Άρθρο 325ιβ 3.
Σε περίπτωση που τα ιδρύματα δεν μπορούν να εφαρμόζουν την προσέγγιση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, τα επιτόκια μηδενικού κινδύνου βασίζονται σε μία ή περισσότερες τεκμαιρόμενες από την αγορά καμπύλες συμβάσεων ανταλλαγών που χρησιμοποιεί το ίδρυμα για να αποτιμήσει τις θέσεις του σε τρέχουσες τιμές της αγοράς, όπως οι καμπύλες διατραπεζικού προσφερόμενου επιτοκίου ανταλλαγής. Εάν τα δεδομένα για τις τεκμαιρόμενες από την αγορά καμπύλες συμβάσεων ανταλλαγών που περιγράφονται στην παράγραφο 2 και στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου δεν επαρκούν, τα επιτόκια μηδενικού κινδύνου μπορούν να ληφθούν από την πλέον κατάλληλη καμπύλη κρατικών ομολόγων για ένα συγκεκριμένο νόμισμα. Εάν τα ιδρύματα χρησιμοποιούν τους παράγοντες γενικού κινδύνου επιτοκίου που προκύπτουν σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου για κρατικά χρεόγραφα, το κρατικό χρεόγραφο δεν απαλλάσσεται από τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο πιστωτικού περιθωρίου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου δεν είναι δυνατόν να διαχωριστεί το επιτόκιο μηδενικού κινδύνου από τη συνιστώσα του πιστωτικού περιθωρίου, η ευαισθησία στον παράγοντα κινδύνου κατατάσσεται τόσο στην κατηγορία γενικού κινδύνου επιτοκίου όσο και στις κατηγορίες κινδύνου πιστωτικού περιθωρίου.
1. Επισκόπηση
1.1 Παραπομπές
1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις
1.3 Σχετικά πρότυπα
2. Εντοπισμένες απαιτήσεις
3. Σχετικά πρότυπα
|