3. Η ρυθμιστική αρχή δύναται, κατά περίπτωση, να αποφασίζει για την εξαίρεση που μνημονεύεται στις παραγράφους 1 και 2.
Πριν από την έκδοση της απόφασης επί της εξαίρεσης, η ρυθμιστική αρχή, ή, κατά περίπτωση, άλλη αρμόδια αρχή του σχετικού κράτους μέλους, διαβουλεύεται:
|
α)
|
με τις ρυθμιστικές αρχές των κρατών μελών των οποίων οι αγορές είναι πιθανόν να επηρεαστούν από τη νέα υποδομή· και
|
|
β)
|
με τις οικείες αρχές των τρίτων χωρών όπου η εν λόγω υποδομή είναι συνδεδεμένη με το δίκτυο της Ένωσης υπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους και προέρχεται από ή καταλήγει σε μία ή περισσότερες τρίτες χώρες.
Όταν οι αρχές τρίτων χωρών από τις οποίες ζητήθηκε διαβούλευση δεν απαντούν στο αίτημα διαβούλευσης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος ή εντός καθορισμένης προθεσμίας που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες, η οικεία εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να λάβει την αναγκαία απόφαση.
|