Άρθρο 12

Όταν ένα κράτος μέλος εντοπίσει ζήτημα που έχει επιπτώσεις στη διαχείριση των υδάτων του αλλά το οποίο δεν είναι δυνατόν να επιλυθεί από το εν λόγω κράτος μέλος, αναφέρει το ζήτημα στις αρμόδιες αρχές κάθε σχετικού κράτους μέλους και, εάν αυτό αφορά διεθνή περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού, σε κάθε σχετική δομή συντονισμού που προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 και προβαίνει σε συστάσεις για την επίλυσή του.

Τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη συνεργάζονται για τον προσδιορισμό των αιτιών των ζητημάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και των μέτρων που απαιτούνται για την αντιμετώπισή τους.

Η Επιτροπή ενημερώνεται και καλείται να συνδράμει κάθε συνεργασία που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Ανάλογα με την περίπτωση, η Επιτροπή εξετάζει, αφού λάβει υπόψη τα σχέδια που υποβάλλονται βάσει του άρθρου 15, αν πρέπει να αναληφθεί περαιτέρω δράση σε ενωσιακό επίπεδο για να μειωθούν οι διασυνοριακές επιπτώσεις στα υδατικά συστήματα.

Η Επιτροπή σχολιάζει εντός περιόδου έξι μηνών τυχόν συστάσεις που λαμβάνει από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της συνεργασίας που αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3.

Σε περίπτωση που κράτος μέλος αντιμετωπίζει εξαιρετικές περιστάσεις φυσικής ή ανθρωπογενούς προέλευσης ή ανωτέρας βίας, ιδίως ακραίες πλημμύρες και παρατεταμένες ξηρασίες, ή σημαντικά περιστατικά ρύπανσης, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν υδατικά συστήματα τα οποία βρίσκονται σε άλλα κράτη μέλη, εξασφαλίζει ότι οι αρμόδιες αρχές για τα πληγέντα υδατικά συστήματα στα εν λόγω κράτη μέλη, καθώς και κάθε σχετική δομή συντονισμού που προσδιορίζεται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 4 για διεθνή λεκάνη απορροής ποταμού και η Επιτροπή ενημερώνονται χωρίς καθυστέρηση, και ότι μεταξύ των πληγέντων κρατών μελών καθιερώνεται η αναγκαία συνεργασία, εάν δεν υπάρχει ήδη, η οποία χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση των αιτίων και την αντιμετώπιση των συνεπειών των εξαιρετικών περιστάσεων ή περιστατικών, και κινητοποιεί αντίδραση έκτακτης ανάγκης κατά περίπτωση.