1. Bij de beoordeling van de vraag of het interne model van de instelling op integere wijze wordt toegepast, zoals vereist door artikel 325 duosexagies, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013 in verband met de in artikel 325 tersexagies, lid 3, punt b), van die verordening bedoelde backtesting, gaan de bevoegde autoriteiten na of de instelling, als onderdeel van dergelijke backtestingprogramma’s:
|
a)
|
het in lid 2 bedoelde backtestingprogramma uitvoert of een ander intern backtestingprogramma waarmee de instelling de bijdrage van modelleerbare en niet-modelleerbare risicofactoren aan de resultaten van de backtesting kan vaststellen;
|
|
b)
|
een directe “expected shortfall”-backtestingbenadering toepast op haar portefeuilles.
|
Voor de toepassing van punt b) gaan de bevoegde autoriteiten na hoe de instelling de keuze voor de toegepaste methodiek van directe “expected shortfall”-backtesting motiveert, en analyseren zij of deze methodiek conceptueel deugdelijk is.
De instelling kan de in de eerste alinea bedoelde backtestingprogramma’s gebruiken om potentiële tekortkomingen in de berekening van de “expected shortfall”-maatstaven op te sporen en te monitoren. Wanneer een bevoegde autoriteit een besluit neemt over de toestemming om de internemodellenbenadering te gebruiken voor de berekening van het eigenvermogensvereiste voor marktrisico overeenkomstig artikel 325 terquinquagies, hebben deze backtestingprogramma’s geen voorrang op de uitkomsten van de wettelijk voorgeschreven backtesting als bedoeld in artikel 325 novoquinquagies van Verordening (EU) nr. 575/2013 en de vereisten inzake winst- en verliestoerekening als bedoeld in artikel 325 sexagies van die verordening.