+Άρθρο 5 Κανόνας για την υποδομή
---+Άρθρο 5 1.
---+Άρθρο 5 2.
---+Άρθρο 5 3.
---+Άρθρο 5 4.
---+Άρθρο 5 5.
---+Άρθρο 5 6.
---+Άρθρο 5 7.
---+Άρθρο 5 8.
---+Άρθρο 5 9.

Άρθρο 5 Κανόνας για την υποδομή

1. Επισκόπηση

,
Τίτλος Κανονισμός
Άρθρο 5 1.
Κάθε κράτος μέλος ή, σε περίπτωση που προβλέπεται από κράτος μέλος, η αρμόδια αρχή του εξασφαλίζει ότι λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα ώστε, σε περίπτωση διαταραχής της μεγαλύτερης υποδομής φυσικού αερίου, η τεχνική ικανότητα της υπόλοιπης υποδομής, η οποία καθορίζεται σύμφωνα με τον τύπο N – 1 όπως ορίζεται στο σημείο 2 του παραρτήματος II, να είναι σε θέση, με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, να ικανοποιήσει τη συνολική ζήτηση φυσικού αερίου της περιοχής υπολογισμού για περίοδο μιας ημέρας εξαιρετικά υψηλής ζήτησης αερίου, η οποία επέρχεται με στατιστική πιθανότητα μιας φοράς μέσα σε 20 έτη. Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνονται υπόψη οι τάσεις της κατανάλωσης φυσικού αερίου, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των μέτρων ενεργειακής απόδοσης, καθώς και τα ποσοστά αξιοποίησης της υφιστάμενης υποδομής.

Η υποχρέωση που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου ισχύει με την επιφύλαξη της ευθύνης των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς να προβούν στις αντίστοιχες επενδύσεις και των υποχρεώσεων των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 715/2009 και στην οδηγία 2009/73/ΕΚ.

Άρθρο 5 2.
Η υποχρέωση διασφάλισης ότι οι υπόλοιπες υποδομές έχουν την τεχνική ικανότητα να ικανοποιήσουν τη συνολική ζήτηση φυσικού αερίου, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, θεωρείται επίσης ότι τηρείται εφόσον η αρμόδια αρχή αποδείξει στο σχέδιο προληπτικής δράσης ότι μια διαταραχή του εφοδιασμού με φυσικό αέριο μπορεί να αντισταθμισθεί επαρκώς και εγκαίρως με κατάλληλα μέτρα βασιζόμενα στην αγορά, όσον αφορά τη ζήτηση. Για αυτόν τον σκοπό, ο τύπος N – 1 υπολογίζεται κατά τα οριζόμενα στο σημείο 4 του παραρτήματος II.
Άρθρο 5 3.
Κατά περίπτωση, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις επικινδυνότητας που αναφέρονται στο άρθρο 7, οι αρμόδιες αρχές των γειτονικών κρατών μελών συμφωνούν στην τήρηση από κοινού της υποχρέωσης που ορίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Στην περίπτωση αυτή, οι αρμόδιες αρχές συμπεριλαμβάνουν στην εκτίμηση επικινδυνότητας τον υπολογισμό του τύπου N – 1, εξηγώντας ταυτόχρονα, στα περιφερειακά κεφάλαια των σχεδίων προληπτικής δράσης, τον τρόπο τήρησης της εν λόγω υποχρέωσης με τις συμφωνηθείσες ρυθμίσεις. Εφαρμόζεται το σημείο 5 του παραρτήματος II.
Άρθρο 5 4.

Οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς εξασφαλίζουν τη μόνιμη υλική ικανότητα αμφίδρομης μεταφοράς φυσικού αερίου («ικανότητα αμφίδρομης ροής») σε όλες τις διασυνδέσεις μεταξύ των κρατών μελών, με εξαίρεση:

α) 

τις περιπτώσεις συνδέσεων με εγκαταστάσεις παραγωγής, με εγκαταστάσεις ΥΦΑ και με δίκτυα διανομής· ή

β) 

την περίπτωση που έχει χορηγηθεί εξαίρεση από την εν λόγω υποχρέωση, μετά από διεξοδική αξιολόγηση και κατόπιν διαβούλευσης με τα άλλα κράτη μέλη και με την Επιτροπή σύμφωνα με το παράρτημα III.

Για τη διαδικασία ενεργοποίησης ή ενίσχυσης της ικανότητας αμφίδρομης ροής σε μια διασύνδεση ή χορήγησης ή παράτασης της εξαίρεσης από την εν λόγω υποχρέωση ισχύει το παράρτημα III. Η Επιτροπή δημοσιεύει τον κατάλογο των εξαιρέσεων και τον επικαιροποιεί.

Άρθρο 5 5.

Η πρόταση για ενεργοποίηση ή ενίσχυση της ικανότητας αμφίδρομης ροής ή η αίτηση για χορήγηση ή παράταση εξαίρεσης περιλαμβάνει ανάλυση κόστους-οφέλους με βάση τη μεθοδολογία του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 2 ) και βασίζεται στα εξής στοιχεία:

α) 

στην εκτίμηση της ζήτησης της αγοράς·

β) 

στις προβλέψεις της ζήτησης και της προσφοράς·

γ) 

στις πιθανές οικονομικές επιπτώσεις επί των υφιστάμενων υποδομών·

δ) 

στη μελέτη σκοπιμότητας·

ε) 

στο κόστος της ικανότητας αμφίδρομης ροής, συμπεριλαμβανομένης της απαραίτητης ενίσχυσης του συστήματος μεταφοράς· και

στ) 

στα οφέλη της ασφάλειας εφοδιασμού με φυσικό αέριο, λαμβανομένης υπόψη της πιθανής συμβολής της ικανότητας αμφίδρομης ροής στην τήρηση του αναφερόμενου στο παρόν άρθρο κανόνα για την υποδομή.

Άρθρο 5 6.
Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν υπόψη το κόστος που όντως προέκυψε από την τήρηση της υποχρέωσης που ορίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και το κόστος εξασφάλισης ικανότητας αμφίδρομης ροής ώστε να παρέχονται κατάλληλα κίνητρα κατά τον καθορισμό ή την έγκριση, με διαφάνεια και διεξοδικότητα, των τιμολογίων ή των μεθοδολογιών τους σύμφωνα με το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2009 και το άρθρο 41 παράγραφος 8 της οδηγίας 2009/73/ΕΚ.
Άρθρο 5 7.
Εφόσον η επένδυση για την παροχή ή ενίσχυση της ικανότητας αμφίδρομης ροής δεν απαιτείται από την αγορά αλλά θεωρείται αναγκαία για λόγους ασφάλειας του εφοδιασμού με φυσικό αέριο και εφόσον η δαπάνη που προκύπτει από αυτήν την επένδυση επιβαρύνει περισσότερα από ένα κράτη μέλη ή ένα κράτος μέλος προς όφελος άλλου κράτος μέλους, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές όλων των ενδιαφερόμενων κρατών μελών λαμβάνουν συντονισμένη απόφαση σχετικά με την κατανομή των δαπανών αυτών, πριν ληφθεί απόφαση για τυχόν επένδυση. Κατά την κατανομή των δαπανών λαμβάνονται υπόψη οι αρχές που περιγράφονται και τα στοιχεία που εμπεριέχονται στο άρθρο 12 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 347/2013, ιδίως ο βαθμός ωφέλειας των επενδύσεων σε υποδομές για την αύξηση της ασφάλειας εφοδιασμού με φυσικό αέριο των ενδιαφερόμενων κρατών μελών, καθώς και οι επενδύσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί στη συγκεκριμένη υποδομή. Κατά την κατανομή των δαπανών δεν προκαλείται αδικαιολόγητη στρέβλωση του ανταγωνισμού και της αποτελεσματικής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, καταβάλλεται δε προσπάθεια αποφυγής οποιωνδήποτε αδικαιολόγητων στρεβλωτικών επιπτώσεων στην αγορά.
Άρθρο 5 8.
Η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει ότι κάθε νέα υποδομή μεταφοράς συμβάλλει στην ασφάλεια εφοδιασμού με φυσικό αέριο με την ανάπτυξη ενός καλά συνδεδεμένου δικτύου, όπως και, όπου χρειάζεται, με την εξασφάλιση επαρκούς αριθμού διασυνοριακών σημείων εισόδου και εξόδου, σε σχέση με τη ζήτηση της αγοράς και τους εντοπισθέντες κινδύνους.

Η αρμόδια αρχή αξιολογεί στην εκτίμηση επικινδυνότητας εάν, με μια ολοκληρωμένη θεώρηση των συστημάτων παροχής φυσικού αερίου και ηλεκτροδότησης, υπάρχουν εσωτερικά σημεία συμφόρησης και εάν η εθνική ικανότητα εισροής και η υποδομή, ιδίως τα δίκτυα μεταφοράς, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τις εθνικές και διασυνοριακές ροές φυσικού αερίου στην περίπτωση διαταραχής της μεγαλύτερης υποδομής φυσικού αερίου σε εθνικό επίπεδο και της μεγαλύτερης υποδομής φυσικού αερίου κοινών συμφερόντων στην ομάδα κινδύνου που επισημαίνεται στην εκτίμηση επικινδυνότητας.

Άρθρο 5 9.
Το Λουξεμβούργο, η Σλοβενία και η Σουηδία, κατ' εξαίρεση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην παρούσα παράγραφο, δεν δεσμεύονται από την υποχρέωση που ορίζεται στην εν λόγω παράγραφο, αλλά επιδιώκουν να την εκπληρώσουν, διασφαλίζοντας συγχρόνως τον εφοδιασμό των προστατευόμενων πελατών με φυσικό αέριο σύμφωνα με το άρθρο 6.

Η εξαίρεση ισχύει για το Λουξεμβούργο εφόσον:

α) 

διαθέτει τουλάχιστον δύο διασυνδέσεις με άλλα κράτη μέλη·

β) 

διαθέτει τουλάχιστον δύο διαφορετικές πηγές εφοδιασμού με φυσικό αέριο· και

γ) 

δεν διαθέτει εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου στο έδαφός του.

Η εξαίρεση ισχύει για το Σλοβενία εφόσον:

α) 

διαθέτει τουλάχιστον δύο διασυνδέσεις με άλλα κράτη μέλη·

β) 

διαθέτει τουλάχιστον δύο διαφορετικές πηγές εφοδιασμού με φυσικό αέριο· και

γ) 

δεν διαθέτει εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου ή εγκατάσταση ΥΦΑ στο έδαφός της.

Η εξαίρεση ισχύει για τη Σουηδία εφόσον:

α) 

δεν διαθέτει διαμετακόμιση φυσικού αερίου στο έδαφός της προς άλλα κράτη μέλη·

β) 

έχει ετήσια ακαθάριστη εγχώρια κατανάλωση φυσικού αερίου μικρότερη των 2 ΜΤΙΠ· και

γ) 

έχει μικρότερη του 5 % της συνολικής κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας από φυσικό αέριο.

Το Λουξεμβούργο, η Σλοβενία και η Σουηδία ενημερώνουν την Επιτροπή για τυχόν αλλαγές που επηρεάζουν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην παρούσα παράγραφο. Η εξαίρεση της παρούσας παραγράφου παύει να εφαρμόζεται σε περίπτωση που δεν πληρούται πλέον έστω και μία από τις προϋποθέσεις αυτές.

Ως μέρος της εθνικής εκτίμησης επικινδυνότητας που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 το Λουξεμβούργο, η Σλοβενία και η Σουηδία περιγράφουν την κατάσταση κατά τις αντίστοιχες προϋποθέσεις που ορίζονται στην παρούσα παράγραφο, καθώς και τις προοπτικές συμμόρφωσης στην υποχρέωση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, λαμβάνοντας υπόψη τον οικονομικό αντίκτυπο που θα έχει η τήρηση του κανόνα για την υποδομή, την ανάπτυξη της αγοράς φυσικού αερίου και τα έργα υποδομής φυσικού αερίου στην ομάδα κινδύνου. Βάσει των πληροφοριών που παρέχονται στην εθνική εκτίμηση επικινδυνότητας και εφόσον οι αντίστοιχες προϋποθέσεις που ορίζονται στην παρούσα παράγραφο εξακολουθούν να τηρούνται, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει ότι η εξαίρεση επιτρέπεται να ισχύσει για τέσσερα ακόμη έτη. Σε περίπτωση θετικής απόφασης, η διαδικασία του παρόντος εδαφίου επαναλαμβάνεται ύστερα από τέσσερα έτη.

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

Απαιτήσεις
Πηγή Απαίτηση

3. Σχετικά πρότυπα

Πρότυπα
Πηγή Απαίτηση
  • Builddate: 22.06.2026 00:00:00 -Doknr: CELEX:32017R1938
  • EULAW -

    EN: Legal acts of the European Union from EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © European Union. Re-use is authorised by Decision 2011/833/EU, provided the source is acknowledged; the consolidated texts are licensed under CC BY 4.0 (EUR-Lex legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the legislation published in the Official Journal of the European Union is deemed authentic.

    DE: Rechtsakte der Europäischen Union aus EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © Europäische Union. Weiterverwendung nach Beschluss 2011/833/EU mit Quellenangabe gestattet; die konsolidierten Fassungen stehen unter CC BY 4.0 (Rechtlicher Hinweis von EUR-Lex). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Verbindlich sind allein die im Amtsblatt der Europäischen Union veröffentlichten Rechtsakte.