1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, σύμφωνα με το εθνικό νομικό τους σύστημα, κάθε ενδιαφερόμενος έχει πρόσβαση σε διαδικασία εξέτασης ενώπιον δικαστηρίου ή άλλου ανεξάρτητου και αμερόληπτου οργάνου, συσταθέντος νομοθετικώς, προκειμένου να αμφισβητήσει την ουσιαστική ή διαδικαστική νομιμότητα όλων των αποφάσεων, πράξεων ή παραλείψεων των κρατών μελών σχετικά με την τοποθεσία και τον αριθμό των σημείων δειγματοληψίας σύμφωνα με το άρθρο 9 σύμφωνα με τα σχετικά κριτήρια που ορίζονται στα παραρτήματα III και IV, τα σχέδια και τους χάρτες πορείας για την ποιότητα του αέρα που αναφέρονται στο άρθρο 19, και τα βραχυπρόθεσμα σχέδια δράσης που αναφέρονται στο άρθρο 20, του κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούται οποιαδήποτε από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
|
α)
|
έχει επαρκές συμφέρον·
|
|
β)
|
υποστηρίζει ότι έχει επέλθει προσβολή δικαιώματος, εάν αυτό απαιτείται ως προϋπόθεση από το δικονομικό διοικητικό δίκαιο κράτους μέλους.
|
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τι συνιστά επαρκές έννομο συμφέρον και προσβολή δικαιώματος, σύμφωνα με τον σκοπό της παροχής στο ενδιαφερόμενο κοινό ευρείας προσβάσεως στη δικαιοσύνη.
Προς τούτο, το συμφέρον κάθε μη κυβερνητικής οργάνωσης που προάγει την προστασία της ανθρώπινης υγείας ή του περιβάλλοντος και πληροί κάθε απαίτηση του εθνικού δικαίου θεωρείται επαρκές για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου στοιχείο α). Οι οργανώσεις αυτές θεωρείται επίσης ότι έχουν δικαιώματα που μπορούν να προσβληθούν, για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου στοιχείο β).