1. Każde państwo członkowskie wyznacza lub ustanawia co najmniej jeden właściwy organ odpowiedzialny za prawidłowe stosowanie i – w stosownych przypadkach – egzekwowanie przepisów określonych w niniejszej dyrektywie na poziomie krajowym.
W odniesieniu do podmiotów krytycznych w sektorach określonych w pkt 3 i 4 tabeli w załączniku do niniejszej dyrektywy, właściwymi organami są co do zasady właściwe organy, o których mowa w art. 46 rozporządzenia (UE) 2022/2554 W odniesieniu do podmiotów krytycznych w sektorze określonym w pkt 8 tabeli w załączniku do niniejszej dyrektywy, właściwymi organami są co do zasady właściwe organy na podstawie dyrektywy (UE) 2022/2555. Państwa członkowskie mogą wyznaczyć inny właściwy organ dla sektorów określonych w pkt 3, 4 i 8 tabeli w załączniku do niniejszej dyrektywy zgodnie z istniejącymi ramami krajowymi.
Jeżeli państwa członkowskie wyznaczą lub ustanowią więcej niż jeden właściwy organ, wyraźnie określają odpowiednie zadania każdego z przedmiotowych organów oraz zapewniają ich skuteczną współpracę w wypełnianiu ich zadań na mocy niniejszej dyrektywy, w tym w odniesieniu do wyznaczenia i działań pojedynczego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 2.