Άρθρο 209 Απαιτήσεις για εισπρακτέες απαιτήσεις

η νομική πράξη με την οποία παρέχεται η εξασφάλιση σε ένα δανειοδοτικό ίδρυμα είναι ισχυρή και διασφαλίζει ότι το ίδρυμα έχει σαφή δικαιώματα επί της εξασφάλισης, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος επί των προϊόντων από την πώληση της εξασφάλισης,

τα ιδρύματα λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις του τοπικού νομικού πλαισίου ώστε να διασφαλιστεί ότι μπορεί να αντιτάξει τα δικαιώματά του που πηγάζουν από την εξασφάλιση της απαίτησης. Τα δανειοδοτικά ιδρύματα έχουν απαίτηση πρώτης προτεραιότητας στην εξασφάλιση, παρότι οι εν λόγω απαιτήσεις μπορεί να υπόκεινται σε απαιτήσεις προνομιούχων πιστωτών που προβλέπονται σε νομοθετικές διατάξεις,

τα ιδρύματα έχουν προβεί σε επαρκή νομική εξέταση που επιβεβαίωσε ότι οι συμβάσεις εξασφάλισης είναι εκτελεστές σε όλες τις χώρες που έχουν δικαιοδοσία,

οι συμβάσεις εξασφάλισης είναι επαρκώς τεκμηριωμένες και περιλαμβάνουν σαφείς και αξιόπιστες διαδικασίες ταχείας ρευστοποίησης της εξασφάλισης,

τα ιδρύματα διαθέτουν διαδικασίες που διασφαλίζουν την τήρηση όλων των προϋποθέσεων που προβλέπονται από τον νόμο για την κήρυξη του δανειολήπτη σε αθέτηση υποχρέωσης και την ταχεία ρευστοποίηση της εξασφάλισης,

σε περίπτωση χρηματοοικονομικών δυσχερειών του δανειολήπτη ή αθέτησης της υποχρέωσής του, τα ιδρύματα έχουν νόμιμη εξουσία να πωλήσουν ή να εκχωρήσουν σε τρίτους τις εισπρακτέες απαιτήσεις χωρίς τη συναίνεση των οφειλετών των εισπρακτέων απαιτήσεων.

κάθε ίδρυμα διαθέτει αποτελεσματική διαδικασία εκτίμησης του πιστωτικού κινδύνου από εισπρακτέες απαιτήσεις. Η διαδικασία περιλαμβάνει αναλύσεις της δραστηριότητας και του επιχειρηματικού τομέα του δανειολήπτη και των κατηγοριών πελατών με τους οποίους συναλλάσσεται. Εάν το ίδρυμα βασίζεται στην εκτίμηση των δανειοληπτών του για τον προσδιορισμό του πιστωτικού κινδύνου των πελατών, επανεξετάζει τις πιστωτικές πρακτικές των δανειοληπτών για να εξακριβώσει την επάρκεια και την αξιοπιστία τους,

η διαφορά μεταξύ ποσού του ανοίγματος και αξίας των εισπρακτέων απαιτήσεων θα αντικατοπτρίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, περιλαμβανομένου του κόστους ρευστοποίησης, τον κίνδυνο συγκέντρωσης για το σύνολο των απαιτήσεων κάθε πιστούχου που έχουν ενεχυριασθεί και του κινδύνου συγκέντρωσης για το σύνολο των ανοιγμάτων του ιδρύματος πέραν από αυτόν που ελέγχεται από τη γενική μεθοδολογία του. Τα ιδρύματα εφαρμόζουν διαδικασία παρακολούθησης των εισπρακτέων απαιτήσεων σε συνεχή βάση. Ελέγχουν επίσης, σε τακτική βάση, τη συμμόρφωση με τις ρήτρες των δανείων, τους περιβαλλοντικούς περιορισμούς και τις λοιπές νομικές απαιτήσεις,

οι εισπρακτέες απαιτήσεις που ενεχυριάζονται από τον πιστούχο είναι επαρκώς διαφοροποιημένες και δεν συσχετίζονται σημαντικά με την οικονομική κατάστασή του. Σε περίπτωση σημαντικής θετικής συσχέτισης, ο σχετικός κίνδυνος θα λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό περιθωρίων για το σύνολο των εξασφαλίσεων,

τα ιδρύματα δεν χρησιμοποιούν εισπρακτέες απαιτήσεις από εταιρείες συνδεδεμένες με τον πιστούχο, συμπεριλαμβανομένων των θυγατρικών και των υπαλλήλων του, ως αποδεκτή πιστωτική προστασία,

κάθε ίδρυμα διαθέτει γραπτώς τεκμηριωμένη διαδικασία για την συλλογή των εισπρακτέων απαιτήσεων σε περίπτωση προβλημάτων. Τα αναγκαία μέσα για την συλλογή των εισπρακτέων απαιτήσεων πρέπει να υφίστανται ακόμα και όταν τα ιδρύματα προσβλέπουν σε λειτουργική αποπληρωμή των πιστώσεων.