1. Elke lidstaat wijst een of meer bevoegde autoriteiten aan, of richt een of meer bevoegde autoriteiten op, die verantwoordelijk zijn voor de correcte toepassing en, waar nodig, handhaving van de voorschriften van deze richtlijn op nationaal niveau.
Ten aanzien van de kritieke entiteiten in de in de punten 3 en 4 van de tabel in de bijlage bij deze richtlijn vermelde sectoren, zijn de bevoegde autoriteiten in principe de in artikel 46 van Verordening (EU) 2022/2554 bedoelde bevoegde autoriteiten. Ten aanzien van de kritieke entiteiten in de in punt 8 van de tabel in de bijlage bij deze richtlijn vermelde sector, zijn de bevoegde autoriteiten, in principe, de uit hoofde van Richtlijn (EU) 2022/2555 bevoegde autoriteiten. De lidstaten kunnen een andere bevoegde autoriteit aanwijzen voor de sectoren die zijn vermeld in punten 3, 4 en 8 van de tabel in de bijlage van deze richtlijn, overeenkomstig bestaande nationale kaders.
Wanneer lidstaten meer dan één bevoegde autoriteit aanwijzen of oprichten, stellen zij de taken voor elk van de betrokken autoriteiten duidelijk vast en zorgen zij ervoor dat zij doeltreffend samenwerken bij de vervulling van hun taken uit hoofde van deze richtlijn, onder meer met betrekking tot de aanwijzing en de activiteiten van het in lid 2 bedoelde centraal contactpunt.