Άρθρο 4 Κοινοποίηση και περαιτέρω χρήση λύσεων διαλειτουργικότητας μεταξύ οντοτήτων της Ένωσης και φορέων του δημόσιου τομέα

1.   Μια οντότητα της Ένωσης ή ένας φορέας του δημόσιου τομέα θέτει στη διάθεση κάθε άλλης ενωσιακής οντότητας ή φορέα του δημοσίου τομέα, κατόπιν αιτήματός της, λύση διαλειτουργικότητας που υποστηρίζει διευρωπαϊκή ψηφιακή δημόσια υπηρεσία, συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής τεκμηρίωσης, και κατά περίπτωση, του ιστορικού εκδόσεων, του τεκμηριωμένου πηγαίου κώδικα και των παραπομπών σε ανοικτά πρότυπα ή τεχνικές προδιαγραφές που χρησιμοποιούνται.

Αυτή η υποχρέωση κοινοποίησης δεν ισχύει για καμία από τις ακόλουθες λύσεις διαλειτουργικότητας, δηλαδή:

2.   Για να μπορεί η οντότητα που προβαίνει σε περαιτέρω χρήση να διαχειρίζεται αυτόνομα τη λύση διαλειτουργικότητας, η κοινοποιούσα οντότητα προσδιορίζει όποιους όρους εφαρμόζονται στην περαιτέρω χρήση της λύσης, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε εγγυήσεων που παρέχονται στην οντότητα που προβαίνει σε περαιτέρω χρήση όσον αφορά τη συνεργασία, τη στήριξη και τη συντήρηση. Οι όροι αυτοί μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν την απαλλαγή της κοινοποιούσας οντότητας από την ευθύνη σε περίπτωση κατάχρησης της λύσης διαλειτουργικότητας από την οντότητα που προβαίνει σε περαιτέρω χρήση. Πριν από την έγκριση της λύσης διαλειτουργικότητας η οντότητα που προβαίνει σε περαιτέρω χρήση, κατόπιν αιτήματος, παρέχει στην κοινοποιούσα οντότητα αξιολόγηση της λύσης που καλύπτει την ικανότητά της να διαχειρίζεται αυτόνομα την κυβερνοασφάλεια και την εξέλιξη της λύσης διαλειτουργικότητας που χρησιμοποιείται περαιτέρω.

3.   Η υποχρέωση της παραγράφου 1 μπορεί να τηρείται με τη δημοσίευση του σχετικού περιεχομένου στην πύλη της διαλειτουργικής Ευρώπης ή σε δικτυακή πύλη, κατάλογο ή αποθετήριο που συνδέεται με την πύλη της διαλειτουργικής Ευρώπης. Στην περίπτωση αυτή, η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στην κοινοποιούσα οντότητα. Κατόπιν αιτήματος της κοινοποιούσας οντότητας, η Επιτροπή δημοσιεύει το σχετικό περιεχόμενο στην πύλη της διαλειτουργικής Ευρώπης.

4.   Οντότητα της Ένωσης ή φορέας του δημόσιου τομέα ή τρίτος που προβαίνει σε περαιτέρω χρήση λύσης διαλειτουργικότητας μπορεί να την προσαρμόζει στις δικές του ανάγκες, εκτός εάν τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που κατέχει τρίτο μέρος περιορίζουν την προσαρμογή της διαλειτουργικής λύσης. Εάν η λύση διαλειτουργικότητας δημοσιοποιήθηκε δυνάμει της παραγράφου 3, η προσαρμοσμένη λύση διαλειτουργικότητας δημοσιοποιείται με τον ίδιο τρόπο.

5.   Η κοινοποιούσα οντότητα και η οντότητα που προβαίνει σε περαιτέρω χρήση δύνανται να συνάψουν συμφωνία επιμερισμού του κόστους για μελλοντικές εξελίξεις της λύσης διαλειτουργικότητας.

6.   Κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την εφαρμογή λύσεων διαλειτουργικότητας, οι οντότητες της Ένωσης και οι φορείς του δημόσιου τομέα δίνουν προτεραιότητα στην εφαρμογή λύσεων διαλειτουργικότητας που δεν περιλαμβάνουν περιοριστικούς όρους αδειοδότησης, όπως λύσεις ανοικτού κώδικα, όταν οι εν λόγω λύσεις διαλειτουργικότητας είναι ισοδύναμες ως προς τις λειτουργίες, το συνολικό κόστος, την επικέντρωση στον χρήστη, την κυβερνοασφάλεια ή άλλα συναφή αντικειμενικά κριτήρια. Η Επιτροπή παρέχει στήριξη για τον προσδιορισμό τέτοιων λύσεων διαλειτουργικότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 9.

7.   Το συμβούλιο εγκρίνει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την κοινοποίηση λύσεων διαλειτουργικότητας.