2. De afwikkelingsautoriteiten stellen afwikkelingsplannen op voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen waarvoor zij de beoordeling maken dat een afwikkelingsmaatregel waarschijnlijk meer dan voor andere ondernemingen die onder hun bevoegdheid vallen, in het algemeen belang, als bedoeld in artikel 19, lid 5, zou zijn in geval van falen van de betrokken onderneming, of waarvoor de autoriteiten de beoordeling maken dat zij een kritieke functie vervullen. Bij die beoordelingen wordt ten minste rekening gehouden met de noodzaak om afwikkelingsdoelstellingen te verwezenlijken en met de omvang, het bedrijfsmodel, het risicoprofiel, de verwevenheid, de substitueerbaarheid en met name de grensoverschrijdende activiteiten van de onderneming.
Op grond van de in de eerste alinea bedoelde beoordelingen zorgen de afwikkelingsautoriteiten ervoor dat op ten minste 40 % van de levensverzekerings- en -herverzekeringsmarkt van de lidstaat en 40 % van zijn schadeverzekerings- en -herverzekeringsmarkt — waarbij het marktaandeel van het levensverzekeringsbedrijf is gebaseerd op bruto technische voorzieningen en het marktaandeel van het schadeverzekeringsbedrijf is gebaseerd op geboekte brutopremies — afwikkelingsplanning van toepassing is. Bij de berekening van het marktdekkingsniveau kunnen de dochterondernemingen van een groep in aanmerking worden genomen indien zij onder het groepsafwikkelingsplan vallen.
Kleine en niet-complexe ondernemingen worden niet aan de vereisten inzake afwikkelingsplanning onderworpen, tenzij de afwikkelingsautoriteit van oordeel is dat de onderneming een bijzonder risico op nationaal of regionaal niveau vormt.