5.2.3 Grouping exposures

Οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τις πρακτικές διαχείρισης πιστωτικού κινδύνου των πιστωτικών ιδρυμάτων και τη λογιστική καταγραφή των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών¹⁹ περιγράφουν τις πολιτικές των πιστωτικών ιδρυμάτων για την ομαδοποίηση των ανοιγμάτων βάσει διαπιστωθέντων κοινών χαρακτηριστικών πιστωτικού κινδύνου. Θα πρέπει να δημιουργηθούν ομοιογενή χαρτοφυλάκια με στόχο το σχεδιασμό προσαρμοσμένων λύσεων διαχείρισης σε κάθε ένα από αυτά. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο σχεδιασμού προσαρμοσμένων διαδικασιών για κάθε χαρτοφυλάκιο, με ειδική ομάδα εμπειρογνωμόνων που θα είναι αρμόδια για καθένα από αυτά. Τα χαρτοφυλάκια για τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα θα πρέπει να αναλύονται λεπτομερώς, οδηγώντας σε σαφώς καθορισμένα επιμέρους χαρτοφυλάκια. Για τις εν λόγω αναλύσεις, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να αναπτύξουν κατάλληλα συστήματα διαχείρισης πληροφοριών και επαρκώς υψηλή ποιότητα δεδομένων.

¹⁹ Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις πρακτικές διαχείρισης πιστωτικού κινδύνου των πιστωτικών ιδρυμάτων και τη λογιστική καταγραφή των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών (EBA/GL/2017/06).

Ένας κατάλογος δυνητικών κριτηρίων επιλογής για την ομαδοποίηση μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων του τομέα λιανικής τραπεζικής σε χαρτοφυλάκια περιέχεται στο παράρτημα 1.

Για τα επιχειρηματικά χαρτοφυλάκια μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, η ομαδοποίηση κατά κατηγορία στοιχείων ενεργητικού ή κατά κλάδο (π.χ. εμπορικά ακίνητα, γη και ανάπτυξη, ναυτιλία, συναλλακτικές δραστηριότητες,) θα πρέπει να θεωρείται βασικός παράγοντας για την εξειδίκευση των ΜΔ ΜΕΑ. Τα εν λόγω χαρτοφυλάκια θα πρέπει στη συνέχεια να διαχωριστούν περαιτέρω σύμφωνα με τη στρατηγική για τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα και τον βαθμό οικονομικής δυσχέρειας της εταιρίας/δανειολήπτη για να διασφαλιστεί ότι οι δραστηριότητες διευθέτησης είναι αρκούντως εστιασμένες.

5.2.4 Ανθρώπινοι πόροι