4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, ένα κράτος μέλος μπορεί να επιτρέπει χρηματοοικονομικές μεταφορές μεταξύ ρυθμιζόμενων υπηρεσιών που είναι χωριστές κατά την έννοια της παραγράφου 1, υπό την προϋπόθεση ότι η ρυθμιστική αρχή έχει διαπιστώσει πως δεν είναι βιώσιμη η χρηματοδότηση των δικτύων μέσω τιμολογίων πρόσβασης στο δίκτυο που καλύπτονται μόνο από τους χρήστες του δικτύου. Η ρυθμιστική αρχή, μεταξύ άλλων, εξετάζει στην εκτίμησή της, μεταξύ άλλων, την αξία των προβλεφθεισών χρηματοοικονομικών μεταφορών, την προκύπτουσα διεπιδότηση μεταξύ χρηστών των αντίστοιχων δικτύων και την οικονομική αποδοτικότητα των εν λόγω χρηματοοικονομικών μεταφορών.
Για χρηματοοικονομική μεταφορά κατά την έννοια της παρούσας παραγράφου ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
|
α)
|
όλα τα έσοδα που απαιτούνται για τη χρηματοοικονομική μεταφορά εισπράττονται ως ειδικό τέλος·
|
|
β)
|
το ειδικό τέλος εισπράττεται μόνο από τα σημεία εξόδου προς τους τελικούς πελάτες που βρίσκονται εντός στο ίδιο κράτος μέλος με τον δικαιούχο της χρηματοοικονομικής μεταφοράς·
|
|
γ)
|
το ειδικό τέλος και η χρηματοοικονομική μεταφορά ή οι μεθοδολογίες που διέπουν τον υπολογισμό τους εγκρίνονται πριν από την έναρξη ισχύος τους από την ρυθμιστική αρχή·
|
|
δ)
|
το εγκεκριμένο ειδικό τέλος και η εγκεκριμένη χρηματοοικονομική μεταφορά, καθώς και οι εγκεκριμένες μεθοδολογίες, στις περιπτώσεις που εγκρίνονται οι μεθοδολογίες, δημοσιεύονται το αργότερο τριάντα ημέρες πριν από την ημερομηνία εφαρμογής τους·
|
|
ε)
|
η Επιτροπή και ο ACER έχουν ενημερωθεί από το κράτος μέλος ότι επέτρεψε χρηματοοικονομικές μεταφορές.
|