|
Τα κράτη μέλη προσπαθούν να αυξήσουν το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών στην ποσότητα των ενεργειακών πηγών που χρησιμοποιούνται για τελικούς ενεργειακούς και μη ενεργειακούς σκοπούς στον βιομηχανικό τομέα με ενδεικτική αύξηση τουλάχιστον 1,6 ποσοστιαίων μονάδων ως ετήσιο μέσο όρο που υπολογίζεται για τις περιόδους 2021 έως 2025 και 2026 έως 2030. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνυπολογίζουν την απορριπτόμενη θερμότητα και ψύξη στις μέσες ετήσιες αυξήσεις του πρώτου εδαφίου, έως 0,4 ποσοστιαίες μονάδες, εφόσον η απορριπτόμενη θερμότητα και ψύξη παρέχεται από αποδοτική τηλεθέρμανση και τηλεψύξη, με εξαίρεση τα δίκτυα που παρέχουν θερμότητα σε ένα μόνο κτίριο ή των οποίων η θερμική ενέργεια καταναλώνεται στο σύνολό της αποκλειστικά επιτόπου και η θερμική ενέργεια δεν πωλείται. Εάν αποφασίσουν να το πράξουν, η μέση ετήσια αύξηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο αυξάνεται κατά το ήμισυ των ποσοστιαίων μονάδων της απορριπτόμενης θερμότητας και ψύξης που χρησιμοποιούνται στον συνυπολογισμό. Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν τις πολιτικές και τα μέτρα που σχεδιάζονται και λαμβάνονται για την επίτευξη μιας τέτοιας ενδεικτικής αύξησης στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλονται δυνάμει των άρθρων 3 και 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 και στις ενοποιημένες εθνικές τους εκθέσεις προόδου που υποβάλλονται δυνάμει του άρθρου 17 του εν λόγω κανονισμού. Όταν ο εξηλεκτρισμός θεωρείται οικονομικά αποδοτική επιλογή, οι εν λόγω πολιτικές και μέτρα προωθούν τον εξηλεκτρισμό των βιομηχανικών διεργασιών με βάση τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Οι εν λόγω πολιτικές και τα μέτρα επιδιώκουν να δημιουργήσουν ευνοϊκές συνθήκες στην αγορά για τη διαθεσιμότητα οικονομικά βιώσιμων και τεχνικά εφικτών εναλλακτικών ανανεώσιμης ενέργειας για την αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων που χρησιμοποιούνται για βιομηχανική θέρμανση με στόχο τη μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων που χρησιμοποιούνται για θέρμανση στην οποία η θερμοκρασία είναι κάτω από 200 °C. Κατά τη θέσπιση των εν λόγω πολιτικών και μέτρων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση, την αποτελεσματικότητα και τη διεθνή ανταγωνιστικότητα και την ανάγκη να αντιμετωπίζουν τα κανονιστικά, διοικητικά και οικονομικά εμπόδια. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η συνεισφορά των ανανεώσιμων καυσίμων μη βιολογικής προέλευσης που χρησιμοποιούνται για τελικούς ενεργειακούς και μη ενεργειακούς σκοπούς ανέρχεται τουλάχιστον στο 42 % του υδρογόνου που χρησιμοποιείται για τελικούς ενεργειακούς και μη ενεργειακούς σκοπούς στη βιομηχανία έως το 2030 και στο 60 % έως το 2035. Για τον υπολογισμό του εν λόγω ποσοστού, ισχύουν οι ακόλουθοι κανόνες:
α)
για τον υπολογισμό του παρονομαστή, λαμβάνεται υπόψη η ενεργειακή περιεκτικότητα σε υδρογόνο για τελικούς ενεργειακούς και μη ενεργειακούς σκοπούς, εξαιρουμένων:
i)
του υδρογόνου που χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσα προϊόντα για την παραγωγή συμβατικών καυσίμων κίνησης και βιοκαυσίμων·
ii)
του υδρογόνου που παράγεται με την απανθρακοποίηση βιομηχανικού υπολειμματικού αερίου και που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση του συγκεκριμένου αερίου από τα οποία παράγεται·
iii)
του υδρογόνου που παράγεται ως υποπροϊόν ή προέρχεται από υποπροϊόντα σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις·
β)
για τον υπολογισμό του αριθμητή, λαμβάνεται υπόψη το ενεργειακό περιεχόμενο των ανανεώσιμων καυσίμων μη βιολογικής προέλευσης που καταναλώνονται στον κλάδο της βιομηχανίας για τελικούς ενεργειακούς και μη ενεργειακούς σκοπούς, εξαιρουμένων των ανανεώσιμων καυσίμων μη βιολογικής προέλευσης που χρησιμοποιούνται ως ενδιάμεσα προϊόντα για την παραγωγή συμβατικών καυσίμων κίνησης και των βιοκαυσίμων·
γ)
για τον υπολογισμό του αριθμητή και του παρονομαστή, χρησιμοποιούνται οι τιμές σχετικά με το ενεργειακό περιεχόμενο των καυσίμων που παρατίθενται στο παράρτημα III.
Για τους σκοπούς του στοιχείου γ) του πέμπτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου, προκειμένου να προσδιοριστεί το ενεργειακό περιεχόμενο των καυσίμων που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα III, τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τα σχετικά ευρωπαϊκά πρότυπα για να προσδιορίσουν τη θερμογόνο δύναμη των καυσίμων ή, όταν δεν έχει εγκριθεί ευρωπαϊκό πρότυπο για τον σκοπό αυτόν, τα σχετικά πρότυπα ISO.
|