτρησης του θορύβου.