Artikel 47 Beoordeling van de nauwkeurigheid en frequentie van de berekening van het eigenvermogensvereiste voor wanbetalingsrisico

a)

zij gaan na of de door de instelling gehanteerde schatter voor het schatten van de VaR-waarde nauwkeurig is;

b)

wanneer de VaR-berekening is gebaseerd op Monte Carlo-simulaties, gaan zij na of het aantal simulaties convergentie naar stabiele resultaten garandeert, en de aselecte eigenschappen van de reeksen die worden gebruikt voor het genereren van de simulaties;

c)

zij gaan na of de waarde van de posities in de portefeuilles van de instelling verwijst naar de VaR-referentiedatum voordat de veranderingen in de waarde van de portefeuille na wanbetaling van uitgevende instellingen worden berekend;

d)

zij gaan na of, met uitzondering van de posities waarvoor de in artikel 325 septsexagies, lid 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde afwijking geldt, bij de VaR-berekening een tijdshorizon van één jaar wordt gehanteerd;

e)

wanneer het wanbetalingsrisico minder vaak dan dagelijks wordt berekend, analyseren zij het proces dat de instelling toepast om de frequentie van de berekening van de eigenvermogensvereisten voor wanbetalingsrisico te bepalen, en gaan zij na of de berekening met een lagere frequentie niet leidt tot een onderschatting van het risico;

f)

zij gaan na of voor aandeleninstrumenten de prijzen op nul worden gezet wanneer de wanbetalingen van die aandeleninstrumenten worden gesimuleerd, en of dit stelselmatig door de interne systemen wordt gewaarborgd, en zij kunnen nagaan of dat het geval is aan de hand van een steekproef van aandelenposities.

a)

wanneer het wanbetalingsrisico wekelijks wordt berekend, analyseren zij het proces dat de instelling toepast om te bepalen op welke dag van de week de eigenvermogensvereisten voor het wanbetalingsrisico worden berekend;

b)

zij eisen dat de instelling, voor zover nog niet beschikbaar, de dagelijkse “jump-to-default”-blootstellingen over een gegeven periode berekent en zij beoordelen of deze posities wijzen op een stelselmatig lager risicoprofiel op de dagen waarop de eigenvermogensvereisten worden berekend;

c)

zij kunnen ook aanvullende cijfers gebruiken die de instelling dagelijks kan berekenen voor interne risicobeheersingsdoeleinden, met inbegrip van dagelijkse gevoeligheden voor de meest materiële uitgevende instellingen.

a)

eisen dat de instelling de statistische Monte Carlo-fout met een betrouwbaarheidsniveau van 95 % verstrekt, en nagaan of de voor het meten van deze statistische fout gebruikte methode deugdelijk is;

b)

eisen dat de instelling de VaR-maatstaf berekent met verschillende startwaarden, waarbij alle overige aannames gelijk blijven, en nagaan dat de methode die wordt gebruikt om de simulatie te genereren, geen vertekening in de resultaten veroorzaakt;

c)

beoordelen of de verschillen in de VaR-maatstaven met verschillende startwaarden, zoals berekend overeenkomstig punt b), verenigbaar zijn met de in punt a) bedoelde statistische fout, en, indien dat niet het geval is, de hoofdoorzaak van die onverenigbaarheid beoordelen en vervolgens beoordelen hoeveel simulaties nodig zijn om ervoor te zorgen dat de statistische fout minder dan 5 % bedraagt.